volver

Gisteren met M. naar Volver geweest. Mooie beelden en muziek, al met al een prettige film.

Hieronder de recensie van Ronald Ockhuysen en David Sneek van Cinema.nl:
De stijl van soaps en melodrama bepaalt de toon in Pedro Almodóvars werk. Maar de laatste jaren zijn zijn films de kitch voorbij. De gekte maakte plaats voor grote thema's.

Neptranen zijn het. En tegelijk echte Almodóvar-tranen. Wanneer het 14-jarige meisje Paula in Volver vertelt dat ze haar vader heeft gedood, biggelen ze groot en glanzend langs haar wangen. Nog indrukwekkender zijn de tranen in het tegenshot, waarin Penelope Cruz, die Paula's moeder Raimunda speelt, het verhaal van haar dochter aanhoort... Soapclichés als de plotselinge terugkeer van een lang verloren gewaand familielid of het drama van een terminale ziekte, zijn de uitgangspunten van Almodóvars films, net zoals de tv-wereld dat zelf ook kan zijn. Een ander standaardingrediënt dat Alomodóvar graag hergebruikt, en dat ook in zijn nieuwste film Volver terugkeert, is de uitgebreide familie, met veel dominante vrouwen, die het kruispunt vormt waar alle, verder slechts losjes verbonden verhaallijnen, samenkomen.

De familie die in Volver wordt getoond bestaat uit drie generaties vrouwen. Raimunda, haar moeder en bejaarde tante, haar zus en haar dochter. Met het ritme dat zo typisch is voor zowel televisie als Almodóvar bewegen ze zich ieder steeds opnieuw naar dramatische hoogtepunten toe, de tijd voor tranen, waarna ze zich meteen weer herpakken, om naar de volgende climax te worden voortgeduwd. Ook aan het slot van Volver bevinden de hoofdpersonen zich net zo goed aan het begin van nieuwe drama's als aan het eind van oude problemen. ...
Er gebeurt veel in Volver, ook veel vreemds, en toch is de film ingetogen en bedachtzaam. De prachtige muziek van Alberto Iglesias is feilloos gedoseerd, het camerawerk wekt indruk - inclusief de van bovenaf gemaakte shots van het decolleté van Cruz, die door Almodóvar werd gemodelleerd naar Sophia Loren in haar jonge jaren ...