Het grote voordeel van alle woningen waarin ik tot nu heb gewoond is dat ze allemaal over internet beschikten. Zo ook weer het zoveelste huis, zodat ik mijn blog kan bijhouden voor al mijn 'trouwe lezers'.
En ik mag weer eens op twee katten passen. Ze heten Djoury en Redina en het zijn Maine Coons.
De Maine Coon is een van de grootste en oudste (huis)kattenrassen, gekenmerkt door een halflange vacht, brede manen en pluimpjes op de oren. Er zijn veel verhalen over de oorsprong van dit ras. Een popuplair broodje-aapverhaal is dat de Maine Coon een kruising zou zijn tussen een lynx en een wasbeer. Waarschijnlijk is de Maine Coon echter gewoon een afstammeling van een aantal Noorse boskatten die in New England beland zijn. (Wikipedia)
Het nadeel van dit huis is dat het in Lopik is, maar ik heb al kunnen regelen dat ik 1 a 2 dagen thuis mag werken. Morgenochtend maar eens zien hoe het gesteld is met de file richting Utrecht... Gelukkig kan ik hierna drie weken in het huis van een vriendin in Utrecht en daarna ben ik weer thuis. Da's dus nog 34 nachtjes. Als ik nu snel ga slapen, dan gaat het sneller.
Welterusten.
zondag, september 25, 2005
donderdag, september 22, 2005
londen
'Goh, waar was jij de afgelopen 2 dagen?'
Nou... ik was in Londen & had a great time!
P. vond dat ik toch maar mee moest naar Londen. Als ik het tenminste niet erg vond om mezelf een deel van de tijd te vermaken. DUH.. alsof dat daar niet lukt.
Op dinsdagochtend vlogen we heen (allebei in een ander vliegtuig; terug ook trouwens). Iets na 9 uur landde ik op Gatwick, nam de trein naar Victoria station en omdat ik nog niet helemaal wakker was besloot ik wat te wandelen. Ik kwam uit bij Buckingham Palace waar iedereen zich al verdrongen had voor de wisseling van de wacht. Na een korte stroll door St James Park kocht ik een flesje water en via Green Park liep ik richting het Victoria&Albert Museum. Eenmaal binnen heb ik alleen de Aziatische Kunst bekeken, vooral de Japanse vond ik erg mooi. Via Hyde Park ben ik naar het hotel gelopen, waar P. al was. Snel gelunchd om de hoek en toen scheidden onze wegen zich wederom. Ik ben wat wezen shoppen op Oxford Street en hij had een cursus. Didn't envy P...
Wat mooie broeken gepast, maar niet gekocht; wel een boek: 'Finding myself' van Toby Litt. Het was supermooi weer, dus ik besloot wat te gaan lezen in Hyde Park. In het gras en de zon heb ik twee uurtjes weggelezen; niet in mijn net aangeschafte boek, maar in 'Dance dance dance' van Haruki Murakami. Daarna gezellig samen met P. bij een Thais restaurant gegeten tussen Regent Street en Bond Street.
Woensdagochtend ben ik naar het Design Museum geweest. Het ligt heel mooi langs de Thames in een gerestaureerde havenwijk. De tentoonstelling van Cedric Price viel nogal tegen, alleen wat blueprints en dan nog van maar enkele projecten. De tentoonstelling van Eileen Gray was een stuk interessanter, zij heeft wel wat mooie dingen gemaakt. Ze ging dan ook om met Robert Mallet-Stevens (van wie ik in Parijs een tentoonstelling had bekeken), Le Corbusier en werd geinspireerd door Bauhaus. Ze richtte zich voornamelijk op grafisch ontwerp en meubels. Twee huisontwerpen van haar zijn daadwerkelijk gebouwd (waar ze zelf in woonde). In het museumcafe een lekker bananancakeje met dubbele espresso genomen.
Vervolgens langs de Thames teruggewandeld naar het metrostation Tower Bridge. De metro naar het hotel genomen, waar we samen even hebben gelunchd enzo. Daarna zijn we naar de Wallace Collection gegaan. Dat was in de buurt, want 's avonds had P. een diner afspraak daar ergens. Ik heb de metro naar Trafalgar Square genomen om the National Gallery te gaan bezoeken, die was tot 21 uur open. Maar dat heb ik niet gehaald. Wel op de terugweg even snel bij een Gap naar binnen gelopen en toch maar die broek gekocht. Hij was ineens afgeprijsd ;-) en een bijpassend truitje.
In het hotel gegeten en in een heel warm bad gezeten, want ik had best spierpijn van het vele wandelen cq slenteren. En last van mijn knie.
De volgende ochtend toch geen ontbijt op de kamer gekregen van het hotel, ondanks dat je dat nog tot 3 am kan aangeven. Maar wel even snel een kopje koffie gedronken. Daar splitsten onze wegen wederom om terug naar Nederland te vliegen. Na een uur en drie kwartier vertraging vertrok het vliegtuig eindelijk.
Toen ik uit het vliegtuig stapte had ik ontzettend last van mijn knie, echt enorm! Dat zakte toen ik even wat had gelopen, maar voelde nog steeds niet goed. Eenmaal thuis in Amstelveen wat ijs erop gehouden; ik zit nu met gestrekt been en het voelt al een stuk beter. Rust dus.
Nou... ik was in Londen & had a great time!
P. vond dat ik toch maar mee moest naar Londen. Als ik het tenminste niet erg vond om mezelf een deel van de tijd te vermaken. DUH.. alsof dat daar niet lukt.
Op dinsdagochtend vlogen we heen (allebei in een ander vliegtuig; terug ook trouwens). Iets na 9 uur landde ik op Gatwick, nam de trein naar Victoria station en omdat ik nog niet helemaal wakker was besloot ik wat te wandelen. Ik kwam uit bij Buckingham Palace waar iedereen zich al verdrongen had voor de wisseling van de wacht. Na een korte stroll door St James Park kocht ik een flesje water en via Green Park liep ik richting het Victoria&Albert Museum. Eenmaal binnen heb ik alleen de Aziatische Kunst bekeken, vooral de Japanse vond ik erg mooi. Via Hyde Park ben ik naar het hotel gelopen, waar P. al was. Snel gelunchd om de hoek en toen scheidden onze wegen zich wederom. Ik ben wat wezen shoppen op Oxford Street en hij had een cursus. Didn't envy P...
Wat mooie broeken gepast, maar niet gekocht; wel een boek: 'Finding myself' van Toby Litt. Het was supermooi weer, dus ik besloot wat te gaan lezen in Hyde Park. In het gras en de zon heb ik twee uurtjes weggelezen; niet in mijn net aangeschafte boek, maar in 'Dance dance dance' van Haruki Murakami. Daarna gezellig samen met P. bij een Thais restaurant gegeten tussen Regent Street en Bond Street.
Woensdagochtend ben ik naar het Design Museum geweest. Het ligt heel mooi langs de Thames in een gerestaureerde havenwijk. De tentoonstelling van Cedric Price viel nogal tegen, alleen wat blueprints en dan nog van maar enkele projecten. De tentoonstelling van Eileen Gray was een stuk interessanter, zij heeft wel wat mooie dingen gemaakt. Ze ging dan ook om met Robert Mallet-Stevens (van wie ik in Parijs een tentoonstelling had bekeken), Le Corbusier en werd geinspireerd door Bauhaus. Ze richtte zich voornamelijk op grafisch ontwerp en meubels. Twee huisontwerpen van haar zijn daadwerkelijk gebouwd (waar ze zelf in woonde). In het museumcafe een lekker bananancakeje met dubbele espresso genomen.
Vervolgens langs de Thames teruggewandeld naar het metrostation Tower Bridge. De metro naar het hotel genomen, waar we samen even hebben gelunchd enzo. Daarna zijn we naar de Wallace Collection gegaan. Dat was in de buurt, want 's avonds had P. een diner afspraak daar ergens. Ik heb de metro naar Trafalgar Square genomen om the National Gallery te gaan bezoeken, die was tot 21 uur open. Maar dat heb ik niet gehaald. Wel op de terugweg even snel bij een Gap naar binnen gelopen en toch maar die broek gekocht. Hij was ineens afgeprijsd ;-) en een bijpassend truitje.
In het hotel gegeten en in een heel warm bad gezeten, want ik had best spierpijn van het vele wandelen cq slenteren. En last van mijn knie.
De volgende ochtend toch geen ontbijt op de kamer gekregen van het hotel, ondanks dat je dat nog tot 3 am kan aangeven. Maar wel even snel een kopje koffie gedronken. Daar splitsten onze wegen wederom om terug naar Nederland te vliegen. Na een uur en drie kwartier vertraging vertrok het vliegtuig eindelijk.
Toen ik uit het vliegtuig stapte had ik ontzettend last van mijn knie, echt enorm! Dat zakte toen ik even wat had gelopen, maar voelde nog steeds niet goed. Eenmaal thuis in Amstelveen wat ijs erop gehouden; ik zit nu met gestrekt been en het voelt al een stuk beter. Rust dus.
zondag, september 18, 2005
shosta
Vanmorgen ben ik naar de Vierde symfonie van Shostakovitsj geweest, uitgevoerd door het Radio Filharmonisch Orkest olv Mark Wigglesworth in het Concertgebouw. 's-Morgens nog snel op internet gekeken hoe ik daar kon komen vanaf Amstelveen. Nou, dat was heel makkelijk: tram 5 stopt hier om de hoek en bij het concertgebouw voor de deur en het toegangskaartje was mijn vervoersbewijs.
In het programma staat over deze symfonie hetvolgende.
Sjosta begon met het schrijven van zijn Vierde symfonie in september 1935 toen hij op tournee was door Turkije. Hij voltooide dit werk in april 1936 en het zou door het Filharmonisch Orkest van Leningrad in premiere gaan. De repetities verliepen moeizaam, mede onder invloed van de officiele slechte kritiek die de componist kreeg. Sjosta besloot zijn symfonie na bezoek van de commisaris van de componistenbond en een vertegenwoordiger van de regering terug te trekken. Op 30 december 1961 werd een gereconstrueerde orkestversie voor het eerst gespeeld, vijfentwintig jaar na het ontstaan. Het werd een succes.
Ik vond het een mooi stuk, waarin ik zelfs een keer 'wakker' werd geschud door de afwisseling van lyrische snaren naar pauken en cymbalen. Grappig vond ik de vele conversaties tussendoor van de verschillende instrumenten. Ontroerend de afsluiting. Iedereen was onder de indruk, ruim 20 seconden na de laatste toon werd er geapplaudiseerd.
Erg hinderlijk vind ik telkens weer dat stomme gekuch in de stiltes tussen de delen. Als je kan wachten met hoesten tot dan, kun je toch ook wel wachten tot na afloop?! Volgens mij heb ik zelfs eens van iemand gehoord dat een pianist (of andere musicus) niet meer in Nederland wilde optreden vanwege deze nationale afwijking..
In het programma staat over deze symfonie hetvolgende.
Sjosta begon met het schrijven van zijn Vierde symfonie in september 1935 toen hij op tournee was door Turkije. Hij voltooide dit werk in april 1936 en het zou door het Filharmonisch Orkest van Leningrad in premiere gaan. De repetities verliepen moeizaam, mede onder invloed van de officiele slechte kritiek die de componist kreeg. Sjosta besloot zijn symfonie na bezoek van de commisaris van de componistenbond en een vertegenwoordiger van de regering terug te trekken. Op 30 december 1961 werd een gereconstrueerde orkestversie voor het eerst gespeeld, vijfentwintig jaar na het ontstaan. Het werd een succes.
Ik vond het een mooi stuk, waarin ik zelfs een keer 'wakker' werd geschud door de afwisseling van lyrische snaren naar pauken en cymbalen. Grappig vond ik de vele conversaties tussendoor van de verschillende instrumenten. Ontroerend de afsluiting. Iedereen was onder de indruk, ruim 20 seconden na de laatste toon werd er geapplaudiseerd.
Erg hinderlijk vind ik telkens weer dat stomme gekuch in de stiltes tussen de delen. Als je kan wachten met hoesten tot dan, kun je toch ook wel wachten tot na afloop?! Volgens mij heb ik zelfs eens van iemand gehoord dat een pianist (of andere musicus) niet meer in Nederland wilde optreden vanwege deze nationale afwijking..
zaterdag, september 17, 2005
vrijdag, september 16, 2005
wat ik eigenlijk wilde zeggen
Het is zo, dat ik soms dingen zeg die ik eigenlijk niet van plan was te zeggen. Terwijl het begin behoorlijk impulsief eruit floept, kan het eind ineens heel anders zijn. Ik realiseer me tijdens het praten ineens dat ik iets ga zeggen waarmee ik me te veel bloot geef. Of dat ik iets ga zeggen dat onverwachts grote consequenties kan gaan hebben. Of dat ik iemand heel erg ermee kan laten 'schrikken'. Of...
Dat klinkt behoorlijk alsof ik voor degene, tegen wie ik aan het praten ben, denk. Ik kan me herinneren dat ik een paar posts terug zeg dat je dat voor mij niet moet doen. Advies geven is nu eenmaal makkelijker dan het zelf opvolgen.
;-)
Wat ik dus eigenlijk wilde zeggen in Parijs was:
Kun je niet een baan nemen in Parijs? Hier zou ik best graag een poosje willen wonen. Beetje de stad leren kennen, leuke dingen doen, lekker voor je koken, eens kijken of ik een leuk baantje kan krijgen bij een museum of een cafeetje ofzo. Beetje mijn Frans ophalen...
En dat zou ik niet alleen zeggen van Parijs. Barcelona lijkt me ook leuk of Madrid of Rome of Londen of Berlijn of New York of Hong Kong of Shanghai of Sao Paolo of Tokyo...
Dat klinkt behoorlijk alsof ik voor degene, tegen wie ik aan het praten ben, denk. Ik kan me herinneren dat ik een paar posts terug zeg dat je dat voor mij niet moet doen. Advies geven is nu eenmaal makkelijker dan het zelf opvolgen.
;-)
Wat ik dus eigenlijk wilde zeggen in Parijs was:
Kun je niet een baan nemen in Parijs? Hier zou ik best graag een poosje willen wonen. Beetje de stad leren kennen, leuke dingen doen, lekker voor je koken, eens kijken of ik een leuk baantje kan krijgen bij een museum of een cafeetje ofzo. Beetje mijn Frans ophalen...
En dat zou ik niet alleen zeggen van Parijs. Barcelona lijkt me ook leuk of Madrid of Rome of Londen of Berlijn of New York of Hong Kong of Shanghai of Sao Paolo of Tokyo...
hoos
Vandaag na mijn werk heb ik nog even afgesproken met Ju. Eerst even wat gedronken in de stad en daarna bij haar thuis gegeten.
's-Middags was het al begonnen met regenen, maar toen ik net terug naar Amstelveen reed goot het enorm en ik moest nog best een stukje rijden. Gelukkig was het niet heel druk op de snelweg en reed iedereen behoorlijk normaal. Ik was wel erg blij dat ik thuis was en nog heel. Ik had het wel koud gekregen ook al had ik de verwarming in de Ka aangezet, dus ik ben nog even onder een lekker hete douche gestapt. Nu lig ik onder de dekens.
Er stonden zes smsjes op mijn gsm (die was ik vanochtend vergeten; wat kun je daar een ontheemd gevoel van krijgen...) Eentje van mijn zus, die het heerlijk had in Zuid Frankrijk en vijf van P. die zich niet lekker voelde en nu koortsig ziek in Antwerpen is gebleven. Ik wou dat ik naar hem toe kon, maar het weer is echt te slecht en eerlijk gezegd voel ik me ook niet superfit. Dus ik moet ook maar gaan slapen. Morgen weer een dag. Eerst werken en 's-avonds met vrienden afgesproken.
's-Middags was het al begonnen met regenen, maar toen ik net terug naar Amstelveen reed goot het enorm en ik moest nog best een stukje rijden. Gelukkig was het niet heel druk op de snelweg en reed iedereen behoorlijk normaal. Ik was wel erg blij dat ik thuis was en nog heel. Ik had het wel koud gekregen ook al had ik de verwarming in de Ka aangezet, dus ik ben nog even onder een lekker hete douche gestapt. Nu lig ik onder de dekens.
Er stonden zes smsjes op mijn gsm (die was ik vanochtend vergeten; wat kun je daar een ontheemd gevoel van krijgen...) Eentje van mijn zus, die het heerlijk had in Zuid Frankrijk en vijf van P. die zich niet lekker voelde en nu koortsig ziek in Antwerpen is gebleven. Ik wou dat ik naar hem toe kon, maar het weer is echt te slecht en eerlijk gezegd voel ik me ook niet superfit. Dus ik moet ook maar gaan slapen. Morgen weer een dag. Eerst werken en 's-avonds met vrienden afgesproken.
dinsdag, september 13, 2005
maandag, september 12, 2005
zondag, september 11, 2005
i don't wanna be like other people are
Als mensen horen hoe ik nu leef (wat niet veel anders is dan hiervoor, alleen woon ik steeds op andere plekken) dan vinden ze dat 'knap' en snappen ze niet hoe ik dit vol kan houden. Ik weet wel hoe ik dit vol kan houden. Ik leef al maanden op verliefdheid en van dag tot dag. Van moment tot moment leven helpt me door te gaan. En de liefde... :-), die maakt alles zonnig.
Natuurlijk heb ik er wel eens genoeg van, vooral als ik moet pakken om naar een ander huis te verkassen en vooral als ik dan toch weer meer heb dan in mijn tas(sen) past... Maar het heeft ook wel wat. Ik herinner me een stukje tekst van een liedje van New Order:
Straks heb ik (weer) een eigen huis, een hypotheek in mijn eentje (als dat allemaal gaat lukken) en dan ben ik dezelfde die ik nu ben, maar ik zie er toch een beetje tegenop. Dat is pas vreemd, don't you think?
Natuurlijk heb ik er wel eens genoeg van, vooral als ik moet pakken om naar een ander huis te verkassen en vooral als ik dan toch weer meer heb dan in mijn tas(sen) past... Maar het heeft ook wel wat. Ik herinner me een stukje tekst van een liedje van New Order:
I don't wanna be like other people are,Daar zit wel een kern van waarheid in en nu ben ik zo. Gek he, dat je wat je vroeger dacht te willen zijn nu ineens bent. Op een bepaalde manier ben ik heel gelukkig. Ik ben wie ik wil zijn.
don't wanna own a key,
don't wanna wash my car.
Straks heb ik (weer) een eigen huis, een hypotheek in mijn eentje (als dat allemaal gaat lukken) en dan ben ik dezelfde die ik nu ben, maar ik zie er toch een beetje tegenop. Dat is pas vreemd, don't you think?
crypto's
Vandaag naar mijn oma geweest. Mijn ouders gingen ook, samen met twee tantes en een oom. (zusjes en broertje van mijn moeder) Alles was goed met oma en we hebben een beetje cryptogrammen gedaan, die had ik meegenomen. We hebben de scrypto van het NRC opgelost en die heb ik net ingestuurd. En de crypto van het U-blad ook, die zal ik morgen opsturen.
Mijn moeder heeft met mijn telefoontje een foto genomen van mij met mijn oma, die zal ik wel eens in mijn foto-album zetten zodra ik weer bij mijn eigen computer kan. (want daar heb ik een datakabel) Met stokjes een in elkaar gedraaide, zeer smakelijke maaltijd gegeten.
Na het eten hebben wel als echte indo's lekker een kretek gerookt. (niet iedereen rookt overigens) Mijn oma is echt heel grappig, elke keer denk ik weer dat ik vaker langs moet gaan en toch komt het er vaak niet van. Denk er gewoon niet aan. Dat vind ik wel slecht van mezelf eigenlijk.
Mijn moeder heeft met mijn telefoontje een foto genomen van mij met mijn oma, die zal ik wel eens in mijn foto-album zetten zodra ik weer bij mijn eigen computer kan. (want daar heb ik een datakabel) Met stokjes een in elkaar gedraaide, zeer smakelijke maaltijd gegeten.
Na het eten hebben wel als echte indo's lekker een kretek gerookt. (niet iedereen rookt overigens) Mijn oma is echt heel grappig, elke keer denk ik weer dat ik vaker langs moet gaan en toch komt het er vaak niet van. Denk er gewoon niet aan. Dat vind ik wel slecht van mezelf eigenlijk.
boris
Op mijn vorige blog heb ik het wel eens over hem gehad, mijn hondje Boris. Sinds ik echter overal en nergens woon, ben ik 'm steeds minder gaan zien. Anderhalve week geleden is hij verhuisd naar twee nieuwe baasjes. Het leek B. en mij onmogelijk Boris samen te houden en een van ons alleen kan ook niet goed voor hem zorgen. Destijds toen we hadden besloten dat we weer een hond wilden, hebben we het zo geregeld met werk, dat hij maximaal een halve dag alleen was (en 1x in de twee weken een dag).
Ik had het er al eens over gehad met een vriendin, die zelf ook een hond heeft. En herplaatsen was gewoon wel de beste oplossing voor Boris. Voor mij is het op dit moment nog niet heel tastbaar, omdat ik de hond toch al nauwelijks zag. Ik vond het altijd leuk hem te zien en Boris was altijd extreem blij als hij mij weer zag. Voor B. is het natuurlijk anders, Boris woonde daar nog de hele tijd. Elke ochtend maakte hij B. wakker en altijd wilde hij met hem spelen. Als je je even alleen voelt hoef je alleen maar een beetje tegen de hond aan te kletsen; je krijgt wat afleiding. Hij zal Boris nu wel dubbelop missen.
Dag Boris, ik hoop dat je het heel goed gaat krijgen bij je nieuwe baasjes!
Ik had het er al eens over gehad met een vriendin, die zelf ook een hond heeft. En herplaatsen was gewoon wel de beste oplossing voor Boris. Voor mij is het op dit moment nog niet heel tastbaar, omdat ik de hond toch al nauwelijks zag. Ik vond het altijd leuk hem te zien en Boris was altijd extreem blij als hij mij weer zag. Voor B. is het natuurlijk anders, Boris woonde daar nog de hele tijd. Elke ochtend maakte hij B. wakker en altijd wilde hij met hem spelen. Als je je even alleen voelt hoef je alleen maar een beetje tegen de hond aan te kletsen; je krijgt wat afleiding. Hij zal Boris nu wel dubbelop missen.
Dag Boris, ik hoop dat je het heel goed gaat krijgen bij je nieuwe baasjes!
donderdag, september 08, 2005
nieuw seizoen
Gisteravond ben ik het nieuwe schermseizoen begonnen met de eerste halfgevorderdenles. Dat viel niet mee, maar ook niet tegen. Ik heb de hele zomer nauwelijks geschermd en eigenlijk sowieso weinig gesport. Het was warm in de zaal en dat viel tegen. Het viel me echter mee dat ik de basis nog weet en de les wist vol te houden. Het was leuk iedereen weer eens te zien en te spreken. Ik denk dat ongeveer iedereen van vorig jaar er wel weer bij was.
Ook op mijn werk is er weer een nieuw studiejaar begonnen. Deze week gonsde het bij het Studiepunt van de eerstejaars die hun XS-pas kwamen halen. Daar zal het wel bij blijven dit jaar omdat de pc-ruimte voor studenten plaats heeft moeten maken voor werkkamers omdat onze faculteit uit zijn jasje begint te groeien. Onze studenten krijgen les en hebben studieruimtes in gebouw U op de campus van het University College.
Voor mij wordt dit collegejaar erg spannend vanwege de voorbereidingen van de accreditatie van de opleiding. Er moet een zelfstudie worden geschreven en iedereen moet voorbereid worden op de visitatie die onderdeel is van de accreditatie. Ik zal mij niet vervelen komende tijd!
Ook op mijn werk is er weer een nieuw studiejaar begonnen. Deze week gonsde het bij het Studiepunt van de eerstejaars die hun XS-pas kwamen halen. Daar zal het wel bij blijven dit jaar omdat de pc-ruimte voor studenten plaats heeft moeten maken voor werkkamers omdat onze faculteit uit zijn jasje begint te groeien. Onze studenten krijgen les en hebben studieruimtes in gebouw U op de campus van het University College.
Voor mij wordt dit collegejaar erg spannend vanwege de voorbereidingen van de accreditatie van de opleiding. Er moet een zelfstudie worden geschreven en iedereen moet voorbereid worden op de visitatie die onderdeel is van de accreditatie. Ik zal mij niet vervelen komende tijd!
maandag, september 05, 2005
aan alles komt een eind
Ik heb afgelopen zaterdag mijn laatste onderdak totdat ik weer in mijn eigen huis kan geregeld. Er werd precies oppas gevraagd voor de periode tussen mijn zusje en een vriendin in, echt precies!
Het is weer een huis met katten, dit keer 2 Main Coons. Het ligt in Lopik, dus ik moet forenzen naar mijn werk. Maar misschien kan ik 2 dagen thuiswerken en dan valt het allemaal wel weer mee. De komende tijd de files maar eens in de gaten houden.
Gisteren was het heerlijk weer en heb ik in de hangmat in de zon liggen lezen. Tibbe kwam er nog even bij liggen, maar hij bleef niet stil zitten waardoor de hangmat bewoog en dat vond hij toch niet zo heel fijn...
Nog 54 nachtjes en dan ben ik weer THUIS.
Het is weer een huis met katten, dit keer 2 Main Coons. Het ligt in Lopik, dus ik moet forenzen naar mijn werk. Maar misschien kan ik 2 dagen thuiswerken en dan valt het allemaal wel weer mee. De komende tijd de files maar eens in de gaten houden.
Gisteren was het heerlijk weer en heb ik in de hangmat in de zon liggen lezen. Tibbe kwam er nog even bij liggen, maar hij bleef niet stil zitten waardoor de hangmat bewoog en dat vond hij toch niet zo heel fijn...
Nog 54 nachtjes en dan ben ik weer THUIS.
donderdag, september 01, 2005
hyper
Vanavond kwam ik thuis en Simmple was er niet. En ik moest om 19 uur bij een vergadering van de Vereniging Van Eigenaren zijn. Ik had de andere twee 'opgesloten' in de andere kamers zodat het kattenluikje bruikbaar zou zijn voor Simm. Helaas was hij nog niet terug toen ik weer thuis kwam. Dus ik ben op de fiets gestapt en naar de volkstuintjes gereden (waar hij dus meestal naar toe gaat). Ik ben twee keer heen en weer gefietst al 'Simmple' roepend en fluitend.
Toen ik weer naar huis fietste kwam hij ineens aanlopen. Dus ik ben van de fiets afgestapt en ben samen met hem (roepend en fluitend) terug naar huis gelopen. Hij wilde perse achterom, maar uiteindelijk was hij weer binnen. Tjeempie... wat was ik opgelucht. Maar nu ben ik nog wel een beetje hyper. Dus ik dacht dat ik maar even wat op mijn blog moest gaan zetten. Wat dan? Nou dit en het volgende raadseltje.
Wat is het logische vervolg op de volgende getallenreeks?
1 - 11 - 21 - 1211 - 111221 - ?
Hahaha. Dit heb ik gewoon meteen opgelost toen ik op een feestje was en niet weinig alcohol tot me had genomen. Hier kwam ik trouwens op omdat iemand anders een ander raadseltje voor me had, waar ik eigenlijk niet uit kwam.
Je hebt 2 touwtjes en die branden allebei een uur, maar onregelmatig. En je hebt vuur. Nu wil je 3 kwartier afmeten met deze attributen. Hoe doe je dat?
Toen ik weer naar huis fietste kwam hij ineens aanlopen. Dus ik ben van de fiets afgestapt en ben samen met hem (roepend en fluitend) terug naar huis gelopen. Hij wilde perse achterom, maar uiteindelijk was hij weer binnen. Tjeempie... wat was ik opgelucht. Maar nu ben ik nog wel een beetje hyper. Dus ik dacht dat ik maar even wat op mijn blog moest gaan zetten. Wat dan? Nou dit en het volgende raadseltje.
Wat is het logische vervolg op de volgende getallenreeks?
1 - 11 - 21 - 1211 - 111221 - ?
Hahaha. Dit heb ik gewoon meteen opgelost toen ik op een feestje was en niet weinig alcohol tot me had genomen. Hier kwam ik trouwens op omdat iemand anders een ander raadseltje voor me had, waar ik eigenlijk niet uit kwam.
Je hebt 2 touwtjes en die branden allebei een uur, maar onregelmatig. En je hebt vuur. Nu wil je 3 kwartier afmeten met deze attributen. Hoe doe je dat?
Abonneren op:
Posts (Atom)
