life is hard and then you die

Zaterdagochtend zou ik met een vriendin een stukje op de motor gaan rijden. Ze woont in de Leidse Rijn en ik ging haar ophalen. So far so good. In een keer gevonden met hulp van P. zijn juffrouw. Ik bel aan en ze komt naar beneden. We halen haar motor uit de garage. Dan wil ik Suuz starten, maar helaas... Het 'neutral'lichtje knippert even en dooft uit. De motor doet niets.

Alles uit gezet en weer aan, maar dat wil niet baten, de motor weigert te starten. Dan maar eerst een kopje koffie bij haar thuis drinken. We hebben een heel gesprek over relaties, motoren, katten, huizen en gaan weer naar beneden.
Maar Suuz weigert nog steeds.

De auto erbij gehaald met de kabels mijn accu op die van de auto aangesloten. Joepie! de motor start nu wel. Even aangesloten gelaten en toen besloten dat ik snel naar huis zou rijden. Tijdens het rijden zou de accu moeten opladen.... De eerstvolgende stoplichten slaat hij weer af en ik krijg hem niet meer aan. Met Suuz aan de hand teruggelopen (tsjonge wat ga je daar van zweten). In de tussentijd ingehaald door een groepje oude tourmotoren. Jaja, die konden wel lekker rijden.

Ze heeft me maar naar huis gebracht, want we hadden geen tijd om langer de accu op te laden. Verdomme!! Pech komt nooit alleen. Alleen meer pech dan de afgelopen drie dagen kan ik even niet zo goed hebben. Maar ach... P. belde nog en een heel gesprek gevoerd, althans de tijd dat we niet stilletjes ons oor aan ons mobieltje hielden. Oude kwestie, verse 'wonden'.

Oja en het verven van mijn haar is ook niet goed gegaan. Het is gelukkig niet zo mislukt dat het er niet uitziet, maar het is dus wel mislukt.

Vanavond verder maar thuis gebleven. Het leesclubboek 'Het huis van de moskee' van Kader Abdolah uitgelezen. Mooie schets aan de hand van een familiegeschiedenis over Iran vlak voor, tijdens en vlak na Khomeini. In de tussentijd Bach over de speakers. Dat gaf rust. Ook zelf nog even cello gespeeld; Bach o.a. Ging niet zo goed, en toch weer wel. Het was fijn om weer eens te spelen.

Nu voel ik me ontheemd; in mijn eigen huis inderdaad. Tis niet anders. Het gaat vast wel weer over. Net als al die andere dingen die je liever gisteren vergat dan morgen.

En toen ik vanmorgen op blote voeten door het huis liep, merkte ik dat een aantal planken door de lekkage krom zijn getrokken...

lek

D4mn.... Ik kwam gisteren thuis en het rook heel muffig...
Het plafond in mijn eetkamer was helemaal gescheurd en nat. De vloer was nat, de eettafel en wat erop lag was net, twee stoelen waren nat, alle papieren die op de schouw lagen waren nat en mijn cello! Zie plaatje.

Er stond zelfs een laag water in de lamp die boven de eettafel hing. De stroom heb ik er meteen afgehaald en de lamp van het plafond. Dat alles ontdekte is dus 's avonds toen ik thuiskwam van werk. Dan kun je ook niets meer regelen. Ik heb aangebeld bij de bovenburen en gevraagd wat er was gebeurd.

Er blijkt op de zolderetage (het appartement boven mij bestaat uit een etage met zolderverdieping en wordt verhuurd) een extra douche te zijn aangelegd en die had die ochtend de lekkage gegeven. Daarna heb ik hun huisbaas/-eigenaar gebeld en die zei dat ie al een mannetje erop had gestuurd en dat het volgens hem gemaakt was. Nou volgens de bovenburen was er dus niets gebeurd.... Hij zei daarnaast dat het een verzekeringszaak zou worden; dus ik hoop dat hij dan ook niet ingewikkeld gaat lopen doen.

Vandaag heb ik dan maar van alles geregeld. Eerst de huiseigenaar via een formele juridische brief (aangetekend) laten weten dat ik hem aansprakelijk stel. Dat was volgens mijn inboedelverzekeraar het eerste dat ik moest doen. Daarin heb ik hem ook een termijn gesteld waarin hij de lekkage moet oplossen, zodat ik over kan gaan tot het repareren van mijn plafond en de schade kan laten vaststellen aan mijn eigen bezittingen.

Ook contact opgenomen met de VVE, die hebben een opstalverzekering. Dus als de oorzaak van de lekkage is weggewerkt, moet ik eerst contact met hun opnemen voor mijn plafond. De rest van de schadegevallen loopt dan waarschijnlijk via zijn verzekering. Wat een gedoe zeg. En eigenlijk zou ik vandaag gaan werken... daar is niets meer van terecht gekomen.

Als afsluiter van deze post nog maar een foto van mijn plafond.

Gelukkig was er ook nog wel iets leuks gisteren. P. was terug uit Londen en had voor me een GPS dingetje meegenomen. Gadgets zijn leuk!

kaartje

Vandaag lag er een kaartje van P. op mijn kussen. Lief!
Ik moest er wel een uur van glimlachen... als ik er weer aan denk verschijnt die glimlach opnieuw.

Love you, lieve lieve PR!

wax

Vandaag had ik een uitje met mijn werk. We moesten ons verzamelen bij het café van de Beurs van Berlage. Daar hebben we eerst gelunchd. Daarna kregen we een lezing in een zaaltje boven. Over Rembrandt en de Nachtwacht. En dat er zoveel schilderijen ongezien in depots lagen, dat dat zonde was en men wilde overgaan tot het uitlenen van die schilderijen aan bedrijven en dat ons de eer was de volgende schets van R. te ontvangen. Onthulling door de directeur. Maar ojee... er was geen schilderij. Een of andere actiegroep houd rembrandt in amsterdam had het gekidnapt en nu moesten we het terugvinden. In 5 groepen.

De middag gevuld met allerlei opdrachten en vragen en hints en onze groep is elkaar kwijt geraakt. Nadat we ongeveer half uur à drie kwartier hadden gezocht en gewacht zijn we maar naar Madame Tussaud gegaan. Alwaar we nog een opdracht (namelijk 2 leden van de groep op de foto met de koningin) konden uitvoeren ook. Uiteindelijk bleken we het minste losgeld, voor elke opdracht die je goed had uitgevoerd verdiende je losgeld, te hebben verzameld. Maar toch een aardige middag gehad.

's Avonds ergens met zijn allen gegeten. Oja, en kijk eens wie ik nog tegenkwam?

woon-werk-verkeer

Vandaag ben ik met de motor naar mijn werk gegaan. Dat was best ok. Ik was wel een beetje laat, dus moest me inhouden me niet al te veel te haasten. De A12 was filevrij, dus ik kon lekker doorrijden. De N11 was net niet helemaal filevrij... maar ik kon toch ook lekker (tussen-) doorrijden ;-)

En ineens weet iedereen op mijn werk dat ik een motor heb. Een aantal mensen die ik normaal niet veel spreek kwamen gewoon even langs om er een praatje over te maken. Dat is erg leuk. Ik heb ook wel aardige collega's. Gelukkig maar, want overmorgen is het uitje van mijn werk...

Terug had ik nergens last van. In tegenstelling tot de A12 richting Den Haag!

Oja, ik heb dus van die leren tassen die ik noncha over mijn buddyseat hang. Ik merk dat ik er iets meer in moet stoppen en het gewicht goed moet verdelen. Ze hingen een beetje uit het lood toen ik thuis kwam...

terug naar huis

Gisteravond stapte ik in de trein van 18.08 terug naar huis. Normaal kom ik dan tegen 19 uur aan op Utrecht Centraal. Deze keer dus niet. Rond half zeven stonden we stil bij Bodegraven. So far normaal. Maar we bleven dit keer stil staan en de stroom ging eraf...
Ongeveer 10 minuten later werd er omgeroepen dat er een wisselstoring was tussen Bodegraven en Woerden. Weer enige tijd later dat de trein terug zou rijden naar Leiden. Daarna ietwat aarzelend dat reizigers richting Utrecht over konden stappen op station Alphen ad Rijn naar Gouda en vanaf Gouda normaal richting Utrecht konden reizen. Toen we na een half uur terug begonnen te rijden naar Leiden werd omgeroepen dat reizigers richting Utrecht werd geadviseerd te reizen via Schiphol of Duivendrecht.

Stoppen we alsnog in Alphen.... Al gauw hoorden we van medereizigers dat de lightrail richting Gouda net was vertrokken. Dan toch maar via Leiden-Schiphol. Een uur en kwartier nadat ik daarvandaan was vertrokken stond ik weer op station Leiden. De stoptrein die via Schiphol rijdt had ruim vijf minuten vertraging, dus ik dacht handig te zijn en de intercity te nemen. Reed toch net vlak voor de IC de stoptrein weg. Moesten we daar de hele weg achter blijven rijden...

Dus ik was pas om 19.48 op Schiphol en had dus de aansluiting met de intercity naar Utrecht van 19.46 gemist. De volgende ging om 20.13 en tegen 21 uur was ik op station Utrecht Centraal. Eenmaal thuis was ik zo moe dat ik als een blok op de bank in slaap ben gevallen.

my new hair

Ik ben ook nog naar de kapper geweest.

Thanks Ruth!

my new job

Mijn nieuwe werk is al weer twee maanden oud. Ik heb het erg naar mijn zin in Leiden. Ik heb lekker de tijd gehad om me in te lezen, omdat het toch vrij rustig was vanwege de vakanties. Daarnaast heb ik meteen meegedraaid met het maken van een periodieke rapportage van het eerste half jaar. Daar heb ik wel wat nuttigs aan bijgedragen ondanks dat ik natuurlijk (nog) niet op de hoogte was van de politieke situatie en allerlei gevoeligheden met verschillende klanten (en medewerkers).

Bovendien heb ik me voor een bezwaar cq visie op een conceptbesluit weer eens op de wet gestort. De Wet milieubeheer had ik niet meer gezien sinds mijn studie, zeg maar pakweg 10 jaar geleden. Er was behoorlijk aan de interpretatie 'gesleuteld'; de jaren van verminderende aandacht voor milieu zijn wel te herkennen. Evenals de items die wel plotseling weer hoog op de politieke aandacht stonden, als externe veiligheid, klimaat, fijn stof...

Iedere maandag doe ik mee aan de bedrijfsfitness. Dat is niet alleen goed voor de fysieke gesteldheid van de werknemers, maar ook voor de informele contacten. Ik geloof dat de meesten wel meedoen, maar omdat de groep is opgesplitst in twee (een maandag- en een dinsdaggroep) weet ik niet precies wie er allemaal meedoet.

De komende tijd ga ik besteden aan het meelopen met verschillende medewerkers om te zien hoe hun werk er nu in de praktijk uitziet. Darnaast ga ik een opzet maken van de werkzaamheden die ik de komende tijd wil gaan doen. En natuurlijk niet te vergeten ons bedrijfsuitje 14 september.

Ik heb het erg naar mijn zin op mijn nieuwe werkplek. Ik heb leuke collega's, mijn twee kamergenoten zijn aardig en mijn leidinggevende laat me genoeg vrij. Ze gaan er van uit dat ik wel naar de juiste persoon toe ga als ik een vraag heb en als ik ergens niet uit kom. En dat is ook zo :-)

En boven dat alles: omdat ik tegenwoordig zoveel in de trein zit, lees ik ook wel weer redelijk veel. Op dit moment ben ik Arthur & George van Julian Barnes aan het lezen. Ik kan het boek iedereen aanraden. Het is met veel humor en detail geschreven en gaat over de schrijver Sir Arthur Conan Doyle en de (onbekende) sollicitor George Edalji. Barnes beschrijft op een bondige manier hun jeugd en groei naar volwassenheid en maakt zo de verschillen in beide personages zichtbaar. George beland door een rare opeenvolging van gebeurtenissen (onschuldig) in de gevangenis. Hij komt ook op een hele abrupte manier vrij. Ik denk dat daar het volgende deel over arthur meer licht op gaat werpen, maar dat ben ik nu aan het lezen.

tourchicks

Vanochtend heb ik mijn motor laten zien aan L. en E. Ze vonden hem mooi. En voordat we gingen touren (het regende nog best behoorlijk) hebben we koffie gedronken en de foto's van hun motorvakantie in de pyreneeën bekeken. Ze hebben allebei een Harley en die waren goed bepakt! Mooie plaatjes en volgens hun was het lekker rijden in de bergen. Lekker veel bochten...
Tsja, die moet ik eerst maar beter leren rijden. Niet dat ik nu rechtdoor rijd of héél langzaam, maar soms gaan ze toch een beetje niet zo als het zou moeten.

Ik heb natuurlijk ook wel een beetje pech gehad met het weer sinds ik mijn motorrijbewijs heb. Het heeft vrij veel geregend en omdat ik niet zoveel ervaring heb rijd ik liever niet in mijn eentje als het wegdek nat is.

Maar ik heb daarnet toch even met L. getourd. Ik voelde bij de eerste bocht mijn achterwiel al glijden! Dus toen we bij een verkeerslicht moesten stoppen, ging ik even naast haar staan en zei dat dit de eerste keer was dat ik met nat wegdek reed en dat ik mijn achterwiel al voelde glijden. Meer met mijn achterrem remmen en ook al gleed mijn wiel, ik zou niet omvallen zei ze. We zijn vervolgens via de Langbroekerweg (?) naar Wijk bij Duurstede gereden en daar hebben we een stukje dijk gepakt. En de zon brak ook nog door!

Als we nu een indian summer krijgen, kan ik nog wat vaker touren...

de keuze

Ik heb vrijdag toen ik mijn motor (vanaf nu Suuz) naar de garage bracht voor een controle, omdat ze net was gekocht, een helm gekocht. Die was in de aanbieding en zat lekker.

Het is een Caberg systeemhelm. Ik ben voor de veilig gegaan en niet voor het uiterlijk... ;-)

helm

Ik zou wel een nieuwe helm willen. Eentje die lichter (qua gewicht) is dan de huidige en misschien niet persé een systeemhelm. Ik las ook ergens dat na 2003 de helmen moeten voldoen aan een bepaalde Europese richtlijn (ECE22-05). Mijn helm is echt wel ouder...

Dus ik heb even op een vrij moment een beetje rondgekeken op internet. Dan zie ik eerst een Shoei. Dat merk ken ik en dat geldt vast voor meer mensen, want een Shoei kost tussen de €300 à €400 . Dus ik klik lukraak op een ander merk. Daarvan kost een helm gemiddeld €50. Kan ik meteen erbij zeggen nu, na nog wat minuten rondgesurfd te hebben, dat dat ook wel twee uitersten zijn qua prijs.

Maar ik had toch wel een paar leuke helmen gezien. Nu wil ik natuurlijk jullie mening. Welke vind jij het mooist?

Respectievelijk:
integraalhelm van Schuberth, jethelm van Nolan, integraalhelm van Airoh, systeemhelm van Caberg, systeemhelm (of integraal ben ik even vergeten) van Streetfighter en een jethelm van Flash met de UnionJack.

hormonen

Wat zijn hormonen toch stomme dingen. Waarom hebben ze zoveel invloed op je doen en laten? Terwijl je je er absoluut bewust van bent dat ze aan het kloten zijn met je...

"Weinen ist ein Ausscheidungs-Vorgang wie Stuhlgang, Schwitzen und Urinieren", nur eben auf einer anderen Ebene. Das nepalesische Wort für Weinen bedeutet in seiner genauen Übersetzung übrigens 'aus den Augen pissen'! "Was Seife für den Körper ist, sind Tränen für die Seele", heißt ein jüdisches sprichwort......Das bereits erwähnte Streß-Hormon Prolaktin, das bei emotionaler Intensität von der Hypophyse produziert und ausgeschüttet wird, wies Frey in Gefühls-Tränen nach, seine Konzentration ist bei Frauen um 60% höher als bei Männern.

En meer op: duitse tranen

Suzuki Savage

Dit is 'm dan! Mijn motor. Wat gegevens:
motor: 652 cc, lucht gekoeld, ééncilinder
vermogen: 23kW
eindoverbrenging: riem

Gisteren via de Veluwe naar mijn ouders getourd. Dat was erg leuk. Bijna alle motorrijders staken hun hand op, dus dat deed ik dan ook maar... Nu hoor ik er ook bij. ;-)

Zat een heel stuk achter een rij auto's achter een paardenwagen met aanhanger met koets erop. Dat was net een bochtig stuk op een smalle weg, dus ik kon niet zo goed inhalen. Toen dat eindelijk lukte was het mooiste stuk alweer voorbij. En nog erger... mijn motor stopte ineens! Mijn kilometerteller liep snel terug, dus ik heb de motor meteen in de berm geparkeerd.

Stond ik daar in de middle of nowhere met mijn nieuwe motor en mijn weinige (technische) motorkennis. Paar keer op de startknop gedrukt, maar er gebeurde niets. Beetje gekeken of ergens rook uitkwam. Dat was ook niet het geval.

Oh!! ... Benzine op??!
Snel gekeken en er zat nog wel wat in. Toen herinnerde ik me plotseling het knopje reserve, voor als de tank bijna leeg was. Vervolgens dat knopje omgezet. In de tussentijd was ik weer ingehaald door die paardenwagen...

De startknop nogmaals ingedrukt, beetje gas gegegeven. En ja hoor, hij sloeg weer aan. Pffew... Nu snel op zoek naar een benzinepomp. Die heb ik gevonden en de rest van de weg heb ik zonder problemen afgelegd. Terug via Elburg, Nijkerk, stukje snelweg, Den Dolder en De Bilt.

Heerlijk! Ik vroeg me af waarom ik niet eerder mijn rijbewijs heb gehaald. Dus voor iedereen die dit leest: als je plannen hebt je motorrijbewijs te halen... NIET UITSTELLEN!

ruggenprik

Ik had gisteren een ruggenprik* en dat was best een vreemde ervaring. I'll spare you the details van het waarom en vraag me er ook niet naar.

Je gaat zitten met je rug bol en dan houdt iemand je een beetje vast aan je schouders. Dat is vast omdat je van de prik, die je heus wel voelt ondanks dat het een hele dunne naald is, toch schrikt. Dan wordt de 'geleidenaald' ergens onder halverwege je rug ingebracht en vervolgens de naald waarmee de vloeistof wordt ingespoten. Dan voel je je benen en voeten warm worden en tintelen. Dat gaat best snel. En dan kun je ze niet meer bewegen....

Toen verlegde een verpleegkundige mijn benen en dat was helemaal raar. Je ziet ze bewegen, maar dat voel je dus niet. En toen lag ik daar bewust te zijn. Dus ik heb maar een praatje gemaakt met de anaesthesist.

Hoe werkt zo'n ruggenprik nou?
De zenuwen die naar je onderlichaam (in mijn geval) gaan worden op een bepaalde plek in je rug uitgeschakeld. Alle prikkels die onder dat punt worden geregistreerd worden dan niet meer doorgegeven aan je hersenen.

Waarom is je bloeddruk dan zo laag?
Dat komt omdat de bloedvaten in je benen groter worden (waarom precies ben ik vergeten), dan stroom hier meer van je bloed doorheen en hierdoor wordt de totale bloeddruk lager.

Kunnen ook andere delen van je lichaam op deze manier verdoofd worden?
Ja, je armen kunnen ook op die manier verdoofd worden; niet je buik of je hoofd.

Interessant toch?
Helaas kon ik niets op het scherm volgen van wat ze met me aan het doen waren (er waren helaas geen camera's involved). Dat had ik nog interessanter gevonden!

* Of is het ruggeprik?

A

Het is gelukt! Ik ben afgelopen vrijdag geslaagd voor mijn motorrijbewijs.
En ik heb ook al een motor gevonden. Donderdag wordt ie overgeschreven op mijn naam.
Plaatje volgt zodra ik er eentje geschoten heb. Tis een Suzuki LS 650 Savage...

(soft) bed & breakfast

Vanaf een vrijdag uurtje of 17 waren wij in een bed & breakfast in het oosten van Overijssel en tegen de Drenthse grens aan. En ook daar was het warm... Wat we in ieder geval niet hoefden te doen was het ontbijt klaar maken, want dat deed Stans.

Eigenlijk hebben we gewoon lekker niets gedaan, beetje gelezen, beetje ge-Vrij-Nederland-puzzeld, beetje gefrunnikt aan elkaar. En we zijn uit eten geweest in Zweeloo. Bij Idylle (met Michelin*). Wel een beetje veel met dit warme weer, maar wel mjammie!

Er lag een miniboekje op tafel met allerlei restaurants in Nederland die net als Idylle aangesloten zijn bij Les Patrons Cuisiniers. Het leek ons wel een goed plan om deze restaurants de komende tijd uit te proberen. En afgaand op de foto van de chefkok te voorspellen wat we voorgeschoteld krijgen en hoe het ongeveer zal smaken. :-P

motor

Gisteren voelde ik me heerlijk op de motor tijdens de les en ik kon me al helemaal voorstellen hoe het was als ik gewoon mijn eigen gan kan gaan. Ofwel kan rijden waar ik wil. Ik kan niet wachten tot ik mijn rijbewijs heb en mijn eigen motor. Joepie!

Ik ben al hard op zoek, maar wat is het aanbod groot en wat weet ik toch weinig van motoren... Gelukkig kreeg ik van een medeschermgenote een handige site met tips over motoren voor dummies. En volgens mijn vriendin wilde haar vriend wel mee omdat hij wel verstand van motoren heeft (maar hij weet dat volgens mij nog niet... haha!!)

bijna weekend

De tijd vliegt. Het is nu al het eind van mijn tweede week in Leiden en ik heb het nog steeds naar mijn zin. Ik ben ontzettend veel aan het lezen en het is zo leuk dat ik weer met het milieu bezig ben! Ik ga voor de vergunningverleners en handhavers het commentaar op het concept Activiteitenbesluit bundelen en om daar een beetje inzicht in te krijgen heb ik het ook maar gelezen. Het komt allemaal weer boven drijven, ook al heb ik de Wet milieubeheer alweer 10 jaar geleden voor het laatst bekeken...

Verder heb ik de overige landelijke regelgeving en beleid met betrekking tot het milieu ook er op nageslagen. Er is duidelijk wat veranderd ten opzichte van toen ik nog studeerde, ander politiek klimaat andere prioriteiten. En er is zoveel informatie te vinden op het internet.

Maar ik moet nog even werken voor het weekend is deze week, want ik heb mijn vaste vrijdag vrij geruild met de woensdag. Omdat ik moest motorrijden; ware het niet dat er iets niet goed was gegaan in de planning en er niet genoeg motoren waren. Stond ik daar 7.50 uur helemaal klaar... Als het morgen dan maar wel doorgaat!

nieuwe baan

Deze week begon mijn nieuwe baan. Dus ik ben maandag, dinsdag en woensdag opgestaan om 6.15 uur!! Dan reed ik met P. mee tot aan WTC en stapte ik daar op de trein. Tis wel een half uur om, maar in ieder geval gezelliger. Donderdag nam ik de trein vanuit Utrecht. Ik had geluk, het was een dubbeldekker, dus met airconditioning!

Vrijdag is mijn vaste vrije dag, maar het is wel zo flexibel dat ik er af en toe mee kan schuiven als het mij beter uitkomt. Da's erg fijn. Het is een leuk bedrijf, de mensen met wie ik op de kamer zit (ICT-er en P&O-er), zijn aardig en de anderen die ik al wat vaker heb gesproken ook. Ik ben bovenop de periodieke rapportages gezet. Hupsakee!

Ik vermaak me daar de komende tijd wel prima denk ik zo.

op de weg

Vanochtend was ik voor het eerst met de motor op de weg. Er was echter geen lichte (25kW) motor beschikbaar dus ik heb 'gewoon' op een zwaardere gereden. En eigenlijk ging dat best goed. We zijn een beetje buiten de stad rondgereden over landweggetjes (gelukkig niet glad), waarbij ik door de bochten heen moest kijken en wat heen en weer moest schakelen en de bochten goed voorbereiden door eerst in de ene en dan in de andere spiegel te kijken, indien nodig gas terug te nemen, vervolgens naar het verkeer dat van links en/of rechts kon komen, dan opzij en dan de bocht door.

Tachtig km/u gaat best hard, maar dat zal ook een kwestie van gewenning zijn. Volgens mij vond ik voor de eerste keer 50 in een auto ook hard gaan...

Morgen gaan we met wat meer verkeer rijden, in de bebouwde kom dus.

Aan het eind van de middag nog even kennis gemaakt met mijn nieuwe buurvrouw. We hebben elkaars appartement bekeken en een kopje thee gedronken en wat gepraat. Ze was meteen helemaal verliefd op Hugo en Victor; ze wilde wel eens oppassen..

bergruimte

Vanmiddag heb ik planken gekocht voor mijn 'enorme' inbouwkast. De bovenste plank is gewoon net zo breed en lang als de inbouwkast zelf, de twee eronder zijn L-vormig (zelf met de decoupeerzaag op maat gemaakt) en de onderste is recht. Zo kan de stofzuiger ook in de kast staan en kun je nog goed bij de dingen die ik erin heb gezet.

Ik heb mijn hele etensvoorraad er in gestopt, de opbergdoosjes, alle spelletjes, foto's, wat kampeerspul, de wijnvoorraad en wat losse dingen. Nu is de kleinere inbouwkast in de woonkamer erg overzichtelijk geworden. Daar staan alle kookboeken, de tafellopers enzo, de gamecube, mijn fototoestel en mijn spullen voor de cello. En dan heb ik nog wat ruimte over! De kast in mijn werkkamer is nu halfleeg, dus daar kun je ook weer vrij bewegen. En! Het extra werkblad in de keuken kan nu ook eindelijk gebruikt worden. YES!! Ooit wordt het nog wel zo als ik het wil..

Ik kan er alleen nog geen foto van maken, want mijn mobiel (en digitale camera..duh..) zijn naar de fabriek terug omdat er problemen zijn met de software.

motormuis

Dinsdagmiddag heb ik het eerste deel van mijn motorrijbewijs gehaald. De voertuigbeheersing, ofwel de speciale verrichtingen. Ik was best zenuwachtig en 's morgens al een gat in mijn knie gevallen, omdat de motor afsloeg toen ik net het achtje aan het oefenen was...

Ik moest beginnen met de precisiestop. Meteen erachter aan de noodstop. Toen door naar de langzame slalom, de snelle slalom en de uitwijkoefening. Dan lopen met de motor en op de bok zetten. Dat laatste lukte net niet. Ik kreeg 'm er niet op; ik stond bovenop de bok en te trekken met mijn rechterarm, de motor bewoog wel, maar op de standaard.. ho maar. Maar ik mocht hem wel op de zijstandaard zetten en ik had de motor wel mooi in balans gehouden tijdens die actie met de bok. Als laatste moest ik stapvoets rijden. Tot nu had ik alles in één keer goed gedaan. Stapvoets rijden moest ik twee keer doen.

Maar ik ben dus geslaagd! Maandag ga ik twee uur de weg op en dinsdag weer en dan gaan we bekijken wat voor mij nodig is en het handigst. Ik was zo blij dat ik voor mezelf een mooi motorjack als kado heb gekocht; waterdicht, winddicht en met extra voering voor als het koud is. En natuurlijk ook de goede bescherming; schouderpads, elleboogpads en een rugpad.

Gistermiddag ben ik gelukkig ook in één keer voor mijn theorie geslaagd, met vier fouten. Nu wordt het allemaal wel heel echt. Ik heb ook al mijn oog laten vallen op een aantal motoren die ik wel mooi vind. Nu nog een leuke tweedehands die ik kan betalen.

vakantiefoto's

Ik ben nog iemand zonder digitale camera, dus ik moest mijn filmrolletjes van de vakantie laten ontwikkelen en afdrukken. Het leuke is dat dat altijd een verrassing is, maar dat is dan ook meteen het nadeel. Zijn die foto's die je zonder flits hebt gemaakt met een sluitertijd van 1/20e wel gelukt? Had ik niet beter wat kunnen variëren met het diafragma of de sluitertijd opdat de kleuren beter uitkomen? Op vakantie heb ik geen tijd om daarover te denken. Ik heb dan wel weer zo'n camera die zelf denkt en dat is heel makkelijk. Je hoeft alleen maar te klikken zodra je denkt dat het een mooi plaatje wordt.

Deze foto's zijn in ieder geval gelukt.

Dit is het huisje waar we een week hebben doorgebracht.












En de keuken.

motorrijles twee

Vanochtend had ik mijn tweede motorrijles. Ik had me bijna verslapen want ik had de wekker op 7:50 gezet ipv 6:50... Maar gelukkig belde P. me om 7 uur toch wakker.

Toen ik aankwam bij het oefenterrein bleek ik de enige te zijn vandaag. Dus we hebben lekker rustig even wat koffie gedronken en over motoren gepraat. Vier uur constant les was toch te vermoeiend geweest. In het begin heb ik wel even de zware motor geprobeerd, maar ik ben toch maar weer terug gegaan naar de lichtere. Die zit fijner, ik heb meer het gevoel dat ik er controle over hebt en hij is niet zo zwaar.

Vervolgens heb ik gedaan:
- snelle slalom (30km/u om pilonnetjes met 8m ertussen)
- achtjes draaien
- technische stop (bij 50km/u)
- precisie stop (idem)
- noodstop (idem)
- langzame slalom (met slippende koppeling)
- accelereren naar 50 km/u remmen tot 30km/u en terugschakelen naar de 2 en vervolgens 3x slalom.

Het ging een stuk beter, vond ik zelf, maar de instructeur ook. Ik begin een beetje de feeling te krijgen en mijn heupen te gebruiken bij het maken van de bochtjes. Ook durf ik wat harder aan te komen rijden bij de remoefeningen. Morgen de derde les en dinsdagochtend de laatste en dan examen. Ik schat nu in dat dat wel moet lukken. Deze privéles kwam wel erg goed uit. :-)

Nu ga ik weer even plintjes leggen.

petit satenot

Ja! P. en ik hebben een hele week in een huisje in de Morvan vakantie gevierd. Even een korte samenvatting.

Zondagochtend zijn we vertrokken naar Frankrijk, naar Ternant om precies te zijn. En we zijn er in één keer goed naar toe gereden. Het huisje was van ouders van vrienden en lag heerlijk rustig in de middle of nowhere. Het bestond uit een grote keuken, een woonkamer en tig slaapkamers. Ervoor lag een grote tuin. In de keuken en woonkamer stonden twee allesbranders, die we goed hebben benut, want 's avonds was het nog best koel. De hele week heeft op een half uur stortbui na de zon constant geschenen.

We hebben gelezen, wat gewandeld en een beetje de omgeving verkend.

We zijn dinsdag naar Moulins-Engelbert geweest, daar was markt. De markt was niet zo groot en er stonden vooral kraampjes met kleren en rommeltjes. In de omgeving hebben we een wandeling gemaakt. Het boekje was wat ouder dus hebben we wat geïmproviseerd.

Woensdag zijn we naar Bibracte geweest, waar een oude Gallische stad was en wat opgravingen, maar dat viel een beetje tegen. De meloen die P. had gekocht was wel erg lekker, dus die hebben we vaker bij de lunch genomen.

De volgende dag zijn we naar Autun geweest. Daar hebben we de kerk bezocht, waar mooie kapitelen te zien waren, uitgehakt door Gislebert. Vervolgens wat rondgereden langs twee kasteeltjes. Het eerste hieronder.


Vrijdag zijn we naar Vézelay gereden waar een grote kathedraal staat.

De laatste dag zijn we naar Decize gereden, maar hoewel het een toeristisch stadje zou zijn, was er erg weinig te beleven. Op een grote supermarché na. Daar hebben we dan ook meteen wat potjes en blikjes met lekkere inhoud ingeslagen. Oja, en op de heenweg hebben we de Tryptique van Ternant bekeken. Een ietwat gedrochtelijk driedimensionaal en geschilderd 'drieluik'.

P. heeft de meeste avonden gekookt (vijf van de zeven) en dat was erg lekker. En hij heeft elke ochtend verse croissantjes en brood gehaald. Wat een verwennerij toch!

Het was dus een relaxed weekje. Ik vond het heerlijk. Moet maar vaker gebeuren.

de laatste loodjes

Nog twee dagen en dan ben ik vier weken vrij! En ik hoef niet meer die enorm saaie cursusevaluaties te doen... en bij mijn nieuwe werk word ik tenminste erkend als 'expert' op het gebied van kwaliteitszorg.

Ik ben nu bezig met het afronden van enkele stukken en dat valt nog niet mee, maar dat gaat vast wel lukken. Straks heb ik een lunch (een keer in de zoveel tijd wordt er een lunch georganiseerd voor alle medewerkers) en dan wordt er afscheid genomen van een collega en mij. Daar heb ik zin in joh....(NOT).

Morgen ga ik de uren tellen hoor!

Requiem

Ik heb vanavond het Requiem van Mozart live gehoord. Door het Radio Kamer Filharmonie onder leiding van Jaap van Zweden en het Groot Omroepkoor. Ik vond het erg mooi. Tzal in een kerk nog wel indrukwekkender zijn... Je zou er haast van gaan geloven. Er waren nog wat stukken voor de pauze, maar die hebben niet veel indruk op mij achtergelaten.

Natuurlijk is er nog een heel verhaal over Mozarts Requiem. In het programmaboekje staat het volgende. Het requiem was meer dan honderdvijtig jaar met een waas van geheimzinnigheid omgeven (zie ook Amadeus de film) tot in 1964 een document verscheen dat geschreven was door Anton Herzog. AH was als schoolmeester in dienst van graaf von Walsegg. De graaf was hartstochtelijk muziekliefhebber en gaf vaak opdrachten aan componisten. Hij onthulde nooit zijn identiteit, omdat hij de partituren zelf vaak overschreef zonder vermelding van de naam van de echte componist (o ho.. plagiaat!) Begin 1791 overleed zijn vrouw en hij benaderde Mozart voor het schrijven van een requiem. Mozart kon echter niet meteen beginnen omd at hij eerst naar Praag moest waar Don Giovanni opgevoerd werd. Bovendien moest hij voor de kroning van Leopold II een nieuwe opera schrijven (La Clemenza di Tito).

Toen hij in september weer terug was in Wenen moest hij voordat hij aan zijn Requiem kon beginnen eerst Die Zauberflöte nog afmaken en zijn Klarinetconcert schrijven. Toen hij met groot enthousiasme aan het R begon was hij erg ziek. Zijn echtgenote Konstanze zag hoe hij achteruit ging en toen M overtuigd raakte dat hij het R voor zichzelf schreef haalde zij het bij hem weg. Dat hielp blijkbaar want hij werd wat beter en schreef Eine Kleine Freymaurer-Kantate. Dit succes gaf hem weer kracht en hij wilde verder aan het R. Maar na een paar dagen raakte hij weer depressief en moest uiteindelijk het bed houden.

Van het R is alleen het Introïtus volledig door M in partituur uitgeschreven. Van de rest liet hij het meeste in zeer uitgebreide schetsvorm achter. Omdat M wel vermoedde dat hij het niet zou kunnen afmaken besprak hij het werk uitvoerig met zijn leerling Franz Xaver Sussmayer en gaf hem instructies. Na de dood van Mozart heeft S inderdaad het R voltooid. Volgnes de muziekkenner Vincent Novello hield M zelf het meest van Recordare en dat wat S had geschreven geen kunst was omdat met de ontwerpen en nauwkeurige aanwijzingen van Mozart iedereen dat had gekund.

hemelvaart

Het eerste deel van mijn motorrijbewijs is geboekt van 14 tot en met 20 juni: woensdag-, vrijdag-, maandag- en dinsdagochtend (4 uur) les en dan dinsdagmiddag meteen erna examen voertuigebeheersing. En volgende dag theorie-examen.

Dan de rest.

Vandaag had ik eigenlijk een schermtoernooi, maar ik werd met hoofdpijn wakker. Had me ook nog verslapen, want om 8 uur zouden we vertrekken en ik werd 7.55 uur wakker. Gisteravond voelde ik me eigenlijk al niet zo lekker, nu nog steeds een beetje niet fit... dus ik ben een beetje mijn administratie aan het bijwerken, de was aan het doen en dat soort klusjes in huis.

motor

Mijn eerste ervaring met een motor zit erop. Gelukkig regende het op dat moment niet keihard. Eerst op de motor droog geoefend met schakelen. Ik had een lichtere motor, want die was ook wat kleiner en vooral belangrijk, ik kon makkelijker bij de handrem en de koppeling. Vervolgens in de eerste versnelling met de koppeling op laten komen wat rondgereden en geremd. Met de voetrem in de bochten geprobeerd wat stabieler te zijn. Daarna in de eerste versnelling wat over het terrein gezigzagd en achtjes gedraaid. Naar de horizon blijven kijken en als je stuurt door de bocht kijken en met je heupen en benen meesturen. 'De motor moet bewegen niet jij...'

Het eindadvies:
Voertuigbeheersing, daar moet ik nog wel even aan werken, dus 4 blokken (16 uur) en wat het onderdeel verkeersdeelneming betreft 2 dagen. Dat brengt het totaal op € 1280,= (incl. beide examens) En dan ook nog theorie-examen voor de motor.

boeken

Ik heb de afgelopen week al weer drie boeken gelezen. Het is hollen of stilstaan met lezen... Eerst Reus van Annelies Verbeke. Heavy stuff. Daarna De snelvoetige Achilles van Stephano Benni (daar mag ik nog niets over zeggen want dat is het leesclubboek en de volgende afspraak is 3 juni) En net heb ik The Flood van Ian Rankin uitgelezen. Een page-turner. Het speelt zich af in een miners village in Schotland. Een meisje, Mary Fisher, wordt door een stelletje jongens in the burn gegooid, ze wordt gered door haar broer Tom en de volgende dag wordt ze wakker met grijs haar dat haar hele leven zo blijft. De volgende week verongelukt Matt Duncan, een van de jongens die haar in het water heeft geduwd, door een vuurbal in een pit, waardoor iedereen denkt dat ze een heks is. Zijn vader blijft zijn hele leven op wraak uit. Op haar vijftiende, enkele weken naar Kerst blijkt ze zwanger te zijn. Haar moeder en iedereen in het dorp denkt dat het van haar broer is. Deze emigreert naar Canada, wat de verdenkingen alleen maar versterkt. Dan springt het boek naar haar inmiddels vijftienjarige zoon, Sandy, die in het begin wordt gepest maar later wordt getolereerd door de gemeenschap. Vervolgens beschrijft Ian de adolescence van hem en zijn relatie met zijn moeder. Daarnaast is er George Patterson die een snoepwinkel heeft en die hem altijd gratis snoep geeft. Sandy ontmoet een gipsy girl en wordt verliefd op haar. Tot grote teleurstelling van zijn moeder omdat gipsies niet geliefd zijn en Sandy weer achterdochtig behandeld gaat worden door de dorpsbewoners. Het meisje blijkt echter niet echt verliefd op hem te zijn maar op zijn geld uit. Als Sandy haar wil vertellen dat ie niks meer met haar te maken wil hebben hoort hij zijn moeder gillen. Ze wordt door de vader van Matt Duncan onder water gehouden en hij redt haar. The end.

bosbrunch

wat doe je als je heel laat bent gaan slapen en het is de volgende ochtend mooi weer? dan ga je buiten ontbijten. maar ja, omdat we toch redelijk laat wakker werden was het meer een brunch.

p. en ik hebben dus gebrunchd in het bos en geleerd dat onze conditie niet al te best is ...maar maar maar.. het was wel een zanderig heuveltje dus het viel best mee... DUH ;-) *

daarna heb ik nog fiets-/loopschoenen gekocht met SPD voor het spinnen en voor als ik nog eens buiten ga fietsen (moet ik wel ook nog nieuwe pedalen aasnchaffen though). en des avonds ben ik naar de film gegaan met jw; Three Times van Hsiao-hsien Hou. ik ben geen recensent, dus plak ik hier een door mij tussen aanhalingstekens becommentarieerd stukje van JvdB van het Parool, waar ik me deels wel in kan vinden.

Three times vertelt drie liefdesverhalen in verschillende perioden. Het liefdespaar wordt steeds gespeeld door Chen Chang, die we kennen van 2046 en Eros van Wong Karwei, en Qi Shu, die eerder in Hou's Millennium Mmbo speelde.

De eerste episode, A time for love getiteld, speelt zich af in 1966. Een jongen ontmoet een vrouw, die in een poolcafé werkt. We horen de klassieker Smoke gets in you eye. Liefde op het eerste gezicht, maar voordat zij kan opbloeien, vertrekt de jongen om zijn dienstplicht te vervullen.

De herinnering laat hem niet los. Als de jongen op verlof is, gaat hij naar haar op zoek. Maar ze werkt inmiddels ergens anders. De diep-melancholieke sfeer van deze episode roept Wong Karweis In the mood for love in herinnering.

Het tweede deel, A time for freedom, is opgezet als een zwijgende film. We bevinden ons in 1911, de tijd dat Taiwan een Japanse kolonie was. Een chique prostituee legt het aan met een man, in de hoop dat hij haar beschermheer wordt. In beiden sluimeren liefdesgevoelens, maar de man laat haar zitten. (hier ben ik het niet eens met de recensent, hij schrijft namelijk in een laatste brief aan haar metaforisch, zgn een gedicht van iemand, dat zij heel belangrijk voor hem was. hij heeft alleen principes en wil haar niet als concubine nemen) Hou had de episode buiten willen filmen, maar uit gebrek aan geld maakte hij er een Kammerspiel van.

Het derde deel, A time for youth, speelt in het heden in Taiwans hoofdstad Taipei. Het portretteert een epileptische popzangeres, die samenwoont met een vrouw. Deze laatste zakt weg in depressies als de zangeres voor een coole, hippe fotograaf valt. Zonder besef van het verdriet dat ze aanricht, fladdert de zangeres impulsief door het leven.

Zoals in eerdere films bekritiseert Hou in A time for youth de jonge generatie. Het levert het minst geslaagde deel op, omdat de maker het niet kan laten te moraliseren. Hou ziet een losgeslagen generatie, die voor zijn onmatige levenswijze uiteindelijk betaalt met eenzaamheid. We zijn er niet van onder de indruk. (dit zie ik ook anders, maar ik kan niet vergelijken want ik ken nog geen andere films van deze regisseur. De beleving van de jeugd van nu in china en taiwan is een beetje vergelijkbaar met de punkperiode in het westen en volgens mij de recensent onbekend). Maar wat wordt er mooi gesmacht naar liefde!

* quattro staat overigens voor vierwielaandrijving

4

Onze equipe heeft de vierde plaats behaald (de andere Pallos equipe de eerste...) Tsja. Het was een erg gezellig en leuk toernooi. De equipes waren aan elkaar gewaagd en de sfeer was goed. Nu heb ik een enorme blauwe plek op mijn bovenbeen, omdat zo'n linkshandig schermertje zijn punt niet goed plaatste. En ik heb spierpijn!

Nog zestieneneenhalvedag...
Ik zie er zóó naar uit!!

vroeg!!

Tjeempie wat is het vroeg voor een zondag... Over 10 minuten word ik opgepikt bij het benzinestation en rijden we naar Alkmaar om mee te doen aan een schermtoernooi. De twee equipes met 1 reserve zijn teruggebracht naar 1 equipe van 4 personen en 1 reserve cq scheids... maar dat mag de pret niet drukken (toch?)

Ik hoop dat ik het nog een beetje kan, heb de laatste tijd niet zoveel met de floret geschermd. We'll see. Ik laat het wel weer weten.

Oja, ik heb op Bevrijdingspop Ramses Shaffy ook nog gezien!

spring

♪ de zon de zon de zon de zon
de zon de zon de zon ♪

Tis lente!

En ik heb eindelijk de stap genomen. Ik ga motorrijlessen nemen en ik begin (over twee weken) met een soort intake waarna de instructeur kan aangeven hoeveel lessen je ongeveer nodig hebt (of dat je een hopeloos geval bent...)

Zo direct ga ik naar Bevrijdingspop in Haarlem. Op het programma staan onder andere Racoon, New Model Army, Voicst!, Elliot Brood, Archie Bronson Outfit en MeloManics. Nu eerst even een espresso om lekker wakker te worden. Life can be really good...

morvan? non, paris

Maar Parijs was ook leuk! Ook al was het maar 1 dag. Althans we kwamen woensdag ergens tussen 15 en 16 aan bij het hotel (le Faubourg). Dat lag om de hoek van de Amerikaanse ambassade, de straat was helemaal afgezet met van die omhoogbeweegbare paaltjes en gelukkig lieten ze ons er wel langs... En we gingen de volgende dag om een uur of twee drie weer terug naar huis.

De eerste dag hebben we door de Tuileries geslenterd, door Saint Germain des Pres, een stratenboekje gekocht (want vergeten), Orangina gedronken op een terrasje, het superkingsize bed (o wacht... ik heb een foto) grondig getest en dus vrij laat gegeten bij een Italiaan (lekker), een afzakkertje gehaald in het café van het hotel met collegae van P. en toen zijn we gaan slapen.

De volgende ochtend moest P. werken en stond ik om 9.00 exact voor de entree van het Louvre in de Porte des Lions. Ik denk zelfs dat ik die dag als eerste bezoeker in het Louvre was. Daar heb ik eerst de Amerikaanse en Oceanie primitieve kunst bekeken, vervolgens de Spaanse en Italiaanse schilderkunst (inclusief La Joconde), maar belangrijker: wat mooie werken van Guardia en een tentoonstellinkje over etsen van Venitië, op weg naar de exhibition temporaire van Ingres een beetje de weg kwijt geraakt en in de kelders beland, om via de lift bij een kleine tentoonstelling over Le Paradis van Tintoretto (erg leuk, misschien wel leuker dan Ingres) terecht te komen. Uiteindelijk heb ik Ingres gevonden, maar het was inmiddels al erg druk. Dus de etsen en schetsen heb ik overgeslagen en ik heb alleen de grote doeken bekeken. Daarna een kopje koffie met een croissant gegeten.

Ik wilde nog een kado voor mijn zusje kopen dus ik heb de winkel van het museum van voor tot achter bekeken, maar kon niets vinden. Op de weg terug naar het hotel kwam ik een boekwinkel tegen met Engelstalige boeken en daar heb ik voor haar een boek gekocht met cocktailrecepten van de Ritz. Voor mezelf heb ik Freakonomics gekocht.

P. en ik hebben toen samen heel lekker gelunchd in het hotel. Paul vis op pistou met kaasplankje na en ik vis met morieljes en als toetje aarbeien met koekie en soort luchtig vanilleklopsel.. En toen was het tijd om weer terug te rijden.

dragons

Ik heb een draak bedacht op de site van Musee d'Histoire Naturelle in Parijs. Je moest ook wat verzinnen over de draak; dat kan ik wel.

Het is een draak die zowel kan zwemmen en vliegen. Althans, het mannetje kan goed zwemmen en dat vliegen houdt in dat hij eigenlijk alleen een beetje zachter landt als ie met zijn vleugels wappert. Het vrouwtje daarentegen heeft grotere vleugels en kan supergoed vliegen, maar dan weer helemaal niet zwemmen. Het mannetje kan ook vuurspuwen, wat weer heel handig is als het vlees rauw niet zo lekker is. Of als de haard aangestoken moet worden.

Deze draken wonen in een mooie grot in een berg en houden van warmte, dus hebben in die grot een soort open haard. Die moet wel natuurlijk zijn ontstaan, want zelf kunnen ze dat niet maken. Dus het is best hard zoeken voor een ze een leuk huis hebben gevonden.

En dan zijn er de babydraakjes. Dat is nog best vreemd hoe die ontstaan. Hoewel er een vrouwtje en een mannetje nodig zijn, worden de babies geboren uit het vuur. Er rolt een soort ei uit de open haard, die eerst met verbazing door beide draken wordt bekeken. Het ei is meestal roodachtig gekleurd en vaak denken papa en mama draak dat het een vuursteen is en duwen ze het weer terug in de haard. Dat is minder erg dan het lijkt, want het ei moet ook goed warm worden gehouden de eerste 25 en een halve dag. Dat is de taak van het mannetje (of course...). Het vrouwtje kan in die dagen heerlijk niks doen terwijl ze intussen voor het eten zorgt. Dat is nog best ingewikkeld voor het mannetje; hij moet het ei goed warm houden en intussen eten.

Na 25 en een halve dag ofwel exact 612 uur moet het ei geleidelijk afkoelen. Dus niet laten schrikken! Dat afkoelen duurt ongeveer een week en dan barst het ei open en komt er een klein draakje uit, waarvan nog niet bekend is van welk geslacht het is. Dat wordt pas duidelijk na ongeveer 6 jaar. Waarom is nog niet bekend.

En zo kan ik nog wel uren doorgaan. Misschien moet ik een boek erover schrijven. Haha!

nog 24 en een halve dag

Nog 24 en een halve dag werk ik hier en dan ben ik vier weken vrij!!
En dan ga ik een frisse start maken op mijn nieuwe werkplek.

Zou gapen nog niet bestaan, dan heb ik het vandaag uitgevonden. Tjeempie.

bloep

Ik luister naar Sparklehorse en doe nog snel even een was. En ik dacht ik schrijf even wat op mijn blog, maar ik weet eigenlijk niet wat. Ben gistermiddag naar Zwolle geweest en gisteravond naar V for Vendetta; vandaag uitgeslapen en op en neer naar Amsterdam gereden, daar nog even lekker in de zon op het Museumplein gelegen. That's it.

Het lange weekend is weer eens veel te snel voorbij en mijn humeur is plotsklaps ook omgeslagen. Ik ga maar even lezen, moet voor vrijdag een boek uit hebben voor de leesclub...

paasrevelatie

Gisteren heb ik met Ju bij Maaike gegeten (en gedronken en gerookt) en vooral gepraat. Over van alles en nog wat en over mannen. Want alledrie hebben we daar op dit moment wel iets over te zeggen. Dus toen ze vroegen wanneer P. dan toch eindelijk ging scheiden en of ik het niet erg vond enzo, zei ik heel stoer hetvolgende.

Hoewel ik me soms wel een beetje tweederangs voel, ook al weet ik dat hun huwelijk alleen maar theoretisch nog bestaat, weet ik wel zeker dat P. van mij houdt en niet van haar. En als hij niet zelf actie onderneemt, zal ik er wel over beginnen als ik er aan toe ben. Dat wil zeggen dat als hij het niet doet ik hem wel de 'deur uit zet'.
- Wanneer ben je er aan toe dan? Er is nooit een goed moment..
Nog stoerder zei ik dat het goede moment was als ik het kon verdragen dat ik hem kwijt zou raken, maar dat is echt niet nu.

Dat was dronkenvrouwspraat dacht ik vanmorgen toen ik voor de spiegel stond. Want als het zover is dat ik het niet erg zou vinden om hem kwijt te raken, wat is er dan nog over? Ik wil helemaal niet dat hij iets doet om mij, ik vind wel dat ie moet scheiden, maar om allerlei andere redenen. Ik zal hem nooit laten kiezen voor mij of iemand anders, want dan heb ik impliciet zelf al een keuze gemaakt en doe ik alsof het de zijne is.

japans zwaardvechten

Afgelopen zaterdag heb ik met een aantal medeschermers een workshop Japans zwaardvechten gedaan. Stoer hoor.

  

ontruiming

Ben ik goed en wel geïnstalleerd achter mijn pc op kantoor om wat tabellen te fabriceren en thuis uit te werken, hoor ik van mijn collega dat we waarschijnlijk ontruimd worden. Dat het geen oefening is, want iemand heeft vanmorgen vast gezeten in de lift en er is mogelijk iets doorgebrand in de schakelkast...

Inderdaad vijf minuten later worden we verzocht het pand te verlaten. Ik heb snel al mijn werk in mijn tas gestopt en heb besloten dan maar thuis te gaan werken. Wat nou ontruimingsplan en hoezo ben ik BHV-er? Ik heb mijn collega medegedeeld dat ik thuis ging werken, want ik heb genoeg te doen. Verder liep iedereen meteen naar de omringende cafeetjes om daar verder te vergaderen cq niet ontzettende kou te lijden. Tsja, zo'n organisatie met allemaal eigenwijze (hoog)geleerden, die doen nooit wat volgens het boekje.

we are not the infadels

De band vanavond was leuk. Heel jaren tachtig af en toe (best vaak eigenlijk, vooral de gitarist met zijn hoedje, bretels en pianogitaarstrap...) Nog even twee biertjes met maaike gedronken afterwards en op tijd naar huis.

Thuis verwelkomt (of is het toch verwelkomd?) door twee spinnende katers die aandacht nodig hadden (en eten). Nu naar bed zodat ik wederom morgen op tijd op mijn werk ben. Nog 34 werkdagen... aldaar. Misschien 38, maar dat hoop ik niet. Dan vier respectievelijk drie weken vrij en dan echt 'carrière' maken. Yes! Echt wel.

telefoon (gesprek?)

Je wordt gebeld, praat ongeveer drie minuten, hangt op. En heb je dan ook wel eens dat je je afvraagt waar je het nu in vredesnaam over had?

Straks ga ik naar de Infadels. Het begint pas om 21.30, ik moet nog zin kweken en ik ben dus nu maar even aan het voorluisteren. Verdomme zeg, het is ook nog steeds f*cking koud buiten.

zonnebankie

Als er dan geen zon is buiten, moet je het maar ergens anders zoeken.
Ik heb net even op de zonnebank gelegen bij mij om de hoek. Ik mocht twaalf minuten en die gaan best snel voorbij. Het voelt wel lekker, dus ik denk dat het regelmatiger ga doen. Niet zodanig dat ik ineens poepiebruin rondloop! Dat vind ik zo onsmakelijk...

luisterkastje

Ik heb iets in elkaar gezet waarin mijn installatie kan staan en mijn cd-collectie. Een beetje trots ben ik er wel op. Het is gemaakt op basis van een IKEA cd-kast op zijn rug, want mijn cd's zitten in hoesjes en nu kun je ze dus makkelijk doorbladeren!

ontslag

Vandaag heb ik mijn ontslag ingediend. Per 1 juli heb ik een nieuwe baan!
En dan ga ik forenzen...

worteltjescake

Ken je ook die mop over dat konijn dat telkens om worteltaart vraagt bij de bakker, maar de bakker heeft het telkens niet en vindt dat zo sneu dat hij het op een dag maakt voor het konijn. Zegt het konijn: "vies hè?"

Nou mooi dat ik carrot cake superlekker vind. Dus wat doe je als je je verveelt, omdat je eigenlijk niet langer dan een half uur ergens op kunt concentreren...

Dan maak ik lekkere dingen in die superoven van me.

En het ruikt nu al superheerlijk!!

verslagen

Tsja... Ik had een verslag beloofd en gehoopt dat dat er ook zou zijn, maar helaas liet mijn gezondheid me echt helemaal 100% in de steek.

Woensdagochtend de trein naar Berlijn genomen. Ik voelde me niet slechter dan de dag ervoor, ook niet veel beter trouwens, maar "positive thinking"! Het viel allemaal mee zo hangen in de trein. Maar in Berlijn aangekomen hadden we eerst al het verkeerde adres. Bleken er twee hotels te zijn van dezelfde organisatie... Eindelijk in het goede hotel aangekomen ben ik maar in bed gaan liggen en is M. de buurt een beetje gaan verkennen.

Des avonds hadden we met G afgesproken en ik vond dat ik wel weer wat kon gaan doen. Samen gegeten bij Míro (anatolisch). Ik had hetzelfde als M en dat was lekker volgens haar, dus dat neem ik maar aan. Daarna naar een hip kroegje Mariette, soort jaren vijftig huiskamer. Daar was het heel vol en heel warm en ik zat aan de krautetee. Althans, we konden niet meer zitten dus ik stond. Aangezien daar geen verandering in leek te komen een andere woonkamer in de buurt opgezocht. In een beetje woonkamer zit je. De volgende kroeg heette dus 'Wohnzimmer'. Heel apart inderdaad, met bij elkaar geraapte oude meubels en een beetje ingericht als een (hee!) woonkamer. Ik dronk mijn krautetee.

De volgende ochtend was niet goed. Tijdens het ontbijt sprongen de tranen me spontaan in de ogen, als snot dat uit je neus loopt, niet als van de pijn. Daar had ik wel last van, maar ik dacht als ik even buiten ben gaat het wel weer.
Mooi niet dus. Eenmaal een eindje op weg werd het alleen maar erger, mijn hoofd leek wel te barsten en ik baalde als een stekker. Wilde eerst niet toegeven, want ik had me zo verheugd op een paar dagen Berlijn. Plus dat ik nu ook M's vakantie verpestte. Maar eigenlijk wilde ik gewoon naar huis. Ziek thuis in bed liggen is toch het minst erg.

Terug in het hotel hebben we mogelijke opties besproken. Of ik bleef en bezocht indien nodig een Duitse Artz (na mijn ervaring enkele jaren geleden met een Duits ziekenhuis was dat eigenlijk een soort schrikbeeld voor me). Of ik ging naar huis; alleen of M ging mee. Eigenlijk wilde ik het liefst toen al de eerste trein terugpakken, maar liet me overhalen om 't nog even aan te kijken. Plus dat ik niet wilde dat M meeging. Zij kan zich prima in haar eentje vermaken, weet ik...

Het ging dus niet beter de volgende ochtend en ik heb de trein terug genomen. Kostte me g*verd*mme nog meer als het retourtje! Intussen de dokter in Nederland gebeld en die heeft me een antibioticum voorgeschreven. Dat heeft JW voor me opgehaald (dankjewel lieverd!). De trein had nog vertraging en P heeft me uiteindelijk in Amersfoort opgehaald en verder goed voor me gezorgd; stoombadje, eten & beetje pesten...

As we speak... wacht ik op het moment dat die antibioticum gaat werken. Doe dan! nu! nu dan?

Nee dus. Ik ga maar weer proberen te slapen.

ik ga op reis en neem mee...

Zakdoekjes, zakdoekjes, zakdoekjes. En wel van die zachte, met balsem dus!

Ik ga het gewoon proberen. Berlijn met een snotfhoofd.
Over zes dagen het verslag..

wierook

Het was vandaag een koude doch zonnige dag. De begrafenis van mijn oma was mooi. Mijn moeder heeft een kort levensverhaal van mijn oma verteld. Dat vond ik heel dapper van haar. Het was wel een aangrijpend verhaal. Het meeste weet je wel, maar als het zo op een rijtje wordt gezet, sta je er nog even extra bij stil.

Mijn oma's levensverhaal in het kort.
Geboren in Medan en verhuisd naar Thailand. Haar ouders zijn teruggekeerd naar China, maar mijn oma bleef bij haar tante. In Thailand leerde ze mijn opa kennen en na korte tijd ging ze met hem mee naar Nederlands-Indië. Daar zijn twee broers van mijn moeder en mijn moeder geboren.

In 1950 gingen ze met de boot naar Nederland. Daar zijn de andere 3 zussen en 2 broers van mijn moeder geboren. In de tussentijd is mijn opa voor werk naar Suriname geweest en wat een blijde terugkomst had moeten zijn voor mijn oma die die tijd alleen voor haar kinderen heeft gezorgd, was erg droevig. Mijn opa had een vrouw meegenomen uit Suriname en zij trok bij mijn oma en haar kinderen in.

Uiteindelijk verhuisde hij met haar en bleven de kinderen bij oma. Na enige tijd hertrouwde mijn oma en kreeg ze van haar nieuwe man een zoon. Toen hij werd geboren heeft mijn opa zijn kinderen bij haar weggehaald.

Toen haar kinderen groot genoeg waren zijn ze weer teruggekomen naar hun moeder en hebben ze oma niet meer in de steek gelaten. Wel heeft haar tweede man haar ook in de steek gelaten en toen hij ziek werd en hulp nodig had is hij teruggekomen en heeft oma nog enkele jaren voor hem gezorgd tot hij overleed.

Oma is begraven op een half westerse, half oosterse manier. Dat past wel bij de familie. En dat is ook wat ik bedoel met de opmerking in mijn vorige post, 'die rare chinees' blijft altijd bij me, letterlijk en figuurlijk.

zondag des levens

Ik kwam weer eens zo'n quizje tegen op internet.
Tsja... tis zondag*. Je moet toch wat doen!

Your Job Dissatisfaction Level is 47%

Well, you don't have the worst job in the world, but it's not great. And don't worry, you're not the problem - your company is. Start looking around for another job, even if you're not totally fed up. Because in time, you're going to be dying to quit!

Should You Quit Your Job?

* Hee M. Doet me denken aan het boek van Queneau dat ik je jaren geleden heb uitgeleend. Mag ik dat binnenkort terug?

wit

Mijn oma wordt maandag begraven en mijn zusje heeft dit van een Chinees meisje gehoord:

Het allerbelangrijkste is de intentie, dus dat je alles wat je doet voor oma met een goede bedoeling doet en geruststelling, dus dat je oma constant gerust stelt als je aan haar denkt, en zegt dat het goed is, dat ze rustig kan gaan. In de Chinese/boeddhistische traditie zweeft de geest/ziel 7 dagen na overlijden rond om bij iedereen langs te gaan en kijken of alles in orde is en ze alles zo kan achter laten. Niks moet, en niks is goed of slecht als het met maar met goede intentie wordt gedaan.

Bij de begrafenis zelf kan je papiergeld verbranden. En dan moet je erbij zeggen dat het voor oma bedoeld is maar als zij het niet nodig heeft, dat het dan voor iemand anders is. En het papier moet helemaal opgebrand zijn.

Als de kist naar beneden wordt gelaten, dan moet je je hoofd daarvan afdraaien.

Na de begrafenis kan je iedereen een snoepje of iets anders kleins meegeven omdat dat dan weer positief is en een begrafenis negatief. Je mag ook niet teveel verdriet tonen want dan wil oma niet weg.

Je mag niet op de terugweg van de begrafenis dezelfde weg lopen als de heenweg en eigenlijk moet je daarna niet rechtstreeks naar oma's huis lopen maar via een drukke plek en het lieft wat gaan eten in een 'druk' restaurant.

Voor iedereen geldt, die die dag weer zijn eigen huis binnen gaat, dan moet je eerst een stuk krant of een stuk papier in de vik steken en daar overheen stappen voordat je je huis binnen gaat. Dan neem je geen negatieve dingen mee je huis in.

Wit is de kleur van rouw in China.

Hoewel ik er vrede mee heb dat mijn oma is overleden ('t leven is vergankelijk...), zet het mezelf wel weer aan het denken over mijn eigen existence. Daar word ik niet bepaald vrolijk van. Ja, waarom eigenlijk niet.. ik heb het toch goed met P., mijn mams, paps en zus, mijn vrienden, mijn lieve katers, misschien wel een nieuwe baan, ik ben niet lelijk, dom of ernstig ziek, ik heb een mooi huis (bijna af!) en een cool mobieltje (wat wil een mens nog meer?) What the f*ck is wrong with me? Ben ik zo'n zeikerd? Of ben ik gewoon ontzettend toe aan een paar dagen vakantie?
wordt vervolgd...

wang tien hai

Dit is mijn oma haar naam in het Chinees.

de dag erna

Vanochtend kwamen mijn zusje en nichtje me ophalen en zijn we naar Dordt gereden. Daar was praktisch de hele familie al en ze waren bezig afspraken te maken met de begrafenisondernemer. De aanwezige kleinkinderen hebben een mooi boeket voor oma uitgezocht. Op een gegeven moment ging hij weg en zou hij bellen als we even bij oma langs konden komen. Alhoewel dat toch ook de reden was dat ik naar Dordt ben gegaan zag ik daar wel een beetje tegenop. Het is toch confronterend.

Het was een emotioneel moment. Samen met twee nichtjes ben ik naar oma gaan kijken. Ik ben blij dat ik ben gegaan. Ik heb oma even dag kunnen 'zeggen' en heb nog over haar haar gestreken. Daarna kon ik bij mijn vader op zijn schouder even uithuilen. Mijn zusje kwam iets later, omdat een ander nichtje er nog niet was en daar heeft ze op gewacht. Toen zijn we nog even met zijn vieren gaan kijken (mijn mams, paps, zusje en ik).

Daarna zijn we met een gedeelte van de familie (een aantal was al naar huis) naar een restaurant om de hoek gegaan om te wokken. Dat is ook een concept... maar het was best lekker.
Op zulke momenten is het heel prettig om een fijne familie te hebben.

dag oma

Mijn oma is gisteravond laat overleden. Complicaties bij het innemen van de contrastvloeistof voor de CT scan die ze vanochtend zou krijgen...

Ik kan niet meer langs gaan bij mijn lieve stoere grappige oma.
Maar ze is altijd bij me, die rare chinees.

squash

Vanochtend heb ik sinds vier jaar weer eens gesquasht. Het ging nog behoorlijk goed, al heb ik met 3-1 verloren. En ik merkte dat mijn conditie sinds de laatste keer dat ik squashte eigenlijk alleen maar beter is. Dus die drie keer sporten per week is toch nog ergens goed voor... Haha!! (En ik vind het nog leuk ook)
S. wil wel vaker squashen, dus ik zei al dat ie dan maar een andere tegenstander moet gaan zoeken. Af en toe vind ik best, maar regelmatig nog een andere sport lijkt me een beetje overdreven.
Maar hij bedoelde met vaker één keer in de twee maanden ofzo.

Nu ga ik me voorbereiden op het arbeidsvoorwaardengesprek dat ik dinsdag heb. Want ik heb ergens gesolliciteerd en ze willen me wel hebben. En ik wil daar wel werken, want het werk lijkt me erg leuk en uitdagend. Ik moet een kwaliteitszorgsysteem op gaan zetten. Het is alleen wel in Leiden, dus dat wordt forenzen.

k*t

Het gaat helemaal niet goed met mijn oma. Ze heeft nu ook longontsteking en een infectie aan haar urinekanaal. Dat bovenop een hartprobleem en een infectie in de slokdarm kost heel veel energie voor zo'n oud dametje... En veel energie helpt niet echt met beter worden.

Is niet leuk. Is behoorlijk sh*t...

schuif eens wat op...

JA!!!
Ik heb de indeling van mijn huis veranderd. Wat eerst de woonkamer was, is nu de eetkamer en wat de eetkamer was is dus nu mijn woonkamer...duh..

Ik heb wel foto's, maar die zijn vanavond genomen, dus beetje lage kwaliteit, maar ik zet ze hier toch op..

groot onderhoud

Dit was de vloer voor het grote onderhoudsgebeuren.

En dit is de vloer nu. Dat is de twee uur poetsen en twee uur olie inmasseren op de knieën wel waard!

achteruitkijkspiegel

Vanavond reed ik weg om mijn nichtje op te halen en daarna naar mijn oma te gaan en ik vond dat mijn achteruit-kijk-spiegel niet helemaal goed stond.Dus ik heb 'm er maar meteen helemaal afgesloopt.... DUH.

Zo op de schouw ligt ie best mooi eigenlijk ;-)

Goed... ergens goede lijm scoren en hem er maar weer snel opplakken, want zo op je buitenspiegels rijden is ook maar niks.

Gelukkig hadden we geen last van verlate files en kwamen we ongeveer tien over zeven in het ziekenhuis aan. Oma vond het geloof ik wel gezellig dat we langskwamen. We hebben twee mandarijntjes voor d'r gepeld en die heeft ze lekker opgepeuzeld. Overdag had ze een buikecho gehad, maar daar was nog geen uitslag van bekend. Morgen krijgt ze een maagecho. Het kaliumgehalte in haar bloed was in ieder geval weer goed. Nog een beetje gekletst en grapjes gemaakt. Ze kon wat beter praten en lachen, dus dat was wel erg fijn.

Mijn nichtje vervolgens thuis gebracht, inmiddels was het behoorlijk aan het sneeuwen, maar die Ka rijdt wel door...

Nu even lekker mezelf in een andere wereld lezen, voordat ik ga dromen.

mail

B. mailde me vandaag dat hij een nieuwe baan heeft. Dat is fijn voor hem en dat werd wel eens tijd (vond ik persoonlijk en hij zelf ook wel). Verder stond er nog wat algemeens in de mail en toen iets van dat ie het gek vond, maar niet zo goed wist wat ie moest mailen of zeggen verder. Maakt ie niks mee ofzo?! Joking... Nee, tis ook wel vreemd. Dat je zo'n lange tijd praktisch alles van elkaar wist en nu ineens bepaalde dingen niet meer hoeft of kunt (te gevoelig) of misschien zelfs niet wilt zeggen.

Niet te lang over na denken... daar word ik niet vrolijk van.
Hoog tijd voor chocola! Eens kijken of ik hier op mijn werk nog een KKJunkie uit de de automaat kan halen... (Tis een planeet geworden)

klei

De nieuwe kleur van de muur. Ik heb meteen het stukje boven de schouw geverfd.

oma

Gistermiddag belde mijn zusje dat mijn oma weer was opgenomen in het ziekenhuis. Mijn mams had donderdagavond ineens niet zo'n goed gevoel en moest en zou vrijdag naar haar moeder. Toen ze daar 's ochtends met haar broertje aankwam waren de gordijnen nog dicht en er gebeurde niets toen ze aanbelden. Paniek... Uiteindelijk verscheen oma's gezicht tussen de gordijnen, maar de deur openmaken ging niet zo een twee drie. De deur ging open en ze spoedden zich naar binnen. Oma was helemaal geel en mager en kon bijna niet staan.
Dus mam heeft meteen 112 gebeld.

Het bleek dat oma helemaal uitgedroogd was en dat haar nieren niet meer functioneerden. Ze ligt nu dus in het ziekenhuis en krijgt vocht via een infuus.

Mijn zus en ik zijn gistermiddag nog langsgegaan, zodat mama wat dingen kon gaan regelen (schone pyjama, sloffen, toiletspullen etc.) Oma was een heel klein hoopje in een groot ziekenhuisbed. Haar haar stond wild wijduit, wat haar een beetje het uiterlijk gaf van een hulpeloos jong aapje. Ze keek een beetje afwezig, maar was nog wel aanspreekbaar.

Op een gegeven moment wilde ze water drinken en zelfs wat eten. En toen moest ze ineens vijf keer achter elkaar op de po. Mijn zus en ik voelden ons een beetje opgelaten om telkens de zusters te roepen, maar die waren erg aardig en vonden het niet vervelend. Het avondeten heeft mijn zus een beetje geprakt en mijn oma heeft daar ook nog wat van gegeten. Toen kwamen mijn mams en broertje weer. Later kwam mams jongste broertje (die in de buurt van oma woont) ook nog even langs. De dokter had gevraagd of ze (de kinderen van oma) na wilden denken over het wel of niet reanimeren van oma. In de toestand waarin ze nu is, zou reanimatie slecht uitpakken. Maar ik geloof niet dat de dokter heel duidelijk was in hoe en wat. Dus dat moesten ze maar eerst navragen. Bovendien zag oma er al weer een stuk beter uit dan die ochtend. Dus wat als ze toch behoorlijk opknapt, dan heeft wel reanimeren vast weer een andere uitkomst.

Ze moet in ieder geval nog een week in het ziekenhuis blijven en misschien zelfs twee. En eigenlijk kan ze niet meer terug naar haar eigen huis, want ze kan niet echt meer goed voor haarzelf zorgen. Dus wordt er nu ook gezocht naar een verzorgingstehuis.
Tjeempie...

weekeind

"Help! het is weekend..."

Huh?? Zei ik dat?!

Bruxelles

Gisteren waren P. en ik naar Brussel om een gallery opening bij te wonen. Daar hing wat werk van een vriend van P. Het was niet zo'n grote gallery, maar wel een boel Franstalige oudere art-loving en 'did-you-see-me-at-that-nifty-party' people. Dus na een uurtje hadden we alles wel gezien en waren we ook nog eens twee keer op de foto gezet. Nu we toch helemaal daar waren en P.'s zusje in de buurt woont zijn we daar maar even langsgegaan.

Hij vertelde dat het een oude hoeve was, maar ik kon er niet veel van zien want het was al donker. Binnen was het OK. Zij was ongeveer P. in meisjesvorm, maar met hele donkere ogen. En zijn neefje was ook wel grappig. Hij was tanden aan het wisselen en had momenteel nog maar één tand. Haha!!

dompuntje

Gisteren stond ik op de Dom, voor de tweede keer. Eerst had ik met mijn ouders en zusje een high tea genuttigd. Mjam... de scones waren lekker, de chocoladedingetjes, dat stukje hartige taart en die carrotcake ook wel... Maar niet zo lekker als ik laatst heb gehaald bij De Veldkeuken in Amelisweerd.

Ik heb vanochtend gebeld om mijn sollicitatie te verzetten. Dat kon gelukkig. Ik was nog een beetje blue, verkouden en had me niet goed voorbereid. Dat laatste is mijn eigen schuld, ik weet het. Dit keer ga ik er voor zorgen dat ik wel een goede indruk achterlaat. En ik weet zeker dat dat vandaag niet was gelukt.
Nu ben ik wat thuis aan het werken, voorzover dat lukt met twee katers die over je toetsenbord lopen en zich op je schoot proberen te hijsen met hun nagels...

today i'm feeling blue...

ja!

De muur is glad! Nu nog gaan bedenken wat ik er mee ga doen. Ik wil 'm of gaan het schilderen (grijsbruin-bruingrijs whatever) of er een strak behang tegen aan plakken. Want toen ik het behang aan het uitzoeken was voor de hal heb ik wel wat kekke behangetjes gezien!

En toen de stukadoor weg en ik even lekker op de bank aan het hangen was, heb ik deze foto gemaakt met mijn digitale mobiele fototoestel, waarmee ik ook nog 'ns kan bellen...

N70

Ik heb eindelijk weer een nieuwe mobiele telefoon waar ik meer mee kan dan bellen.
Ik kan er een geheugenkaartje in stoppen en 'm dan gebruiken als mp3 speler. En als ik mijn eigen mp3tjes zat ben, kan ik gewoon de radio aanzetten!
Natuurlijk kan ie ook foto's maken en videofilmpjes en muvees (whatever that is...). Ik kan zelfs direct vanuit de telefoon printen, maar dan heb ik geloof ik wel iets nodig voor mijn printer.
Ik kan presentaties maken, spreadsheets en soort van worddocumenten. Het is een dictafoon...

'-0
Alleen bellen is zó boring...

Hoezo houden meisjes niet van gadgets?

matras

Vanmiddag heb ik het nieuwe matras gehaald. Hij is echt wel hoog!
Zometeen nog even naar The Editors in Tivoli kijken en luisteren en dan proberen maar...
Eerst nog even bedenken wat aan te trekken. Het is uitverkocht, dus veel mensen, dus misschien wel warm, maar ik heb het ook wel eens koud gehad in Tivoli.

muisschrift

Weer zo'n internetquiz. Nu moet je met je muis (notabene) iets schrijven en daarop kunnen ze wat over je handschrift zeggen. Ja ja, over mijn muisschrift, want probeer maar eens met je muis zo te bewegen dat het eruit ziet als je met de hand hebt geschreven. No way!

Dus het zal wel gebaseerd zijn op de vijf vragen die je, nadat je een muisarm hebt opgelopen van de tienduizend keer proberen iets te schrijven dat echt lijkt op iets dat je hebt geschreven, hebt moeten beantwoorden.



What does your handwriting say about YOU?

The results of your analysis say:
You fill every waking moment with activity.
You are a shy, idealistic person who does not find it easy to have relationships, especially intimate ones.
You are diplomatic, objective, and live in the present.
You are a talkative person, maybe even a busybody!
You like standing out and making sure that people know your mind.

vrij(e)dag

Vanochtend stond ik weer om kwart voor negen bij de Carglass op de stoep. Na een half uur kon ik weer weg met een nieuwe ruit. Nu maar hopen dat deze langer heel blijft.
Tijdens het wachten heb ik mijn tijd nuttig besteed door het milieubeleidsplan van de Milieudienst West Holland door te nemen. Daarover wordt ik 'overhoord' bij mijn sollicitatiegesprek maandag 20 februari.

Daarna op naar winkelcentrum Kanaleneiland. Op zoek naar een strafwerktuig voor de katers; als Hugo aan mijn stoel krabt en Victor de laatste takjes van mijn palm wil opeten... een plantenspuit dus. Meteen ook langs de dierenwinkel gegaan om een extra krabplank te kopen voor Hugo, misschien wil hij wel niet aan dezelfde plank krabben als Victor ofzo en 'moet' hij wel aan de stoel beginnen. Nou mooi dat hij nu geen goede smoes daarvoor meer heeft!

Ik kwam P. nog tegen in de HEMA. Eerlijk gezegd liep ik met mijn slaperige hoofd straal langs haar heen, maar zij was, ondanks haar vergevorderde zwangerschap, nog wel zo helder om mij te herkennen. Het ging goed met haar en het kind zal binnenkort zijn/haar weg banen naar de buitenwereld.

Gisteren was ik nog even met JW naar de Ikea gegaan om een dekbed voor mijn paps en mams hun logeerbed te kopen (jaja... beetje eigen belang). Omdat ik daar toch was ben ik meteen maar even op een matras gaan liggen dat ik op het oog heb. Dat lag best goed.

21jF3RM4T19

Voor iemand die niet echt een exacte studie heeft gedaan ben ik best veel met cijfers aan het werken (en goochelen).
Sono una ragazza nerdica.

kttrdkt

zaterdagochtend:
nogmaals... bij carglass zijn ze inmiddels door de rechtervoorportierruiten heen.
tsjonge.

autoruit

Zit ik goed en wel geïnstalleerd met een bord pasta mijn favoriete tijdens-het-eten-tv-serie te kijken, wordt er aangebeld. Het is de buurvrouw. Of ik wist dat mijn autoruit stuk was... NOT!
Balen.

Ik had het niet eerder meegemaakt, dus ik wist niet zo goed wat ik moest doen. Eerst P. maar even gebeld. Stoom afblazen. Het kwam echt niet goed uit (nooit natuurlijk), omdat ik morgenochtend met de katers naar de dierenarts moet. Eigenlijk was ik niet eens zo van slag. Wat kun je er nu nog aan doen, behalve zo snel mogelijk een nieuwe ruit erin laten zetten. Vervolgens de verzekering gebeld en daarna Carglass. Afspraak gemaakt en om half negen kon ik bij ze terecht. Om kwart over negen reed ik daar weer weg met ruit! Op de weg terug even langs M. gereden, beetje bijgekletst bij een kopje koffie.

Ik bleek wel nog mijn eigen risico te hebben afgekocht. Dat was ik alweer vergeten; toch handig! Eenmaal thuis heb ik via internet aangifte gedaan; ook handig.

sista

Dit weekend is het Sista toernooi in Amsterdam; vandaag equipe, morgen individueel. Ik heb alleen vandaag meegedaan. Onze equipe heeft in de eerste poule 1x gewonnen en 1x verloren. In de tweede poule, soort kruislingse finale, hebben we 2x verloren. Alhoewel H. wel de punten wel weer erg terug heeft gebracht in ons voordeel.

Ik had vandaag gewoon niet zo'n goede vorm. Telkens net mis of net niet genoeg doorgezet. Het is mijn eigen schuld, dat weet ik ook wel, maar soms heb je dat toch meer dan anders. Het was verder wel ok. Je doet weer wat wedstrijd-ervaring op en ontmoet eens mensen met andere manier van schermen.

Daarna ben ik naar mijn zusje gegaan waar mijn paps en mams ook waren. Even een snelle hap gedaan en toen hebben mijn ouders me teruggebracht naar huis. Konden ze meteen de katers bekijken! Nu ben ik best moe en heb een beetje last van mijn rug, dus ik ga zo maar met een boek (De ontdekking van de curryworst van Uwe Timm) in mijn bed liggen.
En ja, ik probeer echt nog wel wat te lezen...

haarbal

Na vijf dagen zijn de katten behoorlijk gewend en ze beginnen wat ondeugend te worden. Ze zijn erg aanhankelijk, maar dat komt misschien wel omdat ze in het asiel 2 weken niet zo heel veel aandacht hebben gekregen. En het zijn allemansvriendjes. Al mijn visite wordt getrakteerd op twee katten op schoot.

Zodra ik naar de keuken loop rennen ze achter me aan en willen ze op het aanrecht. Het muisje aan het touwtje is helemaal favoriet en ook de gistsnoepjes die N. voor ze mee had genomen (en bitterkoekjes voor mij!!) vinden ze superlekker. Inmiddels heb ik brokjes gekocht die Victor ook lust. Misschien blijft hij nu van mijn planten af. Hij heeft mijn halve palm al opgegeten... Zo'n halve palm is niet echt charmant.

Ook écht niet charmant is mijn eerste ervaring met een haarbal. Hugo zat op de grond en begon te kokhalzen en ineens lanceerde hij een langwerpig slijmerig projectiel. Blerk.

hugo

En dan moet dit wel Hugo zijn. 

victor

Dit is dan Victor!
(En een muur die nog afgewerkt moet worden....) 

hugo & victor

Dus.

jojo & dodo

Vrijdagmiddag belde ik met het asiel, waar ik anderhalve week eerder twee leuke katten had gezien en meteen had gereserveerd. Ze waren een beetje gestressed van de kleine ruimte waarin ze zijn gestopt en daardoor waren ze nog steeds niet door de dierenarts geënt en gechipt. Inmiddels was de een wel bij de dierenarts geweest, maar de ander was helemaal in paniek geraakt. En dat zou niet minder worden zolang hij in die kleine ruimte bleef, maar hij kon niet naar de grotere ruimte, want dan moest hij geënt zijn. Dus hebben we afgesproken dat ik ze allebei maar zo snel mogelijk zou komen halen en dat als hij bij mij tot rust was gekomen ik zelf met hem naar de dierenarts zou gaan en daarna de administratieve afhandeling met het asiel zou doen.

Ik was een beetje overvallen en moest als de wiedeweerga nog kattenspullen hebben. Dus ik ben vrijdagmiddag om half zes nog even snel met P. naar de dierenwinkel gegaan om in ieder geval een kattenbak, kattenbakvulling en voer te kopen.

's Avonds ging ik naar Zwolle om met mijn ouders en mijn zusje nog een soort van verjaardag te vieren. Mijn vader had een lekkere mokkataart voor me gemaakt met twee kaarsjes erop (een 3 en een 6; duh...). De volgende ochtend zijn we bij mijn oma langsgegaan en daarna was eigenlijk het plan dat we even de stad in zouden gaan en ik mijn kado's mocht aanwijzen. Maar omdat ik de katten moest halen, hebben we dat niet gedaan. Wel ik van mijn zusje een krabplank, wat kattensnoepjes en speelmuisjes gekregen.

Daarna heb ik mijn twee nieuwe huisgenootjes uit het asiel gehaald.
Het zijn twee katers en ze heten (nog) Jojo en Dodo. Ze zijn ongeveer 8 jaar oud. De een is zwart wit en de ander is cypers met wit. Het zijn ontzettende vrijdozen en ze zijn erg nieuwsgierig.

Het is wel grappig, want ik moet aan katten in huis wennen en zij aan mij en het huis. Dus ik weet niet zo goed wat ik moet doen. Ik doe maar wat voor mijn gevoel het beste is en ik geloof dat dat wel werkt. Foto's volgen.

36

Zaterdag had ik leesclub en het was erg gezellig. Sas was in een 'losgeslagen' bui en M., Sas en ik hebben gezellig gedronken, gerookt en het laat gemaakt... in een rechte lijn naar huis fietsen zat er niet helemaal meer in. Zondag kon ik niet uitslapen, want ik zou met P. naar de voorpremiere van 'Matchpoint' om 11 uur 's morgens in het LHC... De film duurde best lang en had best wat korter gekund (vooral omdat ik nog niet had ontbeten). Daarna hebben we maar lekker gescrabblelunchd.

's Avonds kwam M. nog even eten en zijn we naar de B. gegaan waar ze had afgesproken met Erik. Wat gedronken en gepoold! Dat hadden we lang niet meer gedaan. Ik wilde alleen wel weer naar huis voor het twaalf uur was, want ik had geen zin in 'het-is-twaalf-uur-dus-je-bent-jarig-kus-kus'. Dat is gelukt, ik was 23.49 uur thuis.

Maandagochtend kwam P. supervroeg weer bij me in bed gekropen, dus hij heeft me als eerste gefeliciteerd. Nadat we hadden uitgeslapen ben ik naar Ju gegaan om te wandelen. We zijn in de buurt van Aerdenhout op landgoed Koningshof gaan wandelen. Ju heeft heen gereden! Het was heerlijk weer, koud, maar door de ligging in de luwte hadden we geen last van de wind. Ook nog wilde pony's gezien die het landgoed begraasden en ons op het pad in de weg liepen.

Omdat ik de avond met P. bij La Rive ging eten, moest ik me nog een beetje haasten om op tijd thuis te zijn, me om te kleden en de trein naar Amsterdam te pakken. Maar om kwart over zes pikte hij me op bij het Amstelstation. Ik had een beetje een eerste date gevoel, omdat ik speciaal mijn nieuwe chinese jurk had aangetrokken en een beetje meer tijd dan anders aan mijn uiterlijk had besteed.

Ik heb niet supergoed opgelet wat de ober allemaal zei bij het serveren van de verschillende gangen, maar hieronder ongeveer het menu:

• bij het aperitief wat chippies van aardappel en bietjes, een of ander kaaskoekje, gefrituurde olijven met een korstje;
• mousse van raapstelen met paddenstoelengelei, zalm'prutje' op zalmkaviaar, bitterbal van parelhoenfilet op zuurkool (die bitterbal heeft P. dus opgegeten);
• gerookte en gebakken zeebaars op bedje van parelgort;
• coquilles st jacques in bouillon garibaud (ofzo);
• zalmfilet en gekookte (?) spek (repen) met een mousseje van het een of ander en flinterdun geroosterd stukkie brood (met beetje anijssmaak);
• entrecote met saus van gepofte knoflook en wat gebakken groentetjes. Daarbij werd risotto met ganzenlever geserveerd en dat heb ik laten staan (ik heb één keer in Frankrijk een paar stukjes ganzenlever bij een salade gegeten, omdat dat daar de specialiteit van de streek was; ik vond het superlekker, maar ik heb gezworen dat ik het nooit meer zou eten)
• als dessert zouden we de kaastrolley (hahaha) krijgen, maar we wilden iets zoets:
  P. had iets met peer en vijgensaus en vanille-ijs en soort van kletskop.
  Ik had ananas met pina colada mousse, witte rumsaus en kokos-ijs.

Het toetje vond ik het allerlekkerste.... En denk alles een maatje kleiner dan het klinkt! Toch zat ik vol. Ik heb niet eens alle entrecote opgegeten.

Dat was denk ik de fijnste verjaardag die ik in jaren heb gehad; omdat ik er geen moment aan gedacht heb! ;-)

dayjob

Is het 't nieuwe jaar? Is het een staartje van vorig jaar? Is het 'only in my mind'?

Ik wil dit niet mijn hele leven blijven doen. Dit = mijn stomme baan. En ik hoef dit natuurlijk ook niet mijn hele leven te blijven doen. Daar heb ik zelf invloed op.
Maar ik heb even de puf niet...

een nul

Vandaag is een echte vrijdag. De eerste vrijdag van het nieuwe jaar ook nog eens. Ik hoop dat de volgende eenenvijftig vrijdagen sneller gaan. Ik ben aan 't werken en ben wat digitale bestanden aan het opruimen. Allerlei queries die ik de afgelopen vier jaar heb gemaakt. Er zit dus nogal wat onzin tussen. Maar omdat de benaming niet altijd de naam dekt, moet ik elke query uitvoeren om te zien of ik niet eentje weggooi die wél handig blijkt te zijn. En Discoverer kan zo langzaam zijn.... of anders mijn pc.

De queries die vervolgens over blijven moet ik dan gelijk op een logische plaats wegschrijven. Een logische plaats ja. Niet zo eentje waar je dus twee weken later de logica niet meer van inziet. Wat overigens best vaak wel het geval is. Je raakt dingen kwijt maakt ze nog een keer raakt die opnieuw kwijt en voor je het weet ben je weer nullen en enen aan het ordenen. Hee! daar stond een quote over in mijn agenda "Een vreemde één in de byte."

Dat brengt me op iets waar ik gisteren mee bezig was. Bij het beoordelen wordt in Nederland meestal gebruik gemaakt van de cijfers 1 tot en met 10. Waarbij 1 staat voor "zeer slecht" en 10 voor "uitmuntend". Nu was bij onze opleiding onduidelijk of er een 0 mocht worden gegeven. Dit cijfer wordt in ieder geval geregistreerd als er fraude is gepleegd door de studenten, maar komt in het studentenregistratiesysteem ook voor als 'gewone' beoordeling.
Dit zal jullie lezers ook eigenlijk geen ruk interesseren, maar ik heb nu even niets te doen, want de query draait....

Maar nieuwsgierig als ik ben, ben ik wel even rond gaan neuzen naar het cijfer nul. Het grappige is dat het woord cijfer afkomstig is van het Arabische sifr, dat 'nul' betekent. Tsja, dat vinnik dan best wel weer vreemd.

Een synoniem voor nul is volgens de Van Dale een mislukkeling.
De nul is ook een bijvoeglijk naamwoord en dan betekent het 'nietig, waardeloos' en daarvan is nulliteit afgeleid... Raar woord. Rare woorden ontstaan meestal als je ze een paar keer hardop uitspreekt, maar sommige zijn het van zichzelf al. Dit is er zo een.

Nog een klein uurtje en dan mag ik naar huis en is het weekend.

year of the dog

En niet vergeten ook in 2006 je best te blijven doen!

click

Ja!! Mijn behang is binnen...
Morgen halen. Joepie!

En voor fans die niet bij het schermforum kunnen...
Er zijn wat filmpjes geplaatst op een (overigens vage, doch handige) site.

click click click click click click click click click click click click

hal behang

Dit is het behang dat ik in de hal ga plakken. Alhoewel, dit is het behang in het zwart en ik heb in het wit gekozen. De bloemen zijn volgens mij korenbloemen. Dat zijn eigenlijk wel mijn favoriete bloemen, samen met klaprozen. Het moest besteld worden, anders had ik het er morgen wel opgeplakt denk ik.

Dinsdag ben ik met mijn vader begonnen met het opknappen van de hal. Eerst hebben we de bladders van het plafond gestoken, daarna heb ik het voorgestreken omdat er kalk is gebruikt. Wat is dat een rommel zeg! Tegelijkertijd zijn de opplakbakstenen van de muur in de woonkamer weg gebikt; mijn mams heeft een derde gedaan en mijn pap de rest, toen mijn mam en ik even waren shoppen (haha!). De muur moet nu nog gestuct (is dit goede spelling? praat me er niet over!) worden.

Beetje uitleg bij de bladders. De vorige eigenaar had vierkante polystyreen platen tegen het plafond geplakt. Deze had ik meteen al verwijderd, maar het lijm en de laag latex die hij op het kalk had gesmeerd leverden nogal een bladderig geheel op. Na bijna twee jaar is het dus nu eindelijk weer glad!

Woensdag hebben we het oude behang van de muur gehaald en hebben we het plafond afgewerkt met glasvlies. Donderdag heb ik het één keer geverfd en vandaag voor de tweede keer. Het is erg mooi geworden. Een stuk gladder dan het plafond in het achterkamertje...
Ervaring ;-)

echt wel goed

Vanavond was het 'Onvolprezen halfgevorderden oudejaarstoernooi'. En ik ben tweede geworden!
Yes...

lijstje

Laatst, gisteravond dus, heb ik mijn 'dagboek' weer eens doorgebladerd/gelezen. Daarin kwam ik dit tegen op 26 juli 2004:

Ik zag een poosje geleden een things to do lijstje op internet. Wat iemand allemaal nog wil zien of doen. Misschien moet ik ook zo'n lijst maken, dan weet ik waarvoor ik leef. Ik maak vast een willekeurig begin:

- de poolcirkel zien
- architect worden
- reis door china
- acropolis zien
- tattoo van draak
- russisch leren
- portugees leren
- machu picchu zien
- naar st petersburg
- promoveren (jawel!)
- tango leren
- beter cello spelen
- schermen
- manga tekenen
- naar madagascar

De volgende entry dateert van 2 november 2004:

Eén ding van het lijstje heb ik 'al gedaan'. Sinds september volg ik de beginnerscursus schermen.

En daar heb ik geen spijt van! Not at all...

spooky

Ineens stond daar het volgende op mijn scherm:

nachtluister

vanavond valt in allerijl
't zwarte doek voorbij
de einder

een tel sidd'ren zons
vervagende stralen
de zee

van achter 't hemelse gewelf
verschijnen knisperend
de sterren

schitterende duisternis

xmas spirits

Ik voel me wonderbaarlijk gelukkig ondanks dat de feestdagen met rasse schreden naderen. Misschien is het omdat het zo snel gaat dat ik alle voorbereidingen mis. Of omdat ik erg druk ben met werken, met P. en met mijn huis.

'k Denk eerlijk gezegd dat het is omdat ik me er dit jaar eigenlijk gewoon niet mee bezig houd. B. hield er ook niet van, maar die maakte zich toch elk jaar weer druk over kerstbomen, kadootjes en andere onzin. Dit jaar is dat allemaal niet. Jippie!

Daarnaast geeft dat voortdurende herfstweer niet het idee dat het al december is. Ik moet nog twee-en-een-halve dag werken en dan ben ik vrij tot en met 2 januari (verplicht). Dan ga ik de steentjes van de muur slopen en de hal opknappen. En dan kan ik mijn huis 'definitief' gaan inrichten. Twordt nog wel een keer wat!

'mijn huis'

Ik ben sinds vanmorgen huisbezitter.
En vroeger was 't een kasteel.
"De buitenplaats lag in de hoek van de Vondelstraat, langs de Kruisvaart in de gemeente Utrecht. De zijstraat in de hoek van de Vondellaan heet nog steeds Raadwijk, naar dit vroegere huis. Het huis is blokvormig met een rondom doorlopend dak en op de hoeken schoorstenen. Door middel van een tussenvleugel was het huis verbonden met het er achter gelegen bedrijfspand, dat een eenvoudigere uitvoering van het huis lijkt. Het huis had 18 kamers en een lange marmeren gang. Verder kwamen in het huis een aantal marmeren schoorsteenmantels voor met vaste spiegels, witte, gedeeltelijk vergulde plafonds en bovendeurstukken, beschilderd met wolken en kinderfiguurtjes. Achter huis bevond zich een grote tuin, met veel vruchtbomen. In 1937 werd het huis, dat inmiddels een groene enclave binnen een verstedelijkt gebied geworden was, gesloopt. Deze sloop vond plaats voor het verbreden van de spoorlijn en voor de bouw van huizen in de bocht van de Vondellaan."

leeg huis

Gisteren heeft mijn vader hun oude bank gebracht en deze staat nu in de woonkamer. Daarna ben ik naar Z. gereden omdat vandaag (zondag) B. zijn spullen ging verhuizen. Ik ben eerst met mijn ouders naar de stad geweest om te kijken naar een stofzuiger. Ik wilde het liefst een stofzakloze en betaalbaar. Dat is gelukt! Toen we terug naar de auto liepen kwamen we nog de oude buren van mijn opa tegen en hun zoon. Ik was vroeger een beetje bang van hem, want hij was geestelijk gehandicapt (in een lichte vorm) en dat vond ik toen eng. Het was wel grappig, want toen hij me zag, en ik denk dat we elkaar wel zeker geen 20 jaar niet meer hebben gezien, herkende hij me meteen. Ha M.! riep ie enthousiast.

Aan het eind van de middag kwam mijn zusje ook nog even langs en hebben we met zijn vieren pannenkoeken gegeten en Kaiserschmarren. 's Avonds hebben we Zatoichi gekeken. Die film had ik ongeveer een jaar geleden voor mijn verjaardag gekregen, maar nog steeds niet gezien. Twas erg komisch. Ik ben bij mijn ouders blijven slapen en heb weer eens lang geslapen. Ik was best moe en op tijd naar bed gegaan, want vrijdag was A. geweest en hadden we Harry Potter deel 2 en 3 gekeken. Daarna nog wat gekletst dus het was toch ongeveer 3.00 a 3.30 uur dat ik pas in bed lag.

Zondag de hele dag wat tijdschriften gelezen. Mijn tante kwam ook nog even langs en we hebben wat echtscheidingsperikelen uitgewisseld. Met mijn ouders afgesproken dat ik mijn oma eerste kerstdag wel zou halen uit D. Anders moet mijn vader helemaal heen en weer rijden, terwijl het voor mij in verhouding een kleine omweg is.

Na het eten ben ik naar huis gegaan.
Het is nu tamelijk leeg in mijn huis... Bin-jip