sneeuw

Tis winter.

ficus lyrata

Ze zijn bezig, as we speak, met het dubbelglas zetten aan de voorzijde. En ik heb twee foto's van de opgeknapte eetkamer. De eerste heb ik genomen toen ik bezig was met de lampen op te hangen boven de eettafel. Dat valt niet mee in je eentje. De tweede heb ik genomen van de plant die ik van mijn zusje voor mijn verjaardag heb gekregen. Het is een Ficus Lyrata. En ik hoop dat ie cat-proof is.

Ok..... Het is nog niet helemaal af. De muur boven de schouw wordt nog behangen en er komt ook nog iets van kunst.

Oja, ze hebben mijn Nokia ook gemaakt. Dus nu heb ik 4 mobiele telefoons. Veel erger moet het niet worden. Ik stuur er vandaag meteen eentje naar Stichting Aap

Lief

Reistijd

Ik was in het nieuws!

Treinreizigers urenlang vast bij Woerden
Uitgegeven:29 januari 2007
AMSTERDAM - Ongeveer tweehonderd treinreizigers richting Woerden hebben maandagavond 3,5 uur vertraging opgelopen. Een defecte bovenleiding tussen Woerden en Bodegraven belette hun trein om verder te rijden en de reizigers konden niet worden geëvacueerd. De trein strandde rond 18.00 uur. Volgens een voorlichter van ProRail was het te gevaarlijk om passagiers te evacueren. Ook waren er niet voldoende bussen beschikbaar en bovendien konden deze niet dicht genoeg bij de rails komen.
Bovenleiding
Uiteindelijk kon de bovenleiding gedeeltelijk worden gerepareerd, waarop de trein verder reed. ProRail verwacht dat de bovenleiding rond dinsdagochtend 01.30 weer helemaal is gerepareerd. Dinsdagochtend moeten de treinen weer volgens het spoorboekje rijden.

Er waren wat flitsen en een vuurbal en toen stond de trein stil. Even was het licht uit, maar gelukkig ging dat snel weer aan. Er werd omgeroepen dat we niet verder konden, omdat de bovenleiding was gesprongen en los lag. Dus ook niemand mocht de trein verlaten, omdat dat levensgevaarlijk was. Weer iets later werd ons verteld dat het ongeveer een uur duurde voordat de hulptroepen überhaupt zouden arriveren. De verwarming was ook uit en de airco.

Op enig moment deed de verlichting het ook nog maar voor de helft.

En ruim een uur later waren ze er dan, onze redders. Na wat over de trein heen en weer gelopen te hebben en naar later zou blijken ook wat te hebben gerepareerd, kregen we hetvolgende bericht: "Er zijn twee opties. Eén is dat er een dieseltrein komt die ons weg sleept richting station Bodegraven. Twee is dat we langzaam door kunnen rijden naar Woerden. Over een half uur weten we meer."

Drie kwartier later viel het licht helemaal uit. Had ik toch mijn nieuwe boek (The Kite Runner) al half uit gelezen... Even mijn eigen hulptroep gebeld, JW, of hij me op wilde halen als ik op station Bodegraven of Woerden strandde, omdat P. niet kon want die was in Brussel.

Weer drie kwartier later gingen we toch langzaam terugrijden naar Utrecht... Hoera!!

Ik vertrok van station Leiden om 17:22 en was om 22.15 thuis.

Londen is the place to be...(not always)

"Was het leuk in Londen?"

Ik heb vandaag minimaal vijf keer moeten antwoorden: "actually not."

Laten we eerst een week terug gaan in de tijd, om precies te zijn één week en drie uur. Ik loop net mijn kantoor uit als mijn telefoon overgaat. Het is P. Hij laat me enorm schrikken door te zeggen dat hij nog in vergadering zit en er iets vreselijks is gebeurd. Waar ik niet meteen aan denk is hetvolgende dat hij zegt "Ik moet vrijdagochtend weer in Nederland zijn voor mijn werk." What else is new.... dacht ik nadat ik opgelucht was dat er niet iemand superziek/vermoord/verongelukt oid was. Het hoe en waarom is niet interessant, alleen dat ons tripje naar Londen e.o. in plaats van vijf dagen terug werd gebracht naar krap twee. :-(

De volgende dag, my birthday by the way, om 14:00 uur vertrokken uit Utrecht richting Calais. Om de boot van half zeven te pakken. Dat ging allemaal voorspoedig. Net als de boottocht, de hervatting van de reis naar Londen, het inchecken in het hotel, het in het superhete bad zitten, het opeten van 't restje pasta van P. (roomservice) en het slapen. Jawel, dat slapen ging ook erg goed, de volgende ochtend werden we om 10:30 wakker...

Op naar een leuke plek om te ontbijten: The Wolseley. Leuk etablissement en goed ontbeten met vier potjes waarin lepeltjes stonden met de tekst wat er in het potje zat.

Daarna een pak gekocht voor P., want hij was vergeten een pak mee te nemen en de aanleiding om naar Londen te gaan was toch echt dat hij naar een borrel/ cocktailparty moest.

Toen de Fortnum & Mason bezocht en naar buiten gekomen met een potje Horseradish en Picadilly Picallilly. We hadden ons ingehouden! Vervolgens naar de Waterstone's gelopen. Zeven verdiepingen met boeken. Het lijkt echter meer dan het is, want de meeste boeken stonden praktisch alleen maar langs de wanden opgesteld. Inmiddels was het alweer tijd om te lunchen. Dus hebben we daar in het restaurant gelunchd, met allebei een gezonde smoothie ernaast. Daar heeft P. nog de panorama-functie van mijn nieuwe mobiel uitgeprobeerd. Dit is het resultaat.

Het regende trouwens, dus we hadden een paraplu van het hotel geleend. Halverwege New Bond Street op de terugweg kwamen we erachter dat de paraplu ergens anders was dan wij. Probably at Waterstone's. Dus wij terug. En de paraplu gevonden! Beetje windowshoppend teruggelopen naar het hotel. Waar P. zijn shirt heeft gestreken, zijn nieuwe pak heeft aangetrokken (had ie zich nu (al) gescheerd of niet?) en op weg ging om te netwerken van 16:30 tot ca. 20:00 uur. Ik heb in de tussentijd gelezen en *yawn* geslapen...

Die avond hebben we bij Ayoush gegeten. Het eten viel een beetje tegen. En de cocktail die hetzelfde was, was dat net niet. Die van mijn smaakte toch een tikkeltje lekkerder dan die van P. Maar het was wel gezellig!

Maar wáárom was het nu niet leuk in Londen???

Donderdag ging alles fout. We deden de check out en wilden vervolgens zonder tassen ergens in de buurt leuk gaan ontbijten in plaats van in het saaie hotel. Dus eerst gingen we de tassen in de auto leggen. Bleek de achterruit te zijn ingeslagen. D4MN!

Nou en regel dan maar dat de politie komt en dat je ruit wordt gemaakt. We zijn er tot 15.15 mee zoet geweest. In plaats van ontbijten bij een leuke bakker op de Grosvenor Street, hebben we sandwiches van de benzinepomp gegeten bij de Autoglass (toch raar dat dat in Nederland dan Carglass heet) en in plaats van de tentoonstelling In the Face of History: European Photographers in the 20th Century in the Barbican Gallery hebben we die avond de mislukte film American Dreamz gekeken in de Holiday Inn in Brent Cross. Dit was het uitzicht de volgende ochtend.

En waarom waren we dan nog niet op de boot terug naar het vasteland? Nou, omdat het in Engeland net zo hard stormde als in Nederland, de Port van Dover dicht was en we niet voor niets daar heen wilden rijden tussen de slingerende vrachtwagens en rondvliegende takken. Die man aan de telefoon zei nog dat als de boot niet ging we dan getransferred zouden worden naar de Eurotunnel. Mooi dat de Eurostar ook niet reed die avond/nacht!

We waren het er allebei over eens, dat we dit maar een keertje, en dan wel goed, over moesten doen...

dineren

Ik ben ook nog met P. bij de Karpendonkse Hoeve in Eindhoven wezen eten. Omdat Blaauw al vol was, dus daar gaan we binnenkort nog een keertje heen, want we hebben een boekje met allerlei lekkere restaurants en die gaan we allemaal uitproberen!

De voorgerechten waren wel het lekkerst en eigenlijk ook wel genoeg.



Voordat we naar het restaurant gingen hebben we ook even thee gedronken bij de P. zijn pap en mam. Heel kort. Maar wel even leuk om ook eens zijn ouders te hebben ontmoet (vóórdat ik met de hele familie werd geconfronteerd op tweede kerstdag...)

Oja, dat had ik nog niet geschreven in mijn post over Morvan in de winter. We gingen dus eerst P.'s pap en mam en hond Jasper ophalen en naar hun huisje brengen in de Ile de France. Maar eerst moesten we nog even wat in de brievenbus stoppen. Dus ik door een winkelcentrum heen gerend om erachter te komen dat ie precies aan de andere kant stond :-S

Weer in de auto, rijdt P. tegen een paaltje (stond net buiten de piepjes! stom paaltje..) het kapje van zijn rechterachterlicht helemaal aan smithereens. Dus naar Audi-garage gebeld. Zijn er in Nederland zes van die dingen op voorraad. Gelukkig eentje redelijk in de buurt, nl. in Den Bosch.

Auto gerepareerd en op weg. Tegen 19:30 uur waren we bij het huisje, waar zijn zus, man en kind al waren. Die nacht hebben we daar geslapen en we zijn de volgende dag rond 12:30 uur doorgereden naar ons eigen huisje in Les Puits. Gelukkig waren de houtkachels al aan. Wij hoefden het alleen nog maar een beetje echt warm te stoken.

Tweede kerstdag (waar ze overigens in Frankrijk niet aan doen, thank god) zijn we dus weer naar het huisje in Ile de France gereden, omdat we de volgende dag naar Eurodisney gingen. En inmiddels waren daar ook P.'s broer en vriend, en P.'s andere zus en man. Zo... vuurdoop.

lijstjes (zoals hoort bij een jaarwisseling)

Waarom ik niet in mijn blog heb geschreven in december?

• druk met werken
• afspraken met vrienden
• winterblues
• alle buffy afleveringen van series 2 gekeken
• opruimen
• nog meer winterblues
• slapen als een marmot als ik net thuis was van werk

Dat dus ongeveer. En komende tijd ben ik druk met:

1. deur van de computerkamer afbranden en verven
2. cellopartij-en bedenken voor de band
3. muren eetkamer en woonkamer schilderen
4. schouwen behangen
5. stoffen en poetsen (zóveel stof als er een plafond uit wordt gehaald...)
6. laatste stukje hal verven en behangen
7. deur van de inbouwkast in de slaapkamer afbranden en verven
8. verjaardag vieren in londen

etcetera

morvan in de winter

We zijn weer een weekje in de Morvan geweest (niet dat dat de reden was dat ik hier heel lang niets van me heb laten horen, maar daarover later) We zaten in een huisje met alleen twee houtkachels als verwarming. En het werd goed warm binnen! :-D

Dat was maar goed ook, want buiten vroor het en stond de rijp op de bomen. Verder hebben we ontzettend veel gesnoept, iets minder gelezen dan we hadden voorgenomen (we hadden in totaal 11 boeken bij ons.. DUH), gescrabbled, had some serious talking en we zijn naar Eurodisney geweest! *bloos* omdat het neefje van P. daar graag heen wilde hoor..

Eerst zijn we met zijn drieën in de Pirates of the Caribbean geweest, nadat we de rij van 45 minuten hadden overleefd. Oh nee, eerst hebben we al in de rij gestaan om naar binnen te kunnen en om koffie te drinken. Maar B. durfde niet in de volgende attractie, de Indiana Jones mijnwagentjes; een ride van circa 1:30 minuten waarvoor ik ruim een uur in de kou heb gestaan. Toen ik er uit kwam was op P. na iedereen al ergens buiten het attractiepark in een warm restaurant. Dus togen wij daar ook heen. Nadat ik mezelf er van zeker had gemaakt dat de wachtrij voor Space Mountain II toch echt wel te lang was (75 minuten).

gegroeid

Vandaag ging het allemaal niet zo snel en ik kon me niet concentreren. Dus ik heb de middag maar vrij genomen. Daar echter al mijn vrienden werken en ik niet zo goed wist wat te doen, ben ik naar de H&M geweest en naar Invito.
Veel gepast, maar modest gekocht. Twee nette blouses (bruin en lichtblauw) en een paar hele leuke schoenen. Met enorme hak! Even meten... 9,3 cm. Dat maakt mij dus in totaal 1.71 m.

En ik val niet eens om ;-)

kix for president

Ik was toch zo druk met het dubbelglas voor ons appartementencomplex?!

Nou.... ik ben dus nu voorzitter van de Vergadering van Eigenaren van de VvE!

gat

Het lek in de slaapkamer wordt gemaakt. Maar het levert wel een gat op. En dat moet dan ook weer gemaakt worden.

plus plus min

+: De inboedelverzekering gaat accoord met de reparatie van mijn vloer.
+: De opstalverzekering gaat accoord met de reparatie van mijn plafond.
-: Er zit een lek aan een waterleiding (lood) in mijn slaapkamermuur en het is (waarschijnlijk) niet een leiding van mij.

Ik ga toch maar in op het aanbod voor het zetten van isolatieglas (HR++). Dat aanbod kwam tegelijk met de melding dat de buitenkant (voor) geschilderd zou gaan worden en dat zou eigenlijk begin oktober zijn gestart. Maar er bleken toch meer bewoners geïnteresseerd te zijn in dubbelglas dan men vanuit ging. Na wat georganiseer en geregel, krijgen we nu, als er tenminste 8 personen meedoen, een extra korting van (maar liefst..) 3,5%.

Nu nog even snel bij iedereen informeren of ze (nog) mee willen doen.

volver

Gisteren met M. naar Volver geweest. Mooie beelden en muziek, al met al een prettige film.

Hieronder de recensie van Ronald Ockhuysen en David Sneek van Cinema.nl:
De stijl van soaps en melodrama bepaalt de toon in Pedro Almodóvars werk. Maar de laatste jaren zijn zijn films de kitch voorbij. De gekte maakte plaats voor grote thema's.

Neptranen zijn het. En tegelijk echte Almodóvar-tranen. Wanneer het 14-jarige meisje Paula in Volver vertelt dat ze haar vader heeft gedood, biggelen ze groot en glanzend langs haar wangen. Nog indrukwekkender zijn de tranen in het tegenshot, waarin Penelope Cruz, die Paula's moeder Raimunda speelt, het verhaal van haar dochter aanhoort... Soapclichés als de plotselinge terugkeer van een lang verloren gewaand familielid of het drama van een terminale ziekte, zijn de uitgangspunten van Almodóvars films, net zoals de tv-wereld dat zelf ook kan zijn. Een ander standaardingrediënt dat Alomodóvar graag hergebruikt, en dat ook in zijn nieuwste film Volver terugkeert, is de uitgebreide familie, met veel dominante vrouwen, die het kruispunt vormt waar alle, verder slechts losjes verbonden verhaallijnen, samenkomen.

De familie die in Volver wordt getoond bestaat uit drie generaties vrouwen. Raimunda, haar moeder en bejaarde tante, haar zus en haar dochter. Met het ritme dat zo typisch is voor zowel televisie als Almodóvar bewegen ze zich ieder steeds opnieuw naar dramatische hoogtepunten toe, de tijd voor tranen, waarna ze zich meteen weer herpakken, om naar de volgende climax te worden voortgeduwd. Ook aan het slot van Volver bevinden de hoofdpersonen zich net zo goed aan het begin van nieuwe drama's als aan het eind van oude problemen. ...
Er gebeurt veel in Volver, ook veel vreemds, en toch is de film ingetogen en bedachtzaam. De prachtige muziek van Alberto Iglesias is feilloos gedoseerd, het camerawerk wekt indruk - inclusief de van bovenaf gemaakte shots van het decolleté van Cruz, die door Almodóvar werd gemodelleerd naar Sophia Loren in haar jonge jaren ...

scharrelkipmetwijnenzo

Vanmorgen kwam de schade-expert langs voor de vloer. Natuurlijk vond hij dat het betreffende oppervlak kleiner was dan in de offerte aangegeven was. En ze betalen in principe de vloer uit op de factuur. Nou, dat vind ik best. En wat de rest betreft denk ik dat ze minder uit gaan betalen dan ik op heb gegeven... Bijvoorbeeld het Kolonisten kaartspel is nog wel bruikbaar, alleen wat kromgetrokken doos en kaartjes en alleen de deksel is echt vergaan. We zien wel. Het belangrijkste vind ik toch de vloer.

Mijn buurmeisje was er ook, die kwam even koffie drinken en kletsen. Binnenkort gaat ze drie weken naar India op vakantie en ze vroeg of ik haar planten water wilde geven. Verder nog even over het dubbelglas gehad dat we pas geoffreerd hebben gekregen in verband met de grote schilderbeurt aan de voorkant van ons appartementencomplex. Zij heeft zoveel ramen in haar huis!

Daarna nog even twee deurkozijnen en de wc-deur geschuurd en in de grondverf gezet. Dan kan mijn bezoek vanavond tenminste met deur erin naar de wc... ;-) En net de coq au vin in de oven gezet. Ze komt over ruim een uur, dus ik kan nu nog even proberen mijn boek uit te lezen 'Kafka on the Shore' van Murakami. Dat ga ik dan maar doen!

Dando

Vanavond ga ik Ju's verjaardag vieren door naar The Lemonheads in de Melkweg te gaan.
Ben benieuwd, alleen Evan is nog van de originele bezetting...

weg met al dat groen

Vrijdag
Met de trein naar Amsterdam Bijlmer gegaan waar mijn zusje me op heeft gepikt en samen zijn we naar papa en mama in Zwolle gereden. Het plan was ergens in Drenthe een high tea te gaan doen en daarvoor een stukje te fietsen. Maar omdat het nogal grijs was hebben we niet gefietst. Natuurlijk hebben wel wel high tea gedaan... De scones waren superlekker!

Na de HT nog wel even een wandeling in de omgeving gemaakt. We verbaasden ons over e enorme hoeveelheid eikeltjes. L. vond dat ze daarvoor maar een gat in de markt moest bedenken. Maar veel verder dan eikeltjessoep, eikeltjestafelbladen, een eikeltjesgooimassagefestijn en gekleurde eikeltjes, á la al die ander onzinnige rommel die mensen in hun huis leggen to accessorize it, zijn we niet gekomen.

Zaterdag
Zaterdag met 't hele gezin weer eens naar oma gegaan. Mijn oma, de moeder van mijn vader, woont sinds een paar jaar in een aanleunwoning. Het is een zelfstandige woning, maar wel met alarmknoppen en -bellen. Ze heeft wel een eigen keuken, maar krijgt elke dag warm eten bezorgd. Twee keer per week gaat ze naar een soort bezigheidstherapie. Volgens mij lezen ze daar wat en ze had ook wat dingen ingekleurd. Dat had mijn tante aan de muur gehangen.

De laatste tijd wordt ze echter steeds vergeetachtiger en kan niet meer uit haar woorden komen. Soms praat ze ook gewoon niet. Ze is ook een beetje scheef, omdat ze vorig jaar last van haar knie had en om die te ontlasten toen scheef is gaan lopen en dat is niet meer helemaal weggegaan. Tegenwoordig loopt ze langere afstanden altijd met een rollator, anders is het te vermoeiend.

Ze was zaterdag best vrolijk en had ook nog praatjes. Niet dat je alles kunt volgen, maar sommige dingen begrepen we wel. Alleen toen papa even wegging om boodschappen te doen vond ze dat minder leuk. Ze had een boek van mijn zusje gekregen over poesjes. Dat vindt ze leuk: "poesies kiek'n".

Zondag
Nog maar één lelijke groene deur in huis...
Vanochtend begonnen met verf branden en nu (19:00) op die ene deur na klaar! Ook het kozijn geverfd van de inbouwkast in de computerkamer, dus de deur kan erin. Alleen lukt me dat net niet. Dan maar even wachten op P. want die is zo handig (hihi).
Victor heeft vanuit de doos van de verfbrander het geheel goed in de gaten gehouden.


En nu maar even lekker douchen. Lekker warm, want ik voel mijn spieren inmiddels toch wel een beetje.

billy says it all

'bodies' van The Smashing Pumpkins

cast the pearls aside, of a simple life of need

come into my life forever

the crumbled cities stand as known

of the sights you have been shown

of the hurt you call your own

love is suicide

the empty bodies stand at rest

casualties of their own flesh

afflicted by their dispossession

but no bodies ever knew

nobodys

no bodies felt like you

nobodys

love is suicide

now we drive the night, to the ironies of peace

you can't help deny forever

the tragedies reside in you

the secret sights hide in you

the lonely nights divide you in two

all my blisters now revealed

in the darkness of my dreams

in the spaces in between us

but no bodies ever knew

nobodys

no bodies felt like you

nobodys

love is suicide

boem!

P. en ik zijn afgelopen donderdag aangereden! We stonden gewoon stil op een afrit van de A10 toen een audi TT tegen ons aanreed. Behoorlijk hard overigens. Gelukkig alleen blikschade en wat schrik. De politie-agent die kwam, ging er trouwens meteen van uit dat P. de bestuurder van de TT was. Haha!!

De afrit werd afgezet, er kwam nog iemand van Rijkswaterstaat en toen we met de bergingsauto mee reden, kwamen langs de andere kant van de file die we hebben veroorzaakt. Hij was best lang. De auto moest van de lease-maatschappij naar hun eigen garage gebracht worden. De automonteurs waren erg verbaasd over de schade. Het was ook inderdaad alleen het wiel en het blik rondom het wiel, verder niets.
En een superlelijke vervangende auto meegekregen, een Lancia Phedra. Maar wel groot en het rijdt... Nu hoopt P. dat ie 'eindelijk' een nieuwe leasebak mag uitzoeken, mét MP3-speler ;-)

Twee uur later bij P. op kantoor even een kopje espresso gedronken en vervolgens de trein naar mijn werk genomen.

les 1: leer je motor beter kennen

Vrijdagochtend zijn we iets later opgestaan dan gepland (dat is eigenlijk wel standaard ;-). Naar de motor gereden en geprobeerd 'm weer aan de praat te krijgen. Niet gelukt. Maar omdat we een lunchafspraak hadden in Den Bosch niet meer verder gegaan. "Laten we dat maandag dan maar doen".

In Den Bosch gelunchd met vrienden van P. die even in Nederland waren. Dat was wel gezellig. Zij was (inmiddels al weer een half jaar) zwanger en maakte zich zorgen dat ze net zo zou worden als een aantal mensen die ze kenden die tegenwoordig alleen maar alles voor (en met) de kinderen doen. En dan haar hormonen ('t lijkt me inderdaad wel een aparte ervaring, zwanger zijn, maar soms ben ik best benieuwd). Volgens P. en mij moest ze zich daar verder maar niet te druk over maken, ze was er zelf bij en het zal allemaal wel goed komen.

Daarna naar P.'s zus, haar man en zoontje gereden in België. Dat viel niet mee, want er was een ernstig ongeluk gebeurd op de ring rond Antwerpen en we hebben er vier uur over gedaan om van Den Bosch in de buurt van Brussel te komen. Bij hun hebben we het weekend doorgebracht. Ze hebben een soort, oude u-vormige hoeve.Wij sliepen in de 'andere' hoek dan hun woonhuisgedeelte was. Drie dagen lekker gegeten ;-P, uitgeslapen, boek gelezen, in de zon gezeten, halve jeugdvoetbalwedstrijd bekeken, natuurhistorisch museum en dat van de beaux arts in Doornik bezocht, nog 't parcours van een wielerwedstrijd overgestoken, beetje geschaakt en ook nog wat verhalen over P.'s familie gehoord. Het was een leuk weekend en ik geloof dat ik niet meer een eng stranger ben voor B!

Maandagochtend weer terug naar Utrecht gereden. Dat ging voorspoedig. Toen naar de motor om de accu eruit te halen en door te laten meten bij de garage. Althans.... dat was het plan. De garage bleek dus 's maandags dicht te zijn. Andere garage geprobeerd, na eerst bij Kwikfit te hebben gevraagd (die deden alleen auto-accu's), maar die was ook gesloten. Dus onverrichter zake weer naar huis. Wel een fles accuvloeistof (gedemineraliseerd water) gekocht bij de Halfords. Maar dan niet weten hoe dat in de accu te krijgen :-S En meteen een druppellader aangeschaft. In de winter als de motor lang stilstaat schijnt het beter te zijn om je accu daarop regelmatig aan te sluiten.

Dinsdag, vandaag dus, was ik ook nog vrij (Leidens ontzet is een vrije dag in Leiden). Dus naar MVM geweest met mijn accu. Die had gewoon niet genoeg vloeistof; ergo onvoldoende voltage voor het starten van een Suuz... Ze hebben me uitgelegd hoe ik de accu bij moest vullen dat is me gelukt (beetje knoeien, maar wel op het balkon) en de accu weer helemaal opgeladen. Nath heeft me naar Suuz gereden, daar heb ik de accu er weer in gezet en de motor startte als een ... tsja, wat eigenlijk? een zonnetje! Naar huis gereden en nu staat ie weer voor de deur.

Ondanks het gedoe, heb ik dus toch weer wat geleerd.

life is hard and then you die

Zaterdagochtend zou ik met een vriendin een stukje op de motor gaan rijden. Ze woont in de Leidse Rijn en ik ging haar ophalen. So far so good. In een keer gevonden met hulp van P. zijn juffrouw. Ik bel aan en ze komt naar beneden. We halen haar motor uit de garage. Dan wil ik Suuz starten, maar helaas... Het 'neutral'lichtje knippert even en dooft uit. De motor doet niets.

Alles uit gezet en weer aan, maar dat wil niet baten, de motor weigert te starten. Dan maar eerst een kopje koffie bij haar thuis drinken. We hebben een heel gesprek over relaties, motoren, katten, huizen en gaan weer naar beneden.
Maar Suuz weigert nog steeds.

De auto erbij gehaald met de kabels mijn accu op die van de auto aangesloten. Joepie! de motor start nu wel. Even aangesloten gelaten en toen besloten dat ik snel naar huis zou rijden. Tijdens het rijden zou de accu moeten opladen.... De eerstvolgende stoplichten slaat hij weer af en ik krijg hem niet meer aan. Met Suuz aan de hand teruggelopen (tsjonge wat ga je daar van zweten). In de tussentijd ingehaald door een groepje oude tourmotoren. Jaja, die konden wel lekker rijden.

Ze heeft me maar naar huis gebracht, want we hadden geen tijd om langer de accu op te laden. Verdomme!! Pech komt nooit alleen. Alleen meer pech dan de afgelopen drie dagen kan ik even niet zo goed hebben. Maar ach... P. belde nog en een heel gesprek gevoerd, althans de tijd dat we niet stilletjes ons oor aan ons mobieltje hielden. Oude kwestie, verse 'wonden'.

Oja en het verven van mijn haar is ook niet goed gegaan. Het is gelukkig niet zo mislukt dat het er niet uitziet, maar het is dus wel mislukt.

Vanavond verder maar thuis gebleven. Het leesclubboek 'Het huis van de moskee' van Kader Abdolah uitgelezen. Mooie schets aan de hand van een familiegeschiedenis over Iran vlak voor, tijdens en vlak na Khomeini. In de tussentijd Bach over de speakers. Dat gaf rust. Ook zelf nog even cello gespeeld; Bach o.a. Ging niet zo goed, en toch weer wel. Het was fijn om weer eens te spelen.

Nu voel ik me ontheemd; in mijn eigen huis inderdaad. Tis niet anders. Het gaat vast wel weer over. Net als al die andere dingen die je liever gisteren vergat dan morgen.

En toen ik vanmorgen op blote voeten door het huis liep, merkte ik dat een aantal planken door de lekkage krom zijn getrokken...

lek

D4mn.... Ik kwam gisteren thuis en het rook heel muffig...
Het plafond in mijn eetkamer was helemaal gescheurd en nat. De vloer was nat, de eettafel en wat erop lag was net, twee stoelen waren nat, alle papieren die op de schouw lagen waren nat en mijn cello! Zie plaatje.

Er stond zelfs een laag water in de lamp die boven de eettafel hing. De stroom heb ik er meteen afgehaald en de lamp van het plafond. Dat alles ontdekte is dus 's avonds toen ik thuiskwam van werk. Dan kun je ook niets meer regelen. Ik heb aangebeld bij de bovenburen en gevraagd wat er was gebeurd.

Er blijkt op de zolderetage (het appartement boven mij bestaat uit een etage met zolderverdieping en wordt verhuurd) een extra douche te zijn aangelegd en die had die ochtend de lekkage gegeven. Daarna heb ik hun huisbaas/-eigenaar gebeld en die zei dat ie al een mannetje erop had gestuurd en dat het volgens hem gemaakt was. Nou volgens de bovenburen was er dus niets gebeurd.... Hij zei daarnaast dat het een verzekeringszaak zou worden; dus ik hoop dat hij dan ook niet ingewikkeld gaat lopen doen.

Vandaag heb ik dan maar van alles geregeld. Eerst de huiseigenaar via een formele juridische brief (aangetekend) laten weten dat ik hem aansprakelijk stel. Dat was volgens mijn inboedelverzekeraar het eerste dat ik moest doen. Daarin heb ik hem ook een termijn gesteld waarin hij de lekkage moet oplossen, zodat ik over kan gaan tot het repareren van mijn plafond en de schade kan laten vaststellen aan mijn eigen bezittingen.

Ook contact opgenomen met de VVE, die hebben een opstalverzekering. Dus als de oorzaak van de lekkage is weggewerkt, moet ik eerst contact met hun opnemen voor mijn plafond. De rest van de schadegevallen loopt dan waarschijnlijk via zijn verzekering. Wat een gedoe zeg. En eigenlijk zou ik vandaag gaan werken... daar is niets meer van terecht gekomen.

Als afsluiter van deze post nog maar een foto van mijn plafond.

Gelukkig was er ook nog wel iets leuks gisteren. P. was terug uit Londen en had voor me een GPS dingetje meegenomen. Gadgets zijn leuk!

kaartje

Vandaag lag er een kaartje van P. op mijn kussen. Lief!
Ik moest er wel een uur van glimlachen... als ik er weer aan denk verschijnt die glimlach opnieuw.

Love you, lieve lieve PR!

wax

Vandaag had ik een uitje met mijn werk. We moesten ons verzamelen bij het café van de Beurs van Berlage. Daar hebben we eerst gelunchd. Daarna kregen we een lezing in een zaaltje boven. Over Rembrandt en de Nachtwacht. En dat er zoveel schilderijen ongezien in depots lagen, dat dat zonde was en men wilde overgaan tot het uitlenen van die schilderijen aan bedrijven en dat ons de eer was de volgende schets van R. te ontvangen. Onthulling door de directeur. Maar ojee... er was geen schilderij. Een of andere actiegroep houd rembrandt in amsterdam had het gekidnapt en nu moesten we het terugvinden. In 5 groepen.

De middag gevuld met allerlei opdrachten en vragen en hints en onze groep is elkaar kwijt geraakt. Nadat we ongeveer half uur à drie kwartier hadden gezocht en gewacht zijn we maar naar Madame Tussaud gegaan. Alwaar we nog een opdracht (namelijk 2 leden van de groep op de foto met de koningin) konden uitvoeren ook. Uiteindelijk bleken we het minste losgeld, voor elke opdracht die je goed had uitgevoerd verdiende je losgeld, te hebben verzameld. Maar toch een aardige middag gehad.

's Avonds ergens met zijn allen gegeten. Oja, en kijk eens wie ik nog tegenkwam?

woon-werk-verkeer

Vandaag ben ik met de motor naar mijn werk gegaan. Dat was best ok. Ik was wel een beetje laat, dus moest me inhouden me niet al te veel te haasten. De A12 was filevrij, dus ik kon lekker doorrijden. De N11 was net niet helemaal filevrij... maar ik kon toch ook lekker (tussen-) doorrijden ;-)

En ineens weet iedereen op mijn werk dat ik een motor heb. Een aantal mensen die ik normaal niet veel spreek kwamen gewoon even langs om er een praatje over te maken. Dat is erg leuk. Ik heb ook wel aardige collega's. Gelukkig maar, want overmorgen is het uitje van mijn werk...

Terug had ik nergens last van. In tegenstelling tot de A12 richting Den Haag!

Oja, ik heb dus van die leren tassen die ik noncha over mijn buddyseat hang. Ik merk dat ik er iets meer in moet stoppen en het gewicht goed moet verdelen. Ze hingen een beetje uit het lood toen ik thuis kwam...

terug naar huis

Gisteravond stapte ik in de trein van 18.08 terug naar huis. Normaal kom ik dan tegen 19 uur aan op Utrecht Centraal. Deze keer dus niet. Rond half zeven stonden we stil bij Bodegraven. So far normaal. Maar we bleven dit keer stil staan en de stroom ging eraf...
Ongeveer 10 minuten later werd er omgeroepen dat er een wisselstoring was tussen Bodegraven en Woerden. Weer enige tijd later dat de trein terug zou rijden naar Leiden. Daarna ietwat aarzelend dat reizigers richting Utrecht over konden stappen op station Alphen ad Rijn naar Gouda en vanaf Gouda normaal richting Utrecht konden reizen. Toen we na een half uur terug begonnen te rijden naar Leiden werd omgeroepen dat reizigers richting Utrecht werd geadviseerd te reizen via Schiphol of Duivendrecht.

Stoppen we alsnog in Alphen.... Al gauw hoorden we van medereizigers dat de lightrail richting Gouda net was vertrokken. Dan toch maar via Leiden-Schiphol. Een uur en kwartier nadat ik daarvandaan was vertrokken stond ik weer op station Leiden. De stoptrein die via Schiphol rijdt had ruim vijf minuten vertraging, dus ik dacht handig te zijn en de intercity te nemen. Reed toch net vlak voor de IC de stoptrein weg. Moesten we daar de hele weg achter blijven rijden...

Dus ik was pas om 19.48 op Schiphol en had dus de aansluiting met de intercity naar Utrecht van 19.46 gemist. De volgende ging om 20.13 en tegen 21 uur was ik op station Utrecht Centraal. Eenmaal thuis was ik zo moe dat ik als een blok op de bank in slaap ben gevallen.

my new hair

Ik ben ook nog naar de kapper geweest.

Thanks Ruth!

my new job

Mijn nieuwe werk is al weer twee maanden oud. Ik heb het erg naar mijn zin in Leiden. Ik heb lekker de tijd gehad om me in te lezen, omdat het toch vrij rustig was vanwege de vakanties. Daarnaast heb ik meteen meegedraaid met het maken van een periodieke rapportage van het eerste half jaar. Daar heb ik wel wat nuttigs aan bijgedragen ondanks dat ik natuurlijk (nog) niet op de hoogte was van de politieke situatie en allerlei gevoeligheden met verschillende klanten (en medewerkers).

Bovendien heb ik me voor een bezwaar cq visie op een conceptbesluit weer eens op de wet gestort. De Wet milieubeheer had ik niet meer gezien sinds mijn studie, zeg maar pakweg 10 jaar geleden. Er was behoorlijk aan de interpretatie 'gesleuteld'; de jaren van verminderende aandacht voor milieu zijn wel te herkennen. Evenals de items die wel plotseling weer hoog op de politieke aandacht stonden, als externe veiligheid, klimaat, fijn stof...

Iedere maandag doe ik mee aan de bedrijfsfitness. Dat is niet alleen goed voor de fysieke gesteldheid van de werknemers, maar ook voor de informele contacten. Ik geloof dat de meesten wel meedoen, maar omdat de groep is opgesplitst in twee (een maandag- en een dinsdaggroep) weet ik niet precies wie er allemaal meedoet.

De komende tijd ga ik besteden aan het meelopen met verschillende medewerkers om te zien hoe hun werk er nu in de praktijk uitziet. Darnaast ga ik een opzet maken van de werkzaamheden die ik de komende tijd wil gaan doen. En natuurlijk niet te vergeten ons bedrijfsuitje 14 september.

Ik heb het erg naar mijn zin op mijn nieuwe werkplek. Ik heb leuke collega's, mijn twee kamergenoten zijn aardig en mijn leidinggevende laat me genoeg vrij. Ze gaan er van uit dat ik wel naar de juiste persoon toe ga als ik een vraag heb en als ik ergens niet uit kom. En dat is ook zo :-)

En boven dat alles: omdat ik tegenwoordig zoveel in de trein zit, lees ik ook wel weer redelijk veel. Op dit moment ben ik Arthur & George van Julian Barnes aan het lezen. Ik kan het boek iedereen aanraden. Het is met veel humor en detail geschreven en gaat over de schrijver Sir Arthur Conan Doyle en de (onbekende) sollicitor George Edalji. Barnes beschrijft op een bondige manier hun jeugd en groei naar volwassenheid en maakt zo de verschillen in beide personages zichtbaar. George beland door een rare opeenvolging van gebeurtenissen (onschuldig) in de gevangenis. Hij komt ook op een hele abrupte manier vrij. Ik denk dat daar het volgende deel over arthur meer licht op gaat werpen, maar dat ben ik nu aan het lezen.

tourchicks

Vanochtend heb ik mijn motor laten zien aan L. en E. Ze vonden hem mooi. En voordat we gingen touren (het regende nog best behoorlijk) hebben we koffie gedronken en de foto's van hun motorvakantie in de pyreneeën bekeken. Ze hebben allebei een Harley en die waren goed bepakt! Mooie plaatjes en volgens hun was het lekker rijden in de bergen. Lekker veel bochten...
Tsja, die moet ik eerst maar beter leren rijden. Niet dat ik nu rechtdoor rijd of héél langzaam, maar soms gaan ze toch een beetje niet zo als het zou moeten.

Ik heb natuurlijk ook wel een beetje pech gehad met het weer sinds ik mijn motorrijbewijs heb. Het heeft vrij veel geregend en omdat ik niet zoveel ervaring heb rijd ik liever niet in mijn eentje als het wegdek nat is.

Maar ik heb daarnet toch even met L. getourd. Ik voelde bij de eerste bocht mijn achterwiel al glijden! Dus toen we bij een verkeerslicht moesten stoppen, ging ik even naast haar staan en zei dat dit de eerste keer was dat ik met nat wegdek reed en dat ik mijn achterwiel al voelde glijden. Meer met mijn achterrem remmen en ook al gleed mijn wiel, ik zou niet omvallen zei ze. We zijn vervolgens via de Langbroekerweg (?) naar Wijk bij Duurstede gereden en daar hebben we een stukje dijk gepakt. En de zon brak ook nog door!

Als we nu een indian summer krijgen, kan ik nog wat vaker touren...

de keuze

Ik heb vrijdag toen ik mijn motor (vanaf nu Suuz) naar de garage bracht voor een controle, omdat ze net was gekocht, een helm gekocht. Die was in de aanbieding en zat lekker.

Het is een Caberg systeemhelm. Ik ben voor de veilig gegaan en niet voor het uiterlijk... ;-)

helm

Ik zou wel een nieuwe helm willen. Eentje die lichter (qua gewicht) is dan de huidige en misschien niet persé een systeemhelm. Ik las ook ergens dat na 2003 de helmen moeten voldoen aan een bepaalde Europese richtlijn (ECE22-05). Mijn helm is echt wel ouder...

Dus ik heb even op een vrij moment een beetje rondgekeken op internet. Dan zie ik eerst een Shoei. Dat merk ken ik en dat geldt vast voor meer mensen, want een Shoei kost tussen de €300 à €400 . Dus ik klik lukraak op een ander merk. Daarvan kost een helm gemiddeld €50. Kan ik meteen erbij zeggen nu, na nog wat minuten rondgesurfd te hebben, dat dat ook wel twee uitersten zijn qua prijs.

Maar ik had toch wel een paar leuke helmen gezien. Nu wil ik natuurlijk jullie mening. Welke vind jij het mooist?

Respectievelijk:
integraalhelm van Schuberth, jethelm van Nolan, integraalhelm van Airoh, systeemhelm van Caberg, systeemhelm (of integraal ben ik even vergeten) van Streetfighter en een jethelm van Flash met de UnionJack.

hormonen

Wat zijn hormonen toch stomme dingen. Waarom hebben ze zoveel invloed op je doen en laten? Terwijl je je er absoluut bewust van bent dat ze aan het kloten zijn met je...

"Weinen ist ein Ausscheidungs-Vorgang wie Stuhlgang, Schwitzen und Urinieren", nur eben auf einer anderen Ebene. Das nepalesische Wort für Weinen bedeutet in seiner genauen Übersetzung übrigens 'aus den Augen pissen'! "Was Seife für den Körper ist, sind Tränen für die Seele", heißt ein jüdisches sprichwort......Das bereits erwähnte Streß-Hormon Prolaktin, das bei emotionaler Intensität von der Hypophyse produziert und ausgeschüttet wird, wies Frey in Gefühls-Tränen nach, seine Konzentration ist bei Frauen um 60% höher als bei Männern.

En meer op: duitse tranen

Suzuki Savage

Dit is 'm dan! Mijn motor. Wat gegevens:
motor: 652 cc, lucht gekoeld, ééncilinder
vermogen: 23kW
eindoverbrenging: riem

Gisteren via de Veluwe naar mijn ouders getourd. Dat was erg leuk. Bijna alle motorrijders staken hun hand op, dus dat deed ik dan ook maar... Nu hoor ik er ook bij. ;-)

Zat een heel stuk achter een rij auto's achter een paardenwagen met aanhanger met koets erop. Dat was net een bochtig stuk op een smalle weg, dus ik kon niet zo goed inhalen. Toen dat eindelijk lukte was het mooiste stuk alweer voorbij. En nog erger... mijn motor stopte ineens! Mijn kilometerteller liep snel terug, dus ik heb de motor meteen in de berm geparkeerd.

Stond ik daar in de middle of nowhere met mijn nieuwe motor en mijn weinige (technische) motorkennis. Paar keer op de startknop gedrukt, maar er gebeurde niets. Beetje gekeken of ergens rook uitkwam. Dat was ook niet het geval.

Oh!! ... Benzine op??!
Snel gekeken en er zat nog wel wat in. Toen herinnerde ik me plotseling het knopje reserve, voor als de tank bijna leeg was. Vervolgens dat knopje omgezet. In de tussentijd was ik weer ingehaald door die paardenwagen...

De startknop nogmaals ingedrukt, beetje gas gegegeven. En ja hoor, hij sloeg weer aan. Pffew... Nu snel op zoek naar een benzinepomp. Die heb ik gevonden en de rest van de weg heb ik zonder problemen afgelegd. Terug via Elburg, Nijkerk, stukje snelweg, Den Dolder en De Bilt.

Heerlijk! Ik vroeg me af waarom ik niet eerder mijn rijbewijs heb gehaald. Dus voor iedereen die dit leest: als je plannen hebt je motorrijbewijs te halen... NIET UITSTELLEN!

ruggenprik

Ik had gisteren een ruggenprik* en dat was best een vreemde ervaring. I'll spare you the details van het waarom en vraag me er ook niet naar.

Je gaat zitten met je rug bol en dan houdt iemand je een beetje vast aan je schouders. Dat is vast omdat je van de prik, die je heus wel voelt ondanks dat het een hele dunne naald is, toch schrikt. Dan wordt de 'geleidenaald' ergens onder halverwege je rug ingebracht en vervolgens de naald waarmee de vloeistof wordt ingespoten. Dan voel je je benen en voeten warm worden en tintelen. Dat gaat best snel. En dan kun je ze niet meer bewegen....

Toen verlegde een verpleegkundige mijn benen en dat was helemaal raar. Je ziet ze bewegen, maar dat voel je dus niet. En toen lag ik daar bewust te zijn. Dus ik heb maar een praatje gemaakt met de anaesthesist.

Hoe werkt zo'n ruggenprik nou?
De zenuwen die naar je onderlichaam (in mijn geval) gaan worden op een bepaalde plek in je rug uitgeschakeld. Alle prikkels die onder dat punt worden geregistreerd worden dan niet meer doorgegeven aan je hersenen.

Waarom is je bloeddruk dan zo laag?
Dat komt omdat de bloedvaten in je benen groter worden (waarom precies ben ik vergeten), dan stroom hier meer van je bloed doorheen en hierdoor wordt de totale bloeddruk lager.

Kunnen ook andere delen van je lichaam op deze manier verdoofd worden?
Ja, je armen kunnen ook op die manier verdoofd worden; niet je buik of je hoofd.

Interessant toch?
Helaas kon ik niets op het scherm volgen van wat ze met me aan het doen waren (er waren helaas geen camera's involved). Dat had ik nog interessanter gevonden!

* Of is het ruggeprik?

A

Het is gelukt! Ik ben afgelopen vrijdag geslaagd voor mijn motorrijbewijs.
En ik heb ook al een motor gevonden. Donderdag wordt ie overgeschreven op mijn naam.
Plaatje volgt zodra ik er eentje geschoten heb. Tis een Suzuki LS 650 Savage...

(soft) bed & breakfast

Vanaf een vrijdag uurtje of 17 waren wij in een bed & breakfast in het oosten van Overijssel en tegen de Drenthse grens aan. En ook daar was het warm... Wat we in ieder geval niet hoefden te doen was het ontbijt klaar maken, want dat deed Stans.

Eigenlijk hebben we gewoon lekker niets gedaan, beetje gelezen, beetje ge-Vrij-Nederland-puzzeld, beetje gefrunnikt aan elkaar. En we zijn uit eten geweest in Zweeloo. Bij Idylle (met Michelin*). Wel een beetje veel met dit warme weer, maar wel mjammie!

Er lag een miniboekje op tafel met allerlei restaurants in Nederland die net als Idylle aangesloten zijn bij Les Patrons Cuisiniers. Het leek ons wel een goed plan om deze restaurants de komende tijd uit te proberen. En afgaand op de foto van de chefkok te voorspellen wat we voorgeschoteld krijgen en hoe het ongeveer zal smaken. :-P

motor

Gisteren voelde ik me heerlijk op de motor tijdens de les en ik kon me al helemaal voorstellen hoe het was als ik gewoon mijn eigen gan kan gaan. Ofwel kan rijden waar ik wil. Ik kan niet wachten tot ik mijn rijbewijs heb en mijn eigen motor. Joepie!

Ik ben al hard op zoek, maar wat is het aanbod groot en wat weet ik toch weinig van motoren... Gelukkig kreeg ik van een medeschermgenote een handige site met tips over motoren voor dummies. En volgens mijn vriendin wilde haar vriend wel mee omdat hij wel verstand van motoren heeft (maar hij weet dat volgens mij nog niet... haha!!)

bijna weekend

De tijd vliegt. Het is nu al het eind van mijn tweede week in Leiden en ik heb het nog steeds naar mijn zin. Ik ben ontzettend veel aan het lezen en het is zo leuk dat ik weer met het milieu bezig ben! Ik ga voor de vergunningverleners en handhavers het commentaar op het concept Activiteitenbesluit bundelen en om daar een beetje inzicht in te krijgen heb ik het ook maar gelezen. Het komt allemaal weer boven drijven, ook al heb ik de Wet milieubeheer alweer 10 jaar geleden voor het laatst bekeken...

Verder heb ik de overige landelijke regelgeving en beleid met betrekking tot het milieu ook er op nageslagen. Er is duidelijk wat veranderd ten opzichte van toen ik nog studeerde, ander politiek klimaat andere prioriteiten. En er is zoveel informatie te vinden op het internet.

Maar ik moet nog even werken voor het weekend is deze week, want ik heb mijn vaste vrijdag vrij geruild met de woensdag. Omdat ik moest motorrijden; ware het niet dat er iets niet goed was gegaan in de planning en er niet genoeg motoren waren. Stond ik daar 7.50 uur helemaal klaar... Als het morgen dan maar wel doorgaat!

nieuwe baan

Deze week begon mijn nieuwe baan. Dus ik ben maandag, dinsdag en woensdag opgestaan om 6.15 uur!! Dan reed ik met P. mee tot aan WTC en stapte ik daar op de trein. Tis wel een half uur om, maar in ieder geval gezelliger. Donderdag nam ik de trein vanuit Utrecht. Ik had geluk, het was een dubbeldekker, dus met airconditioning!

Vrijdag is mijn vaste vrije dag, maar het is wel zo flexibel dat ik er af en toe mee kan schuiven als het mij beter uitkomt. Da's erg fijn. Het is een leuk bedrijf, de mensen met wie ik op de kamer zit (ICT-er en P&O-er), zijn aardig en de anderen die ik al wat vaker heb gesproken ook. Ik ben bovenop de periodieke rapportages gezet. Hupsakee!

Ik vermaak me daar de komende tijd wel prima denk ik zo.

op de weg

Vanochtend was ik voor het eerst met de motor op de weg. Er was echter geen lichte (25kW) motor beschikbaar dus ik heb 'gewoon' op een zwaardere gereden. En eigenlijk ging dat best goed. We zijn een beetje buiten de stad rondgereden over landweggetjes (gelukkig niet glad), waarbij ik door de bochten heen moest kijken en wat heen en weer moest schakelen en de bochten goed voorbereiden door eerst in de ene en dan in de andere spiegel te kijken, indien nodig gas terug te nemen, vervolgens naar het verkeer dat van links en/of rechts kon komen, dan opzij en dan de bocht door.

Tachtig km/u gaat best hard, maar dat zal ook een kwestie van gewenning zijn. Volgens mij vond ik voor de eerste keer 50 in een auto ook hard gaan...

Morgen gaan we met wat meer verkeer rijden, in de bebouwde kom dus.

Aan het eind van de middag nog even kennis gemaakt met mijn nieuwe buurvrouw. We hebben elkaars appartement bekeken en een kopje thee gedronken en wat gepraat. Ze was meteen helemaal verliefd op Hugo en Victor; ze wilde wel eens oppassen..

bergruimte

Vanmiddag heb ik planken gekocht voor mijn 'enorme' inbouwkast. De bovenste plank is gewoon net zo breed en lang als de inbouwkast zelf, de twee eronder zijn L-vormig (zelf met de decoupeerzaag op maat gemaakt) en de onderste is recht. Zo kan de stofzuiger ook in de kast staan en kun je nog goed bij de dingen die ik erin heb gezet.

Ik heb mijn hele etensvoorraad er in gestopt, de opbergdoosjes, alle spelletjes, foto's, wat kampeerspul, de wijnvoorraad en wat losse dingen. Nu is de kleinere inbouwkast in de woonkamer erg overzichtelijk geworden. Daar staan alle kookboeken, de tafellopers enzo, de gamecube, mijn fototoestel en mijn spullen voor de cello. En dan heb ik nog wat ruimte over! De kast in mijn werkkamer is nu halfleeg, dus daar kun je ook weer vrij bewegen. En! Het extra werkblad in de keuken kan nu ook eindelijk gebruikt worden. YES!! Ooit wordt het nog wel zo als ik het wil..

Ik kan er alleen nog geen foto van maken, want mijn mobiel (en digitale camera..duh..) zijn naar de fabriek terug omdat er problemen zijn met de software.

motormuis

Dinsdagmiddag heb ik het eerste deel van mijn motorrijbewijs gehaald. De voertuigbeheersing, ofwel de speciale verrichtingen. Ik was best zenuwachtig en 's morgens al een gat in mijn knie gevallen, omdat de motor afsloeg toen ik net het achtje aan het oefenen was...

Ik moest beginnen met de precisiestop. Meteen erachter aan de noodstop. Toen door naar de langzame slalom, de snelle slalom en de uitwijkoefening. Dan lopen met de motor en op de bok zetten. Dat laatste lukte net niet. Ik kreeg 'm er niet op; ik stond bovenop de bok en te trekken met mijn rechterarm, de motor bewoog wel, maar op de standaard.. ho maar. Maar ik mocht hem wel op de zijstandaard zetten en ik had de motor wel mooi in balans gehouden tijdens die actie met de bok. Als laatste moest ik stapvoets rijden. Tot nu had ik alles in één keer goed gedaan. Stapvoets rijden moest ik twee keer doen.

Maar ik ben dus geslaagd! Maandag ga ik twee uur de weg op en dinsdag weer en dan gaan we bekijken wat voor mij nodig is en het handigst. Ik was zo blij dat ik voor mezelf een mooi motorjack als kado heb gekocht; waterdicht, winddicht en met extra voering voor als het koud is. En natuurlijk ook de goede bescherming; schouderpads, elleboogpads en een rugpad.

Gistermiddag ben ik gelukkig ook in één keer voor mijn theorie geslaagd, met vier fouten. Nu wordt het allemaal wel heel echt. Ik heb ook al mijn oog laten vallen op een aantal motoren die ik wel mooi vind. Nu nog een leuke tweedehands die ik kan betalen.

vakantiefoto's

Ik ben nog iemand zonder digitale camera, dus ik moest mijn filmrolletjes van de vakantie laten ontwikkelen en afdrukken. Het leuke is dat dat altijd een verrassing is, maar dat is dan ook meteen het nadeel. Zijn die foto's die je zonder flits hebt gemaakt met een sluitertijd van 1/20e wel gelukt? Had ik niet beter wat kunnen variëren met het diafragma of de sluitertijd opdat de kleuren beter uitkomen? Op vakantie heb ik geen tijd om daarover te denken. Ik heb dan wel weer zo'n camera die zelf denkt en dat is heel makkelijk. Je hoeft alleen maar te klikken zodra je denkt dat het een mooi plaatje wordt.

Deze foto's zijn in ieder geval gelukt.

Dit is het huisje waar we een week hebben doorgebracht.












En de keuken.

motorrijles twee

Vanochtend had ik mijn tweede motorrijles. Ik had me bijna verslapen want ik had de wekker op 7:50 gezet ipv 6:50... Maar gelukkig belde P. me om 7 uur toch wakker.

Toen ik aankwam bij het oefenterrein bleek ik de enige te zijn vandaag. Dus we hebben lekker rustig even wat koffie gedronken en over motoren gepraat. Vier uur constant les was toch te vermoeiend geweest. In het begin heb ik wel even de zware motor geprobeerd, maar ik ben toch maar weer terug gegaan naar de lichtere. Die zit fijner, ik heb meer het gevoel dat ik er controle over hebt en hij is niet zo zwaar.

Vervolgens heb ik gedaan:
- snelle slalom (30km/u om pilonnetjes met 8m ertussen)
- achtjes draaien
- technische stop (bij 50km/u)
- precisie stop (idem)
- noodstop (idem)
- langzame slalom (met slippende koppeling)
- accelereren naar 50 km/u remmen tot 30km/u en terugschakelen naar de 2 en vervolgens 3x slalom.

Het ging een stuk beter, vond ik zelf, maar de instructeur ook. Ik begin een beetje de feeling te krijgen en mijn heupen te gebruiken bij het maken van de bochtjes. Ook durf ik wat harder aan te komen rijden bij de remoefeningen. Morgen de derde les en dinsdagochtend de laatste en dan examen. Ik schat nu in dat dat wel moet lukken. Deze privéles kwam wel erg goed uit. :-)

Nu ga ik weer even plintjes leggen.

petit satenot

Ja! P. en ik hebben een hele week in een huisje in de Morvan vakantie gevierd. Even een korte samenvatting.

Zondagochtend zijn we vertrokken naar Frankrijk, naar Ternant om precies te zijn. En we zijn er in één keer goed naar toe gereden. Het huisje was van ouders van vrienden en lag heerlijk rustig in de middle of nowhere. Het bestond uit een grote keuken, een woonkamer en tig slaapkamers. Ervoor lag een grote tuin. In de keuken en woonkamer stonden twee allesbranders, die we goed hebben benut, want 's avonds was het nog best koel. De hele week heeft op een half uur stortbui na de zon constant geschenen.

We hebben gelezen, wat gewandeld en een beetje de omgeving verkend.

We zijn dinsdag naar Moulins-Engelbert geweest, daar was markt. De markt was niet zo groot en er stonden vooral kraampjes met kleren en rommeltjes. In de omgeving hebben we een wandeling gemaakt. Het boekje was wat ouder dus hebben we wat geïmproviseerd.

Woensdag zijn we naar Bibracte geweest, waar een oude Gallische stad was en wat opgravingen, maar dat viel een beetje tegen. De meloen die P. had gekocht was wel erg lekker, dus die hebben we vaker bij de lunch genomen.

De volgende dag zijn we naar Autun geweest. Daar hebben we de kerk bezocht, waar mooie kapitelen te zien waren, uitgehakt door Gislebert. Vervolgens wat rondgereden langs twee kasteeltjes. Het eerste hieronder.


Vrijdag zijn we naar Vézelay gereden waar een grote kathedraal staat.

De laatste dag zijn we naar Decize gereden, maar hoewel het een toeristisch stadje zou zijn, was er erg weinig te beleven. Op een grote supermarché na. Daar hebben we dan ook meteen wat potjes en blikjes met lekkere inhoud ingeslagen. Oja, en op de heenweg hebben we de Tryptique van Ternant bekeken. Een ietwat gedrochtelijk driedimensionaal en geschilderd 'drieluik'.

P. heeft de meeste avonden gekookt (vijf van de zeven) en dat was erg lekker. En hij heeft elke ochtend verse croissantjes en brood gehaald. Wat een verwennerij toch!

Het was dus een relaxed weekje. Ik vond het heerlijk. Moet maar vaker gebeuren.

de laatste loodjes

Nog twee dagen en dan ben ik vier weken vrij! En ik hoef niet meer die enorm saaie cursusevaluaties te doen... en bij mijn nieuwe werk word ik tenminste erkend als 'expert' op het gebied van kwaliteitszorg.

Ik ben nu bezig met het afronden van enkele stukken en dat valt nog niet mee, maar dat gaat vast wel lukken. Straks heb ik een lunch (een keer in de zoveel tijd wordt er een lunch georganiseerd voor alle medewerkers) en dan wordt er afscheid genomen van een collega en mij. Daar heb ik zin in joh....(NOT).

Morgen ga ik de uren tellen hoor!

Requiem

Ik heb vanavond het Requiem van Mozart live gehoord. Door het Radio Kamer Filharmonie onder leiding van Jaap van Zweden en het Groot Omroepkoor. Ik vond het erg mooi. Tzal in een kerk nog wel indrukwekkender zijn... Je zou er haast van gaan geloven. Er waren nog wat stukken voor de pauze, maar die hebben niet veel indruk op mij achtergelaten.

Natuurlijk is er nog een heel verhaal over Mozarts Requiem. In het programmaboekje staat het volgende. Het requiem was meer dan honderdvijtig jaar met een waas van geheimzinnigheid omgeven (zie ook Amadeus de film) tot in 1964 een document verscheen dat geschreven was door Anton Herzog. AH was als schoolmeester in dienst van graaf von Walsegg. De graaf was hartstochtelijk muziekliefhebber en gaf vaak opdrachten aan componisten. Hij onthulde nooit zijn identiteit, omdat hij de partituren zelf vaak overschreef zonder vermelding van de naam van de echte componist (o ho.. plagiaat!) Begin 1791 overleed zijn vrouw en hij benaderde Mozart voor het schrijven van een requiem. Mozart kon echter niet meteen beginnen omd at hij eerst naar Praag moest waar Don Giovanni opgevoerd werd. Bovendien moest hij voor de kroning van Leopold II een nieuwe opera schrijven (La Clemenza di Tito).

Toen hij in september weer terug was in Wenen moest hij voordat hij aan zijn Requiem kon beginnen eerst Die Zauberflöte nog afmaken en zijn Klarinetconcert schrijven. Toen hij met groot enthousiasme aan het R begon was hij erg ziek. Zijn echtgenote Konstanze zag hoe hij achteruit ging en toen M overtuigd raakte dat hij het R voor zichzelf schreef haalde zij het bij hem weg. Dat hielp blijkbaar want hij werd wat beter en schreef Eine Kleine Freymaurer-Kantate. Dit succes gaf hem weer kracht en hij wilde verder aan het R. Maar na een paar dagen raakte hij weer depressief en moest uiteindelijk het bed houden.

Van het R is alleen het Introïtus volledig door M in partituur uitgeschreven. Van de rest liet hij het meeste in zeer uitgebreide schetsvorm achter. Omdat M wel vermoedde dat hij het niet zou kunnen afmaken besprak hij het werk uitvoerig met zijn leerling Franz Xaver Sussmayer en gaf hem instructies. Na de dood van Mozart heeft S inderdaad het R voltooid. Volgnes de muziekkenner Vincent Novello hield M zelf het meest van Recordare en dat wat S had geschreven geen kunst was omdat met de ontwerpen en nauwkeurige aanwijzingen van Mozart iedereen dat had gekund.

hemelvaart

Het eerste deel van mijn motorrijbewijs is geboekt van 14 tot en met 20 juni: woensdag-, vrijdag-, maandag- en dinsdagochtend (4 uur) les en dan dinsdagmiddag meteen erna examen voertuigebeheersing. En volgende dag theorie-examen.

Dan de rest.

Vandaag had ik eigenlijk een schermtoernooi, maar ik werd met hoofdpijn wakker. Had me ook nog verslapen, want om 8 uur zouden we vertrekken en ik werd 7.55 uur wakker. Gisteravond voelde ik me eigenlijk al niet zo lekker, nu nog steeds een beetje niet fit... dus ik ben een beetje mijn administratie aan het bijwerken, de was aan het doen en dat soort klusjes in huis.

motor

Mijn eerste ervaring met een motor zit erop. Gelukkig regende het op dat moment niet keihard. Eerst op de motor droog geoefend met schakelen. Ik had een lichtere motor, want die was ook wat kleiner en vooral belangrijk, ik kon makkelijker bij de handrem en de koppeling. Vervolgens in de eerste versnelling met de koppeling op laten komen wat rondgereden en geremd. Met de voetrem in de bochten geprobeerd wat stabieler te zijn. Daarna in de eerste versnelling wat over het terrein gezigzagd en achtjes gedraaid. Naar de horizon blijven kijken en als je stuurt door de bocht kijken en met je heupen en benen meesturen. 'De motor moet bewegen niet jij...'

Het eindadvies:
Voertuigbeheersing, daar moet ik nog wel even aan werken, dus 4 blokken (16 uur) en wat het onderdeel verkeersdeelneming betreft 2 dagen. Dat brengt het totaal op € 1280,= (incl. beide examens) En dan ook nog theorie-examen voor de motor.

boeken

Ik heb de afgelopen week al weer drie boeken gelezen. Het is hollen of stilstaan met lezen... Eerst Reus van Annelies Verbeke. Heavy stuff. Daarna De snelvoetige Achilles van Stephano Benni (daar mag ik nog niets over zeggen want dat is het leesclubboek en de volgende afspraak is 3 juni) En net heb ik The Flood van Ian Rankin uitgelezen. Een page-turner. Het speelt zich af in een miners village in Schotland. Een meisje, Mary Fisher, wordt door een stelletje jongens in the burn gegooid, ze wordt gered door haar broer Tom en de volgende dag wordt ze wakker met grijs haar dat haar hele leven zo blijft. De volgende week verongelukt Matt Duncan, een van de jongens die haar in het water heeft geduwd, door een vuurbal in een pit, waardoor iedereen denkt dat ze een heks is. Zijn vader blijft zijn hele leven op wraak uit. Op haar vijftiende, enkele weken naar Kerst blijkt ze zwanger te zijn. Haar moeder en iedereen in het dorp denkt dat het van haar broer is. Deze emigreert naar Canada, wat de verdenkingen alleen maar versterkt. Dan springt het boek naar haar inmiddels vijftienjarige zoon, Sandy, die in het begin wordt gepest maar later wordt getolereerd door de gemeenschap. Vervolgens beschrijft Ian de adolescence van hem en zijn relatie met zijn moeder. Daarnaast is er George Patterson die een snoepwinkel heeft en die hem altijd gratis snoep geeft. Sandy ontmoet een gipsy girl en wordt verliefd op haar. Tot grote teleurstelling van zijn moeder omdat gipsies niet geliefd zijn en Sandy weer achterdochtig behandeld gaat worden door de dorpsbewoners. Het meisje blijkt echter niet echt verliefd op hem te zijn maar op zijn geld uit. Als Sandy haar wil vertellen dat ie niks meer met haar te maken wil hebben hoort hij zijn moeder gillen. Ze wordt door de vader van Matt Duncan onder water gehouden en hij redt haar. The end.

bosbrunch

wat doe je als je heel laat bent gaan slapen en het is de volgende ochtend mooi weer? dan ga je buiten ontbijten. maar ja, omdat we toch redelijk laat wakker werden was het meer een brunch.

p. en ik hebben dus gebrunchd in het bos en geleerd dat onze conditie niet al te best is ...maar maar maar.. het was wel een zanderig heuveltje dus het viel best mee... DUH ;-) *

daarna heb ik nog fiets-/loopschoenen gekocht met SPD voor het spinnen en voor als ik nog eens buiten ga fietsen (moet ik wel ook nog nieuwe pedalen aasnchaffen though). en des avonds ben ik naar de film gegaan met jw; Three Times van Hsiao-hsien Hou. ik ben geen recensent, dus plak ik hier een door mij tussen aanhalingstekens becommentarieerd stukje van JvdB van het Parool, waar ik me deels wel in kan vinden.

Three times vertelt drie liefdesverhalen in verschillende perioden. Het liefdespaar wordt steeds gespeeld door Chen Chang, die we kennen van 2046 en Eros van Wong Karwei, en Qi Shu, die eerder in Hou's Millennium Mmbo speelde.

De eerste episode, A time for love getiteld, speelt zich af in 1966. Een jongen ontmoet een vrouw, die in een poolcafé werkt. We horen de klassieker Smoke gets in you eye. Liefde op het eerste gezicht, maar voordat zij kan opbloeien, vertrekt de jongen om zijn dienstplicht te vervullen.

De herinnering laat hem niet los. Als de jongen op verlof is, gaat hij naar haar op zoek. Maar ze werkt inmiddels ergens anders. De diep-melancholieke sfeer van deze episode roept Wong Karweis In the mood for love in herinnering.

Het tweede deel, A time for freedom, is opgezet als een zwijgende film. We bevinden ons in 1911, de tijd dat Taiwan een Japanse kolonie was. Een chique prostituee legt het aan met een man, in de hoop dat hij haar beschermheer wordt. In beiden sluimeren liefdesgevoelens, maar de man laat haar zitten. (hier ben ik het niet eens met de recensent, hij schrijft namelijk in een laatste brief aan haar metaforisch, zgn een gedicht van iemand, dat zij heel belangrijk voor hem was. hij heeft alleen principes en wil haar niet als concubine nemen) Hou had de episode buiten willen filmen, maar uit gebrek aan geld maakte hij er een Kammerspiel van.

Het derde deel, A time for youth, speelt in het heden in Taiwans hoofdstad Taipei. Het portretteert een epileptische popzangeres, die samenwoont met een vrouw. Deze laatste zakt weg in depressies als de zangeres voor een coole, hippe fotograaf valt. Zonder besef van het verdriet dat ze aanricht, fladdert de zangeres impulsief door het leven.

Zoals in eerdere films bekritiseert Hou in A time for youth de jonge generatie. Het levert het minst geslaagde deel op, omdat de maker het niet kan laten te moraliseren. Hou ziet een losgeslagen generatie, die voor zijn onmatige levenswijze uiteindelijk betaalt met eenzaamheid. We zijn er niet van onder de indruk. (dit zie ik ook anders, maar ik kan niet vergelijken want ik ken nog geen andere films van deze regisseur. De beleving van de jeugd van nu in china en taiwan is een beetje vergelijkbaar met de punkperiode in het westen en volgens mij de recensent onbekend). Maar wat wordt er mooi gesmacht naar liefde!

* quattro staat overigens voor vierwielaandrijving

4

Onze equipe heeft de vierde plaats behaald (de andere Pallos equipe de eerste...) Tsja. Het was een erg gezellig en leuk toernooi. De equipes waren aan elkaar gewaagd en de sfeer was goed. Nu heb ik een enorme blauwe plek op mijn bovenbeen, omdat zo'n linkshandig schermertje zijn punt niet goed plaatste. En ik heb spierpijn!

Nog zestieneneenhalvedag...
Ik zie er zóó naar uit!!

vroeg!!

Tjeempie wat is het vroeg voor een zondag... Over 10 minuten word ik opgepikt bij het benzinestation en rijden we naar Alkmaar om mee te doen aan een schermtoernooi. De twee equipes met 1 reserve zijn teruggebracht naar 1 equipe van 4 personen en 1 reserve cq scheids... maar dat mag de pret niet drukken (toch?)

Ik hoop dat ik het nog een beetje kan, heb de laatste tijd niet zoveel met de floret geschermd. We'll see. Ik laat het wel weer weten.

Oja, ik heb op Bevrijdingspop Ramses Shaffy ook nog gezien!

spring

♪ de zon de zon de zon de zon
de zon de zon de zon ♪

Tis lente!

En ik heb eindelijk de stap genomen. Ik ga motorrijlessen nemen en ik begin (over twee weken) met een soort intake waarna de instructeur kan aangeven hoeveel lessen je ongeveer nodig hebt (of dat je een hopeloos geval bent...)

Zo direct ga ik naar Bevrijdingspop in Haarlem. Op het programma staan onder andere Racoon, New Model Army, Voicst!, Elliot Brood, Archie Bronson Outfit en MeloManics. Nu eerst even een espresso om lekker wakker te worden. Life can be really good...

morvan? non, paris

Maar Parijs was ook leuk! Ook al was het maar 1 dag. Althans we kwamen woensdag ergens tussen 15 en 16 aan bij het hotel (le Faubourg). Dat lag om de hoek van de Amerikaanse ambassade, de straat was helemaal afgezet met van die omhoogbeweegbare paaltjes en gelukkig lieten ze ons er wel langs... En we gingen de volgende dag om een uur of twee drie weer terug naar huis.

De eerste dag hebben we door de Tuileries geslenterd, door Saint Germain des Pres, een stratenboekje gekocht (want vergeten), Orangina gedronken op een terrasje, het superkingsize bed (o wacht... ik heb een foto) grondig getest en dus vrij laat gegeten bij een Italiaan (lekker), een afzakkertje gehaald in het café van het hotel met collegae van P. en toen zijn we gaan slapen.

De volgende ochtend moest P. werken en stond ik om 9.00 exact voor de entree van het Louvre in de Porte des Lions. Ik denk zelfs dat ik die dag als eerste bezoeker in het Louvre was. Daar heb ik eerst de Amerikaanse en Oceanie primitieve kunst bekeken, vervolgens de Spaanse en Italiaanse schilderkunst (inclusief La Joconde), maar belangrijker: wat mooie werken van Guardia en een tentoonstellinkje over etsen van Venitië, op weg naar de exhibition temporaire van Ingres een beetje de weg kwijt geraakt en in de kelders beland, om via de lift bij een kleine tentoonstelling over Le Paradis van Tintoretto (erg leuk, misschien wel leuker dan Ingres) terecht te komen. Uiteindelijk heb ik Ingres gevonden, maar het was inmiddels al erg druk. Dus de etsen en schetsen heb ik overgeslagen en ik heb alleen de grote doeken bekeken. Daarna een kopje koffie met een croissant gegeten.

Ik wilde nog een kado voor mijn zusje kopen dus ik heb de winkel van het museum van voor tot achter bekeken, maar kon niets vinden. Op de weg terug naar het hotel kwam ik een boekwinkel tegen met Engelstalige boeken en daar heb ik voor haar een boek gekocht met cocktailrecepten van de Ritz. Voor mezelf heb ik Freakonomics gekocht.

P. en ik hebben toen samen heel lekker gelunchd in het hotel. Paul vis op pistou met kaasplankje na en ik vis met morieljes en als toetje aarbeien met koekie en soort luchtig vanilleklopsel.. En toen was het tijd om weer terug te rijden.

dragons

Ik heb een draak bedacht op de site van Musee d'Histoire Naturelle in Parijs. Je moest ook wat verzinnen over de draak; dat kan ik wel.

Het is een draak die zowel kan zwemmen en vliegen. Althans, het mannetje kan goed zwemmen en dat vliegen houdt in dat hij eigenlijk alleen een beetje zachter landt als ie met zijn vleugels wappert. Het vrouwtje daarentegen heeft grotere vleugels en kan supergoed vliegen, maar dan weer helemaal niet zwemmen. Het mannetje kan ook vuurspuwen, wat weer heel handig is als het vlees rauw niet zo lekker is. Of als de haard aangestoken moet worden.

Deze draken wonen in een mooie grot in een berg en houden van warmte, dus hebben in die grot een soort open haard. Die moet wel natuurlijk zijn ontstaan, want zelf kunnen ze dat niet maken. Dus het is best hard zoeken voor een ze een leuk huis hebben gevonden.

En dan zijn er de babydraakjes. Dat is nog best vreemd hoe die ontstaan. Hoewel er een vrouwtje en een mannetje nodig zijn, worden de babies geboren uit het vuur. Er rolt een soort ei uit de open haard, die eerst met verbazing door beide draken wordt bekeken. Het ei is meestal roodachtig gekleurd en vaak denken papa en mama draak dat het een vuursteen is en duwen ze het weer terug in de haard. Dat is minder erg dan het lijkt, want het ei moet ook goed warm worden gehouden de eerste 25 en een halve dag. Dat is de taak van het mannetje (of course...). Het vrouwtje kan in die dagen heerlijk niks doen terwijl ze intussen voor het eten zorgt. Dat is nog best ingewikkeld voor het mannetje; hij moet het ei goed warm houden en intussen eten.

Na 25 en een halve dag ofwel exact 612 uur moet het ei geleidelijk afkoelen. Dus niet laten schrikken! Dat afkoelen duurt ongeveer een week en dan barst het ei open en komt er een klein draakje uit, waarvan nog niet bekend is van welk geslacht het is. Dat wordt pas duidelijk na ongeveer 6 jaar. Waarom is nog niet bekend.

En zo kan ik nog wel uren doorgaan. Misschien moet ik een boek erover schrijven. Haha!

nog 24 en een halve dag

Nog 24 en een halve dag werk ik hier en dan ben ik vier weken vrij!!
En dan ga ik een frisse start maken op mijn nieuwe werkplek.

Zou gapen nog niet bestaan, dan heb ik het vandaag uitgevonden. Tjeempie.

bloep

Ik luister naar Sparklehorse en doe nog snel even een was. En ik dacht ik schrijf even wat op mijn blog, maar ik weet eigenlijk niet wat. Ben gistermiddag naar Zwolle geweest en gisteravond naar V for Vendetta; vandaag uitgeslapen en op en neer naar Amsterdam gereden, daar nog even lekker in de zon op het Museumplein gelegen. That's it.

Het lange weekend is weer eens veel te snel voorbij en mijn humeur is plotsklaps ook omgeslagen. Ik ga maar even lezen, moet voor vrijdag een boek uit hebben voor de leesclub...

paasrevelatie

Gisteren heb ik met Ju bij Maaike gegeten (en gedronken en gerookt) en vooral gepraat. Over van alles en nog wat en over mannen. Want alledrie hebben we daar op dit moment wel iets over te zeggen. Dus toen ze vroegen wanneer P. dan toch eindelijk ging scheiden en of ik het niet erg vond enzo, zei ik heel stoer hetvolgende.

Hoewel ik me soms wel een beetje tweederangs voel, ook al weet ik dat hun huwelijk alleen maar theoretisch nog bestaat, weet ik wel zeker dat P. van mij houdt en niet van haar. En als hij niet zelf actie onderneemt, zal ik er wel over beginnen als ik er aan toe ben. Dat wil zeggen dat als hij het niet doet ik hem wel de 'deur uit zet'.
- Wanneer ben je er aan toe dan? Er is nooit een goed moment..
Nog stoerder zei ik dat het goede moment was als ik het kon verdragen dat ik hem kwijt zou raken, maar dat is echt niet nu.

Dat was dronkenvrouwspraat dacht ik vanmorgen toen ik voor de spiegel stond. Want als het zover is dat ik het niet erg zou vinden om hem kwijt te raken, wat is er dan nog over? Ik wil helemaal niet dat hij iets doet om mij, ik vind wel dat ie moet scheiden, maar om allerlei andere redenen. Ik zal hem nooit laten kiezen voor mij of iemand anders, want dan heb ik impliciet zelf al een keuze gemaakt en doe ik alsof het de zijne is.

japans zwaardvechten

Afgelopen zaterdag heb ik met een aantal medeschermers een workshop Japans zwaardvechten gedaan. Stoer hoor.

  

ontruiming

Ben ik goed en wel geïnstalleerd achter mijn pc op kantoor om wat tabellen te fabriceren en thuis uit te werken, hoor ik van mijn collega dat we waarschijnlijk ontruimd worden. Dat het geen oefening is, want iemand heeft vanmorgen vast gezeten in de lift en er is mogelijk iets doorgebrand in de schakelkast...

Inderdaad vijf minuten later worden we verzocht het pand te verlaten. Ik heb snel al mijn werk in mijn tas gestopt en heb besloten dan maar thuis te gaan werken. Wat nou ontruimingsplan en hoezo ben ik BHV-er? Ik heb mijn collega medegedeeld dat ik thuis ging werken, want ik heb genoeg te doen. Verder liep iedereen meteen naar de omringende cafeetjes om daar verder te vergaderen cq niet ontzettende kou te lijden. Tsja, zo'n organisatie met allemaal eigenwijze (hoog)geleerden, die doen nooit wat volgens het boekje.

we are not the infadels

De band vanavond was leuk. Heel jaren tachtig af en toe (best vaak eigenlijk, vooral de gitarist met zijn hoedje, bretels en pianogitaarstrap...) Nog even twee biertjes met maaike gedronken afterwards en op tijd naar huis.

Thuis verwelkomt (of is het toch verwelkomd?) door twee spinnende katers die aandacht nodig hadden (en eten). Nu naar bed zodat ik wederom morgen op tijd op mijn werk ben. Nog 34 werkdagen... aldaar. Misschien 38, maar dat hoop ik niet. Dan vier respectievelijk drie weken vrij en dan echt 'carrière' maken. Yes! Echt wel.

telefoon (gesprek?)

Je wordt gebeld, praat ongeveer drie minuten, hangt op. En heb je dan ook wel eens dat je je afvraagt waar je het nu in vredesnaam over had?

Straks ga ik naar de Infadels. Het begint pas om 21.30, ik moet nog zin kweken en ik ben dus nu maar even aan het voorluisteren. Verdomme zeg, het is ook nog steeds f*cking koud buiten.

zonnebankie

Als er dan geen zon is buiten, moet je het maar ergens anders zoeken.
Ik heb net even op de zonnebank gelegen bij mij om de hoek. Ik mocht twaalf minuten en die gaan best snel voorbij. Het voelt wel lekker, dus ik denk dat het regelmatiger ga doen. Niet zodanig dat ik ineens poepiebruin rondloop! Dat vind ik zo onsmakelijk...

luisterkastje

Ik heb iets in elkaar gezet waarin mijn installatie kan staan en mijn cd-collectie. Een beetje trots ben ik er wel op. Het is gemaakt op basis van een IKEA cd-kast op zijn rug, want mijn cd's zitten in hoesjes en nu kun je ze dus makkelijk doorbladeren!

ontslag

Vandaag heb ik mijn ontslag ingediend. Per 1 juli heb ik een nieuwe baan!
En dan ga ik forenzen...

worteltjescake

Ken je ook die mop over dat konijn dat telkens om worteltaart vraagt bij de bakker, maar de bakker heeft het telkens niet en vindt dat zo sneu dat hij het op een dag maakt voor het konijn. Zegt het konijn: "vies hè?"

Nou mooi dat ik carrot cake superlekker vind. Dus wat doe je als je je verveelt, omdat je eigenlijk niet langer dan een half uur ergens op kunt concentreren...

Dan maak ik lekkere dingen in die superoven van me.

En het ruikt nu al superheerlijk!!

verslagen

Tsja... Ik had een verslag beloofd en gehoopt dat dat er ook zou zijn, maar helaas liet mijn gezondheid me echt helemaal 100% in de steek.

Woensdagochtend de trein naar Berlijn genomen. Ik voelde me niet slechter dan de dag ervoor, ook niet veel beter trouwens, maar "positive thinking"! Het viel allemaal mee zo hangen in de trein. Maar in Berlijn aangekomen hadden we eerst al het verkeerde adres. Bleken er twee hotels te zijn van dezelfde organisatie... Eindelijk in het goede hotel aangekomen ben ik maar in bed gaan liggen en is M. de buurt een beetje gaan verkennen.

Des avonds hadden we met G afgesproken en ik vond dat ik wel weer wat kon gaan doen. Samen gegeten bij Míro (anatolisch). Ik had hetzelfde als M en dat was lekker volgens haar, dus dat neem ik maar aan. Daarna naar een hip kroegje Mariette, soort jaren vijftig huiskamer. Daar was het heel vol en heel warm en ik zat aan de krautetee. Althans, we konden niet meer zitten dus ik stond. Aangezien daar geen verandering in leek te komen een andere woonkamer in de buurt opgezocht. In een beetje woonkamer zit je. De volgende kroeg heette dus 'Wohnzimmer'. Heel apart inderdaad, met bij elkaar geraapte oude meubels en een beetje ingericht als een (hee!) woonkamer. Ik dronk mijn krautetee.

De volgende ochtend was niet goed. Tijdens het ontbijt sprongen de tranen me spontaan in de ogen, als snot dat uit je neus loopt, niet als van de pijn. Daar had ik wel last van, maar ik dacht als ik even buiten ben gaat het wel weer.
Mooi niet dus. Eenmaal een eindje op weg werd het alleen maar erger, mijn hoofd leek wel te barsten en ik baalde als een stekker. Wilde eerst niet toegeven, want ik had me zo verheugd op een paar dagen Berlijn. Plus dat ik nu ook M's vakantie verpestte. Maar eigenlijk wilde ik gewoon naar huis. Ziek thuis in bed liggen is toch het minst erg.

Terug in het hotel hebben we mogelijke opties besproken. Of ik bleef en bezocht indien nodig een Duitse Artz (na mijn ervaring enkele jaren geleden met een Duits ziekenhuis was dat eigenlijk een soort schrikbeeld voor me). Of ik ging naar huis; alleen of M ging mee. Eigenlijk wilde ik het liefst toen al de eerste trein terugpakken, maar liet me overhalen om 't nog even aan te kijken. Plus dat ik niet wilde dat M meeging. Zij kan zich prima in haar eentje vermaken, weet ik...

Het ging dus niet beter de volgende ochtend en ik heb de trein terug genomen. Kostte me g*verd*mme nog meer als het retourtje! Intussen de dokter in Nederland gebeld en die heeft me een antibioticum voorgeschreven. Dat heeft JW voor me opgehaald (dankjewel lieverd!). De trein had nog vertraging en P heeft me uiteindelijk in Amersfoort opgehaald en verder goed voor me gezorgd; stoombadje, eten & beetje pesten...

As we speak... wacht ik op het moment dat die antibioticum gaat werken. Doe dan! nu! nu dan?

Nee dus. Ik ga maar weer proberen te slapen.

ik ga op reis en neem mee...

Zakdoekjes, zakdoekjes, zakdoekjes. En wel van die zachte, met balsem dus!

Ik ga het gewoon proberen. Berlijn met een snotfhoofd.
Over zes dagen het verslag..

wierook

Het was vandaag een koude doch zonnige dag. De begrafenis van mijn oma was mooi. Mijn moeder heeft een kort levensverhaal van mijn oma verteld. Dat vond ik heel dapper van haar. Het was wel een aangrijpend verhaal. Het meeste weet je wel, maar als het zo op een rijtje wordt gezet, sta je er nog even extra bij stil.

Mijn oma's levensverhaal in het kort.
Geboren in Medan en verhuisd naar Thailand. Haar ouders zijn teruggekeerd naar China, maar mijn oma bleef bij haar tante. In Thailand leerde ze mijn opa kennen en na korte tijd ging ze met hem mee naar Nederlands-Indië. Daar zijn twee broers van mijn moeder en mijn moeder geboren.

In 1950 gingen ze met de boot naar Nederland. Daar zijn de andere 3 zussen en 2 broers van mijn moeder geboren. In de tussentijd is mijn opa voor werk naar Suriname geweest en wat een blijde terugkomst had moeten zijn voor mijn oma die die tijd alleen voor haar kinderen heeft gezorgd, was erg droevig. Mijn opa had een vrouw meegenomen uit Suriname en zij trok bij mijn oma en haar kinderen in.

Uiteindelijk verhuisde hij met haar en bleven de kinderen bij oma. Na enige tijd hertrouwde mijn oma en kreeg ze van haar nieuwe man een zoon. Toen hij werd geboren heeft mijn opa zijn kinderen bij haar weggehaald.

Toen haar kinderen groot genoeg waren zijn ze weer teruggekomen naar hun moeder en hebben ze oma niet meer in de steek gelaten. Wel heeft haar tweede man haar ook in de steek gelaten en toen hij ziek werd en hulp nodig had is hij teruggekomen en heeft oma nog enkele jaren voor hem gezorgd tot hij overleed.

Oma is begraven op een half westerse, half oosterse manier. Dat past wel bij de familie. En dat is ook wat ik bedoel met de opmerking in mijn vorige post, 'die rare chinees' blijft altijd bij me, letterlijk en figuurlijk.

zondag des levens

Ik kwam weer eens zo'n quizje tegen op internet.
Tsja... tis zondag*. Je moet toch wat doen!

Your Job Dissatisfaction Level is 47%

Well, you don't have the worst job in the world, but it's not great. And don't worry, you're not the problem - your company is. Start looking around for another job, even if you're not totally fed up. Because in time, you're going to be dying to quit!

Should You Quit Your Job?

* Hee M. Doet me denken aan het boek van Queneau dat ik je jaren geleden heb uitgeleend. Mag ik dat binnenkort terug?

wit

Mijn oma wordt maandag begraven en mijn zusje heeft dit van een Chinees meisje gehoord:

Het allerbelangrijkste is de intentie, dus dat je alles wat je doet voor oma met een goede bedoeling doet en geruststelling, dus dat je oma constant gerust stelt als je aan haar denkt, en zegt dat het goed is, dat ze rustig kan gaan. In de Chinese/boeddhistische traditie zweeft de geest/ziel 7 dagen na overlijden rond om bij iedereen langs te gaan en kijken of alles in orde is en ze alles zo kan achter laten. Niks moet, en niks is goed of slecht als het met maar met goede intentie wordt gedaan.

Bij de begrafenis zelf kan je papiergeld verbranden. En dan moet je erbij zeggen dat het voor oma bedoeld is maar als zij het niet nodig heeft, dat het dan voor iemand anders is. En het papier moet helemaal opgebrand zijn.

Als de kist naar beneden wordt gelaten, dan moet je je hoofd daarvan afdraaien.

Na de begrafenis kan je iedereen een snoepje of iets anders kleins meegeven omdat dat dan weer positief is en een begrafenis negatief. Je mag ook niet teveel verdriet tonen want dan wil oma niet weg.

Je mag niet op de terugweg van de begrafenis dezelfde weg lopen als de heenweg en eigenlijk moet je daarna niet rechtstreeks naar oma's huis lopen maar via een drukke plek en het lieft wat gaan eten in een 'druk' restaurant.

Voor iedereen geldt, die die dag weer zijn eigen huis binnen gaat, dan moet je eerst een stuk krant of een stuk papier in de vik steken en daar overheen stappen voordat je je huis binnen gaat. Dan neem je geen negatieve dingen mee je huis in.

Wit is de kleur van rouw in China.

Hoewel ik er vrede mee heb dat mijn oma is overleden ('t leven is vergankelijk...), zet het mezelf wel weer aan het denken over mijn eigen existence. Daar word ik niet bepaald vrolijk van. Ja, waarom eigenlijk niet.. ik heb het toch goed met P., mijn mams, paps en zus, mijn vrienden, mijn lieve katers, misschien wel een nieuwe baan, ik ben niet lelijk, dom of ernstig ziek, ik heb een mooi huis (bijna af!) en een cool mobieltje (wat wil een mens nog meer?) What the f*ck is wrong with me? Ben ik zo'n zeikerd? Of ben ik gewoon ontzettend toe aan een paar dagen vakantie?
wordt vervolgd...

wang tien hai

Dit is mijn oma haar naam in het Chinees.

de dag erna

Vanochtend kwamen mijn zusje en nichtje me ophalen en zijn we naar Dordt gereden. Daar was praktisch de hele familie al en ze waren bezig afspraken te maken met de begrafenisondernemer. De aanwezige kleinkinderen hebben een mooi boeket voor oma uitgezocht. Op een gegeven moment ging hij weg en zou hij bellen als we even bij oma langs konden komen. Alhoewel dat toch ook de reden was dat ik naar Dordt ben gegaan zag ik daar wel een beetje tegenop. Het is toch confronterend.

Het was een emotioneel moment. Samen met twee nichtjes ben ik naar oma gaan kijken. Ik ben blij dat ik ben gegaan. Ik heb oma even dag kunnen 'zeggen' en heb nog over haar haar gestreken. Daarna kon ik bij mijn vader op zijn schouder even uithuilen. Mijn zusje kwam iets later, omdat een ander nichtje er nog niet was en daar heeft ze op gewacht. Toen zijn we nog even met zijn vieren gaan kijken (mijn mams, paps, zusje en ik).

Daarna zijn we met een gedeelte van de familie (een aantal was al naar huis) naar een restaurant om de hoek gegaan om te wokken. Dat is ook een concept... maar het was best lekker.
Op zulke momenten is het heel prettig om een fijne familie te hebben.

dag oma

Mijn oma is gisteravond laat overleden. Complicaties bij het innemen van de contrastvloeistof voor de CT scan die ze vanochtend zou krijgen...

Ik kan niet meer langs gaan bij mijn lieve stoere grappige oma.
Maar ze is altijd bij me, die rare chinees.

squash

Vanochtend heb ik sinds vier jaar weer eens gesquasht. Het ging nog behoorlijk goed, al heb ik met 3-1 verloren. En ik merkte dat mijn conditie sinds de laatste keer dat ik squashte eigenlijk alleen maar beter is. Dus die drie keer sporten per week is toch nog ergens goed voor... Haha!! (En ik vind het nog leuk ook)
S. wil wel vaker squashen, dus ik zei al dat ie dan maar een andere tegenstander moet gaan zoeken. Af en toe vind ik best, maar regelmatig nog een andere sport lijkt me een beetje overdreven.
Maar hij bedoelde met vaker één keer in de twee maanden ofzo.

Nu ga ik me voorbereiden op het arbeidsvoorwaardengesprek dat ik dinsdag heb. Want ik heb ergens gesolliciteerd en ze willen me wel hebben. En ik wil daar wel werken, want het werk lijkt me erg leuk en uitdagend. Ik moet een kwaliteitszorgsysteem op gaan zetten. Het is alleen wel in Leiden, dus dat wordt forenzen.

k*t

Het gaat helemaal niet goed met mijn oma. Ze heeft nu ook longontsteking en een infectie aan haar urinekanaal. Dat bovenop een hartprobleem en een infectie in de slokdarm kost heel veel energie voor zo'n oud dametje... En veel energie helpt niet echt met beter worden.

Is niet leuk. Is behoorlijk sh*t...

schuif eens wat op...

JA!!!
Ik heb de indeling van mijn huis veranderd. Wat eerst de woonkamer was, is nu de eetkamer en wat de eetkamer was is dus nu mijn woonkamer...duh..

Ik heb wel foto's, maar die zijn vanavond genomen, dus beetje lage kwaliteit, maar ik zet ze hier toch op..

groot onderhoud

Dit was de vloer voor het grote onderhoudsgebeuren.

En dit is de vloer nu. Dat is de twee uur poetsen en twee uur olie inmasseren op de knieën wel waard!