filmweek

Soms ga je een jaar bijna niet naar de film. Niet eens omdat er geen leuke films draaien, maar gewoon omdat het er niet van komt. Andere keren lijkt het alsof je elke dag gaat. Het is dat ik vandaag niet naar de film ga, maar anders...

Vrijdagavond ben ik met vrienden naar de film 'The Machinist' gegaan. Erg mooie film, sfeervolle muziek en behoorlijk spannend. Vantevoren kregen we een inleidend praatje in het kader van Louis Hartlooper die dat vroeger ook altijd deed. Behalve dat ik denk dat LH iets meer vertelde over de film zelf en niet over op welke manier de hoofdrolspeler (Christian Bale) 25 kilo was afgevallen en dat hij door deze film niet meer depressief was etcetera. :-)

Gisteravond naar '36, Quai des Orfevres' geweest, een harde Franse politiefilm met Gerard Depardieu en Daniel Auteuil. Sober gefilmd en in het begin snel gemonteerd, maar naarmate de film vorderde werd het steeds Franser.

Morgenavond ga ik naar 'War of the Worlds' met een vriendin en een collega.

vragen

Ik had gisteravond met B. over wanneer het precies 'fout' is gegaan in onze relatie. Hij zat zich echt de vreselijkste dingen af te vragen; dan bedoel ik pijnlijke, onmogelijke en ook wel weer heel begrijpelijke vragen. De dingen die ik tegen hem zei en hoe ik me tegen hem gedroeg kort voor de breakup, waren die gemeend? Zei ik wat ik voelde of gaf ik gewenst antwoord? Hield ik nog wel van hem of was ik al op zoek naar een nieuwe vlam? Hoe kan het in vredesnaam dat je dat soort dingen toen nog zei en meende en dat dat nu ineens weg is?

En natuurlijk de vraag waarom ik niet heb willen proberen dingen weer terug te krijgen zoals ze waren terwijl ik nog zolang wel vertrouwen heb gehouden in onze relatie. Er was een soort berusting bij B. terwijl ik me steeds meer ging afvragen waar die knik nu zat. Ik ging me zelfs afvragen of ik inderdaad wel meende wat ik toen zei en toen deed.

Achteraf kun je beredeneren wanneer je denkt dat er iets veranderde in je gevoel, maar als dat zo was waarom gedroeg je je er toen dan niet naar? Is alles wat je zei ook wat je echt wilde zeggen? Blijkbaar niet, want dan had je het waarschijnlijk al eerder uitgesproken. Heb je dan eigenlijk vanaf het begin gelogen? Nee.. dat ook niet; het is wel een glijdende schaal. Maar waarom is 't op die dag dan ineens afgelopen en gun je jezelf of anderen niet de mogelijkheid iets te veranderen? Ben je bang voor liefde? Ben je bang je te binden? Ben je bang iets te verliezen? Ben je bang om dingen niet in de hand te hebben? Of ben je zo bang voor een bepaalde reactie, dat je die zelf forceert, zodat je weet waar je aan toe bent?

Ik denk dat het een samenloop van allerlei omstandigheden is. Ik was zo eager om iedereen en vooral mezelf te bewijzen dat een langdurige relatie mogelijk was. Ik weet zeker dat ik de eerste jaren er ook echt zo over dacht. Je begint niet een relatie denkend dat het toch over een poosje weer uit zal zijn, omdat je al het gevoel hebt dat dit toch niets kan worden. Dus het gevoel was er, maar op een of andere manier is het weer verdwenen.

We gingen steeds meer onze eigen dingen doen, vooral ik, dat heb ik nodig en dat moet echt wel kunnen binnen een relatie. Het waren de dingen die we samen minder deden en vooral minder intensief. De sex nam met sprongen af en was lang niet meer zo genieten als in het begin. (Terwijl dat volgens mij alleen beter kan worden als je elkaar beter kent en weet wat de ander lekker vindt)

Ik denk dat het mede heel erg aan mezelf lag. Dat ik doordat ik zolang hoopte dat een relatie 'stand zou houden' me teveel heb vastgebeten in het rationele en mijn gevoel buiten spel heb gezet. Dit is ook de reden dat ik een affaire kon hebben, omdat ik toch op mijn ratio vaarde. Sex alleen voor de sex is echt mogelijk, maar in je 'eigen relatie' ontbreekt er dan toch iets.

En toen iemand mijn gevoel weer aansprak of althans mij zomaar heftig verliefd deed worden, realiseerde ik me ineens iets te missen. Hoewel eerdere verliefdheidjes over gingen en positief terug te buigen waren naar mijn relatie met B., lukte het me dit keer niet en werd ik met mijn neus op het feit gedrukt dat ik niet genoeg van B. hield om de relatie verder door te zetten of zelfs een poging te doen om deze te redden.

Nu weet ik nog niet wat de oorzaak was en ik zal het denk ik nooit precies weten. Dit soort vragen zullen altijd blijven en meestal onbeantwoord...

beer(tje)

Beer(tje) 

En dit is dus Beer. Je kunt een beetje aan zijn buik zien hoe groot hij is. Zou hij op mijn boek zitten, dan had je dat niet door ;-)

binky

Binky 

Dit is dan Binky. Hij zit hier op mijn boek 'Jonathan Strange & Mr. Norrell' van Susanna Clarke.

she's in parties

Ik ga vanavond toch niet naar peter murphy, maar wel dansen bij de helling. Tis een wavenight.. Tjsa, niet echt hele fijne muziek om op te dansen, maar wel jeugdsentiment. Hahaha.

Ik heb de laatste jaren alleen maar gedanst op dance of rock dus dat wordt vast wel even wennen. Of heel hard lachen.

Zwarte kleren heb ik ook al bijna niet, dus een spijkerbroek en een mod t-shirt moeten het maar doen. En geen zwart opgemaakte ogen of getoupeerd haar..

Zullen ze me nu toch binnen laten?

de parade

Eigenlijk wilden we naar de parade gaan, maar het was best wel niet zulk lekker weer. Ik weet niet of dit goed Nederlands is, maar het is wel waar.

Dus we hebben ergens anders afgesproken. Daar hebben we lekker gegeten en gekletst. Over vriendjes, vrienden, gevoelens, spijt. Of eigenlijk geen spijt, want wat als je vroeger eens een andere keus had gemaakt.. Had je dan dezelfde vrienden gehad, degenen aan wie je nu heel veel hebt en die je heel veel waard zijn? Dus GEEN spijt!

Meteen besloten overmorgen de jaren '80 dan maar lichtjes over te doen in Tivoli. Peter Murphy (BAUHAUS) treedt op en daarna dansen...

Yeah... spierpijn ;-)...(?)

blauw

Een avondje als deze nodigt uit tot het verven van je haar. Althans voor mij geldt dat, want mijn haar 'hoort' op sommige plaatsen blauw te zijn en blauw is geen makkelijke kleur. Dat moet je dus bijkleuren om de ongeveer 2 à 3 weken.

Dus dat ga ik maar even doen. Tijdens het inwerken lekker luisteren naar de nieuwste cd van The White Stripes en misschien nog wat hoofdstukken lezen in The Half-Blood Prince. Jawel zelfs ik heb er uiteindelijk aan toe gegeven. En het is best leuk om te lezen. Echt waar, Richard.. :-)

beertje & binky

Ik pas nu op twee poezen, Beertje en Binky. Beertje is ondanks zijn naam echt wel huge. Dus als ik ze te eten geef moet ik goed opletten dat Beer niet het restje van Binky op eet.

Beer heeft het zwaar, want volgens mij ben ik strenger dan zijn eigen baasje. Of zeg je dat niet van een kat.. Dan heeft Beer het extra zwaar, want ik heb tot nu alleen twee honden opgevoed. Waarvan eentje ik echt, namelijk vanaf dat hij zes weken was, heb opgevoed. De ander was al vier jaar 'onopgevoed' toen ik hem uit het asiel haalde.

Eigenlijk heb ik behoorlijk de neiging om met Beer te gaan lopen. Gewoon voor de nodige beweging... Voor Beer dus.

Als ik de kans krijg zal ik een leuke foto van Beer maken, dan kun je je er een voorstelling van maken.

canterbury

Eigenlijk zouden we anderhalve dag naar Engeland, maar uiteindelijk zijn we zaterdag vanuit huis 5 om 5.30 vertrokken richting Calais. De ferry deed er anderhalf uur over om naar Dover te varen en vandaar besloten we naar Canterbury te gaan. Ja zeker... van die Tales van Geoffrey C.

Here bygynneth the Book of the tales of Caunterbury.
Whan that Aprille, with hise shoures soote,
The droghte of March hath perced to the roote
And bathed every veyne in swich licour,
Of which vertu engendred is the flour;
Whan Zephirus eek with his swete breeth
Inspired hath in every holt and heeth
The tendre croppes, and the yonge sonne
Hath in the Ram his halfe cours yronne,
And smale foweles maken melodye,
That slepen al the nyght with open eye-
So priketh hem Nature in hir corages-
Thanne longen folk to goon on pilgrimages
And palmeres for to seken straunge strondes
To ferne halwes, kowthe in sondry londes;
And specially, from every shires ende
Of Engelond, to Caunturbury they wende,
The hooly blisful martir for the seke
That hem hath holpen, whan that they were seeke.
Bifil that in that seson, on a day,
In Southwerk at the Tabard as I lay,
Redy to wenden on my pilgrymage
To Caunterbury, with ful devout corage,
At nyght were come into that hostelrye
Wel nyne and twenty in a compaignye
Of sondry folk, by aventure yfalle
In felaweshipe, and pilgrimes were they alle,
That toward Caunterbury wolden ryde.

Wij reden gewoon in een auto, maar natuurlijk zijn we wel de kathedraal van binnen en buiten gaan bekijken. Thomas Beckett, de aartsbisschop van Canterbury was in die kerk voor het altaar in 1170 vermoord door vier ridders, waardoor het een pelgrimsoord is geworden.

Eerder hadden we al gelunchd, allebei echt een enorme beker met smoothie en een panini met tonijn en mozarella. Canterbury heeft een vrij klein centrum met van die leuke kleine oude Engelse huisjes.

De zon scheen en na wat wandelen ontstond bij ons de behoefte even ergens lekker te gaan zitten en een boekje te lezen ofzo (want natuurlijk heb ik daar wel even snel de nieuwste Harry P. gekocht!) Na een blik in de folders geworpen te hebben, besloten we naar het Walmer castle & garden in de buurt van Deal te gaan. Echter deze bleek toen we daar om 15.45 aankwamen om 16.00 uur te sluiten.

Niet getreurd, het strand was aan de overkant. Een kiezelstrand dat nog best lekker lag ook en wel zo lekker dat we er bijna (?) in slaap vielen. Toen we omringd raakten door zeevissers en de zon toch wel minder hard ging schijnen zijn we teruggereden naar Dover om een avondmaaltijd te nuttigen. Don't try it! Bijna alles (en dat was niet veel) was pas om 18.30 of later open. Bijna alles dus.

Na het eten met de ferry terug en om 2.30 in de nacht van zaterdag op zondag weer thuis geraakt.

azerty

Ik ben weer verhuisd. Nu heb ik de beschikking over een computer met een Frans toetsenbord. Het zogenaamde azerty-keyboard in plaats van een qwerty. Aangezien ik normaal blind type, is dit best even wennen. De volgende zin is daarvoor wel een handig voorbeeld:
The quick red fox jumps over the lazy brown dog.

Dat wordt blind op dit toetsenbord dus:
The auick red fox ju,ps over the lqwy brozn dog:

OK, een heleboel letters zitten op dezelfde plaats, maar de a al niet en die gebruik je best vaak. De leestekens zitten ook anders, net als de cijfers die boven de tekentjes zitten in plaats van eronder.

1234567890
wordt nu:
&é"'(§è!çà

denksport?

Gisteravond ben ik weer eens lekker naar de sportschool geweest. Fitnesscircuit; dat houdt in dat je het fietsen op een spinningfiets afwisselt met een rondje op een aantal fitnessapparaten. En daar word je best weer strak van... uiteindelijk.

En vandaag heb ik sinds het Slot Zuylentoernooi weer eens een beetje geschermd. Op gras dat wel, maar het was wel even lekkere afleiding. Me daarna over laten halen om nog wat te drinken op een terras, ook al was ik blut. Ben ik nog steeds though. Waarom klinkt though zoveel beter dan overigens? Zeg 't het maar hardop dan weet je waarom.

Nu moet ik gaan slapen, want morgen moet ik weer een hele dag werken. Ik ben alleen helemaal niet moe. Dat is niet waar. Ik ben best moe, maar ik heb geen zin om in bed te gaan liggen. Ik ben een beetje rusteloos. Mwah.. misschien is het dat ook niet helemaal. Ik wil iets doen zodat ik niet na kan gaan denken. Niet na hoef te denken over mijn leven, wat er gaat gebeuren, waarom en hoe en waarvoor.

Het ergste is dat nadenken daar niet stopt. Het gaat maar door en door en door. Tot je ongeveer uitkomt op het punt dat je een stofje bent in het HEELal en dat je leven een zucht is en dat je toch doodgaat en nooit verder bent gekomen dan .. tsja wat eigenlijk.

Op sommige momenten kun je dan nog de moed opbrengen om dit terug te redeneren naar 'Ik leef omdat IK leef en waarom zou ik daar dan niet het beste (leukste prettigste makkelijkste) van maken'.

Op sommige momenten lukt dat.

dat stenen muurtje is best goed gemetseld

Als je degene bent die een relatie uitmaakt ben je natuurlijk altijd de schuldige of the bad guy (girl in dit geval). Plus de ander had het meestal niet verwacht of wilde het niet verwachten.

OK, je hebt er een zootje van gemaakt en eigenlijk ben je niet altijd eerlijk geweest. Anders was het waarschijnlijk niet zo'n schok voor de ander.

Dus je zit al met een schuldgevoel, want de ander zit met of aan het ene uiteinde enig liefdesverdriet en het andere een zware depressie. Gefrustreerd, boos en verdrietig reageert hij of zij zich op jou af.
'Gelukkig' zul je nu denken, want hij had natuurlijk iedereen kunnen vertellen van al je capriolen. Maar zijn vrienden zullen het vast wel weten en hem steunen door hem gelijk te geven. That's what friends are for...

Dus je laat het maar over je heen komen, want wat je ook zegt 'it can and will be used against you'. En vervolgens wordt je beticht van het hebben van geen gevoel. Wat doe je dan? niks...

maar ..

IK HEB WEL GEVOEL!! HEEL VEEL.

Ik heb 't alleen een beetje verstopt. Quite well actually. (hoe laat je ironie zien in tekst? .. nou zo dus)

koud en warm

Ik heb het koud.
En dat is vreemd want het is behoorlijk warm. Buiten in ieder geval en doorgaans is het dan op mijn werkkamer ook warm. Want de luchtverversing doet altijd het tegenovergestelde van wat ie zou moeten doen.

....

Nu heb ik het weer warm.
Misschien omdat ik zo enthousiast in mijn blog aan het typen ben.. Dit doet me denken aan mijn oma. Als mijn moeder haar vraagt hoe het met haar gaat antwoordt ze steevast 'O, koud & warm'. En dan bedoelt ze niet dat ze het warm of koud heeft, maar dat het soms goed gaat en soms minder. Een echte Chinees dus! Yin & Yang.

Ik zag gisteren op tv dat ze in China proberen de Chinezen aan het melk drinken te helpen door wedstrijden te organiseren waarbij iemand het snelst, nou volgens mij was het zeker een liter, melk kon opdrinken. Daar zou ik het ook moeilijk mee hebben. Maar ja... ik ben dan weer gedeeltelijk Chinees ;-)

Bin-jip

Omdat ik mijn relatie heb verbroken zit ik nu tijdelijk in de huizen van vrienden die op vakantie zijn. Of dat dan niet vreemd is zo rond te zwerven en elke keer in een ander huis te wonen. Eerlijk gezegd vind ik het wel grappig. Ik weet niet of je de film Bin-jip hebt gezien, maar dat gevoel heb ik op dit moment ook. Ik ben er alleen niet stiekem. Vandaar ook de titel van mijn blog en ik vond het een prachtige film.

Het is heel leuk om alleen in een huis rond te lopen waar je normaal altijd te gast bent. Je kunt uitgebreid de boeken in de kast bekijken, je weet niet waar alle dagelijkse gebruiksvoorwerpen zijn, je 'moet' alles opnieuw ontdekken cq uitvinden. Soms ontdek je grappige dingen, zoals een douchekop die alle kanten water op spuit behalve naar beneden en vraag je je af 'maar hoe douchen ze dan?.. ik zou er gek van worden!'

Nu zit ik in een huis van vrienden die zelf ook een hond hebben, maar die is mee op vakantie. Ik heb Boris meegenomen en hij heeft geloof ik binnen een uur alle ballen die in de tuin en in het huis liggen al gevonden. Op dit moment staat hij naast me, heeft hij zijn bal op het bureau neergelegd en wacht hij tot ik die de trap afgooi.

Op de trap vond ik net een boekje 'Jij bent de liefste' een soort dichtbundeltje voor kinderen. Het titelgedicht:

LIEFSTE
ik zoek een woord
een heel nieuw woord
een woord dat niemand kent
ik zoek een woord
dat zeggen wil
dat jij de liefste bent