Gistermiddag belde mijn zusje dat mijn oma weer was opgenomen in het ziekenhuis. Mijn mams had donderdagavond ineens niet zo'n goed gevoel en moest en zou vrijdag naar haar moeder. Toen ze daar 's ochtends met haar broertje aankwam waren de gordijnen nog dicht en er gebeurde niets toen ze aanbelden. Paniek... Uiteindelijk verscheen oma's gezicht tussen de gordijnen, maar de deur openmaken ging niet zo een twee drie. De deur ging open en ze spoedden zich naar binnen. Oma was helemaal geel en mager en kon bijna niet staan.
Dus mam heeft meteen 112 gebeld.
Het bleek dat oma helemaal uitgedroogd was en dat haar nieren niet meer functioneerden. Ze ligt nu dus in het ziekenhuis en krijgt vocht via een infuus.
Mijn zus en ik zijn gistermiddag nog langsgegaan, zodat mama wat dingen kon gaan regelen (schone pyjama, sloffen, toiletspullen etc.) Oma was een heel klein hoopje in een groot ziekenhuisbed. Haar haar stond wild wijduit, wat haar een beetje het uiterlijk gaf van een hulpeloos jong aapje. Ze keek een beetje afwezig, maar was nog wel aanspreekbaar.
Op een gegeven moment wilde ze water drinken en zelfs wat eten. En toen moest ze ineens vijf keer achter elkaar op de po. Mijn zus en ik voelden ons een beetje opgelaten om telkens de zusters te roepen, maar die waren erg aardig en vonden het niet vervelend. Het avondeten heeft mijn zus een beetje geprakt en mijn oma heeft daar ook nog wat van gegeten. Toen kwamen mijn mams en broertje weer. Later kwam mams jongste broertje (die in de buurt van oma woont) ook nog even langs. De dokter had gevraagd of ze (de kinderen van oma) na wilden denken over het wel of niet reanimeren van oma. In de toestand waarin ze nu is, zou reanimatie slecht uitpakken. Maar ik geloof niet dat de dokter heel duidelijk was in hoe en wat. Dus dat moesten ze maar eerst navragen. Bovendien zag oma er al weer een stuk beter uit dan die ochtend. Dus wat als ze toch behoorlijk opknapt, dan heeft wel reanimeren vast weer een andere uitkomst.
Ze moet in ieder geval nog een week in het ziekenhuis blijven en misschien zelfs twee. En eigenlijk kan ze niet meer terug naar haar eigen huis, want ze kan niet echt meer goed voor haarzelf zorgen. Dus wordt er nu ook gezocht naar een verzorgingstehuis.
Tjeempie...