katzels

katzels

en dit zijn dus mijn nieuwe katten voor 3 weken! van boven naar beneden: robbin simmple tibbe

paris

We zijn lekker 2 dagen naar parijs gegaan... via internet een hotel geboekt voor een nacht en woensdagochtend vroeg vertrokken. Rond 13 uur kwamen we aan bij het hotel en daar hebben we wat tijd gespendeerd in de parkeergarage... we konden onze spot niet vinden. :-)

Vervolgens de stad in gewandeld. Het was heerlijk weer. We zijn naar het Musee d'art et histoire judaisme gegaan. Wel leuk, maar heel veel teksten in het Frans en de teksten van de audiotour waren af en toe iets te lang. Ik weet nu wel alles van Chanoeka, circumcision en het gebouw waar het museum in is gevestigd.

Daarna naar Centre Pompidou gelopen. Even lekker buiten in de zon een sigaretje gerookt en toen naar de tentoonstelling van Robert Mallet-Stevens geweest. Leuke architect. Daarna nog naar Big Bang; van alles door elkaar uit de 20e eeuw.

Inmiddels was het alweer bijna 21 uur en zijn we met de metro terug naar het hotel gegaan en vervolgens hebben we bij Titash indiaas gegeten.

De volgende ochtend in de buurt van het hotel ontbeten bij een cafeetje. Het regende dus de metro gepakt naar Blvd Hausmann. Even bij de cd's in Lafayette geneusd. Niets gekocht en snel weer naar buiten gegaan. Zonnetje kwam een beetje door. Bij een kiosk de L'automobile - toutes les voitures du monde voor JW gekocht. Daarna taartje gegeten en naar Musee d'Orsay gelopen. Alwaar we een kleine expositie van foto's uit Brazilie uit de 19e eeuw hebben bekeken, de afdeling Art Nouveau (we weten ook welk bed we nu willen...) en Gauguin.

Metro terug naar het bakkertje genomen, waar we 2 taartjes hebben gekocht voor op de terugweg cq thuis. 'T regende inmiddels behoorlijk, dus de metro naar de volgende halte (hotel) gepakt. En toen weer naar huis gereden.

Nog een potje gescrabbled en ik heb eindelijk 'ns een keer gewonnen!

concert, weekendje bergen & verhuisd

Vorige week woensdag naar het concert van Yo La Tengo in Paradiso geweest. Het was een erg goed concert al hadden ze van mij wat meer up tempo liedjes mogen spelen. Maar dat lag ook een beetje aan mezelf, want ik was redelijk slaperig.

Vrijdag ben ik met mijn ouders en mijn zusje en haar vriend een weekendje naar Bergen geweest. We logeerden in Hotel 1900 en hebben het dorp bekeken, een fietstochtje door de duinen gemaakt, over het strand gewandeld en veel in het cafe gezeten of op het terras als de zon scheen.

Afgelopen maandagochtend ben ik verhuisd naar een oppaswoning waar ik (lekker) 3 weken kan blijven. Met drie katten dit keer en een tuintje. Maar ja... het is weer eens gaan regenen.

Ik ben net gebeld dat ze 2 ervarener mensen hebben gekozen voor de vacatures. Er komt heel misschien een derde vacature en daar houden ze mij nog voor in portefeuille. Daarover zouden ze me binnen een week uitsluitsel geven.
Duim je voor me?

scheiden

Vandaag hadden B. en ik een gesprek met de mediator om dingen te regelen voor onze 'scheiding'. Ze heeft alles met ons doorgenomen en omdat we geregistreerd partners zijn hoeven we niet naar de rechtbank, maar moeten we een convenant van scheiding aan de gemeente doorgeven. In dat convenant moeten dan zaken worden geregeld als, voor wie is het huis, wat doen we met de inboedel, dat we af zien van allerlei zaken als alimentatie, pensioenverevening, verdeling van schulden en spaarbedragen, op welke termijn wordt dit allemaal geregeld, en per wanneer zijn we voor de belasting niet meer samen.

Dit drukt je natuurlijk wel even met de neus op de feiten. B. was vrij zakelijk tijdens het gesprek, maar achteraf werd het hem toch een beetje teveel. Het is ook niet niks als je na vijf jaar van alles te hebben geregeld voor een relatie waar je vertrouwen in had ineens dit teniet doet door zo'n papiertje op te stellen. Maar hij begreep ook wel dat we zo niet verder kunnen en dat hij verder moet met zijn leven (zonder mij).

Ik was erg blij dat het achter de rug was, maar ik voelde me niet persé vrolijk. Nu moeten we (zelf) onze spullen nog gaan verdelen. Dat gaat nog wel als het om boeken en cd's gaat, want die koop je toch meestal voor jezelf. Maar het gaat ook om 1 wasmachine, 1 bed etcetera.

Wat je niet kunt verdelen zijn herinneringen, maar op een of andere manier zijn deze toch 'veranderd'. Ik hoop (denk trouwens) dat ik de goede herinneringen zal houden en dat zijn er toch best wel veel. Gelukkig..

keizersgracht

Daar zit ik dan. Met blauwe verf in mijn haar (nog 10 minuten..) in het appartement van een vriendin van mijn zusje aan de Keizersgracht in Amsterdam. De poes, Poekie, is een echte vrijdoos. Ze komt lekker gezellig op schoot liggen spinnen.

Wat werken in Utrecht betreft. Binnen vijf minuten ben ik op het Waterlooplein waar ik de metro naar station Amstel kan pakken vanwaar ik na 20 minuten op station Utrecht ben. En ik werk vlakbij het station, dus dat valt hardstikke mee.

Vanavond zou ik eigenlijk leesclub hebben, maar de gastvrouw van vandaag was ziek. En een nieuwe afspraak maken valt nog niet mee. Wel eens iets proberen te plannen met zeven actieve meiden?

Morgen nog even driekwart dag werken en dan weekend!
Beetje bijslapen, maar eerst gezellig uit met een vriend en een vriendin, die allebei wel wat vrolijks kunnen gebruiken (ikke?). Gelukkig is er genoeg te doen om de hoek.

Ojee, de inwerktijd is om... Snel uitspoelen.

En... Tis BLAUW.

oryx & crake

Ik ben nu het boek 'Oryx & Crake' van Margaret Atwood aan het lezen. Het stond op de Booker Prize shortlist van 2003. Een vriendin van me probeert (als ik het me goed herinner) alle boeken te lezen die op de shortlist hebben gestaan. Zij raadde deze aan.

De hoofdpersoon in het boek is Snowman. Althans zo noemt hij zichzelf nu, eigenlijk heet hij Jimmy. Het speelt zich af in een verre toekomst waarin geen 'normale' mensen meer bestaan. Hij is de laatste. De andere mensen zijn creaties van Crake. De andere levende wezens van Oryx. De tijd dat hij nog Jimmy heette is al in de toekomst. Mensen wonen in soort beveiligde afgeschermde ruimtes (compounds); tenminste de mensen die hoger opgeleid zijn en werkzaam zijn bij bedrijven als Nanotech Biochem of Helth Wyzer. De overige mensen wonen in de 'pleeblands'. Daar is Jimmy's moeder op een gegeven moment naar toe gevlucht, omdat ze niet meer geloofde in de gemaakte wereld en bijbehorende producten waarin zij leefden.

Beetje bij beetje kom je erachter wat er is gebeurd en waarom er geen mensen meer zijn.

Oja. Ik ben uitgenodigd voor de tweede ronde!!

i know who i want to take me home..

Vanavond heb ik gespijbeld van het sporten. Nou ja, ik heb wel het huis gestofzuigd, de was en afwas gedaan en de keuken schoongemaakt. Maar ja, ik ga morgen naar Amsterdam om daar op een poes en huis te passen. En ik ben even naar het café geweest met twee vriendinnen. Dat was wel gezellig. Natuurlijk is het weer eens later geworden dan we hadden gepland... Waar is plannen eigenlijk ook goed voor? Om van af te wijken?!

Net de was toch nog even snel in de droger gedaan. Dat viel nog niet mee, want ik had me al uitgekleed om in bed te gaan liggen. En de wasdroger staat in een hokje aan het plaatsje. Dus ik moest even mijn lange jas aan. Stel je voor dat er net iemand uit zijn raam kijkt om 0.15 uur!

Nog even een nummer gedraaid van Semisonic waar ik altijd erg vrolijk van word en die ik alweer een hele tijd niet had gehoord: 'Closing time'.

Closing time time for you to go out go out into the world.
Closing time turn the lights up over every boy and every girl.
Closing time one last call for alcohol so finish your whiskey or beer.
Closing time you don't have to go home but you can't stay here.
I know who I want to take me home.
I know who I want to take me home.
I know who I want to take me home.

Closing time - time for you to go back to the places you will be from.
Closing time - this room won't be open 'til your brothers or you sisters come.
So gather up your jackets, and move it to the exits - I hope you have found a
friend.
Closing time - every new beginning comes from some other beginning's end.

Yeah, I know who I want to take me home.
I know who I want to take me home.
I know who I want to take me home.
Take me home...

Closing time - time for you to go back to the places you will be from...

I know who I want to take me home.
I know who I want to take me home.
I know who I want to take me home.
Take me home...

Closing time - every new beginning comes from some other beginning's end...

Ach.. en hij was er niet eens.. Maar ik word er niet minder vrolijk van. En de volgende keer ga ik wel weer met hem mee! :-)

isis

isis 

Ik zit nu in een oppashuis en pas op 2 poezen waarvan bovenstaande er één is. Dit is geen huis van vrienden, maar een huis dat ik heb geregeld via een huizenoppascentrale. Vanavond ga ik naar een ander adres, dat ik ook via die site heb kunnen regelen en daar kan ik eind augustus 3 weken tercht. Daar mag ik op het huis passen en zelfs 3 poezen. Ik word nog eens een poezen-expert.
(Laat Boris het maar niet horen..)

Vanochtend heb ik een sollicitatiegesprek gehad. En het ging best relaxed en goed. Er zijn in totaal 14 kandidaten uitgenodigd voor de eerste ronde. Zes worden uitgenodigd voor een tweede gesprek. Ik hoop dat ik ook mag komen.

waarom?

Even een 'private' message tussendoor. Het antwoord op een vraag van (niet zomaar) iemand.

Ik vind je ontzettend lief, leuk, aardig, mooi en lekker...
omdat je gewoon ontzettend lief, leuk, aardig, mooi en lekker bent.

filmweek

Soms ga je een jaar bijna niet naar de film. Niet eens omdat er geen leuke films draaien, maar gewoon omdat het er niet van komt. Andere keren lijkt het alsof je elke dag gaat. Het is dat ik vandaag niet naar de film ga, maar anders...

Vrijdagavond ben ik met vrienden naar de film 'The Machinist' gegaan. Erg mooie film, sfeervolle muziek en behoorlijk spannend. Vantevoren kregen we een inleidend praatje in het kader van Louis Hartlooper die dat vroeger ook altijd deed. Behalve dat ik denk dat LH iets meer vertelde over de film zelf en niet over op welke manier de hoofdrolspeler (Christian Bale) 25 kilo was afgevallen en dat hij door deze film niet meer depressief was etcetera. :-)

Gisteravond naar '36, Quai des Orfevres' geweest, een harde Franse politiefilm met Gerard Depardieu en Daniel Auteuil. Sober gefilmd en in het begin snel gemonteerd, maar naarmate de film vorderde werd het steeds Franser.

Morgenavond ga ik naar 'War of the Worlds' met een vriendin en een collega.

vragen

Ik had gisteravond met B. over wanneer het precies 'fout' is gegaan in onze relatie. Hij zat zich echt de vreselijkste dingen af te vragen; dan bedoel ik pijnlijke, onmogelijke en ook wel weer heel begrijpelijke vragen. De dingen die ik tegen hem zei en hoe ik me tegen hem gedroeg kort voor de breakup, waren die gemeend? Zei ik wat ik voelde of gaf ik gewenst antwoord? Hield ik nog wel van hem of was ik al op zoek naar een nieuwe vlam? Hoe kan het in vredesnaam dat je dat soort dingen toen nog zei en meende en dat dat nu ineens weg is?

En natuurlijk de vraag waarom ik niet heb willen proberen dingen weer terug te krijgen zoals ze waren terwijl ik nog zolang wel vertrouwen heb gehouden in onze relatie. Er was een soort berusting bij B. terwijl ik me steeds meer ging afvragen waar die knik nu zat. Ik ging me zelfs afvragen of ik inderdaad wel meende wat ik toen zei en toen deed.

Achteraf kun je beredeneren wanneer je denkt dat er iets veranderde in je gevoel, maar als dat zo was waarom gedroeg je je er toen dan niet naar? Is alles wat je zei ook wat je echt wilde zeggen? Blijkbaar niet, want dan had je het waarschijnlijk al eerder uitgesproken. Heb je dan eigenlijk vanaf het begin gelogen? Nee.. dat ook niet; het is wel een glijdende schaal. Maar waarom is 't op die dag dan ineens afgelopen en gun je jezelf of anderen niet de mogelijkheid iets te veranderen? Ben je bang voor liefde? Ben je bang je te binden? Ben je bang iets te verliezen? Ben je bang om dingen niet in de hand te hebben? Of ben je zo bang voor een bepaalde reactie, dat je die zelf forceert, zodat je weet waar je aan toe bent?

Ik denk dat het een samenloop van allerlei omstandigheden is. Ik was zo eager om iedereen en vooral mezelf te bewijzen dat een langdurige relatie mogelijk was. Ik weet zeker dat ik de eerste jaren er ook echt zo over dacht. Je begint niet een relatie denkend dat het toch over een poosje weer uit zal zijn, omdat je al het gevoel hebt dat dit toch niets kan worden. Dus het gevoel was er, maar op een of andere manier is het weer verdwenen.

We gingen steeds meer onze eigen dingen doen, vooral ik, dat heb ik nodig en dat moet echt wel kunnen binnen een relatie. Het waren de dingen die we samen minder deden en vooral minder intensief. De sex nam met sprongen af en was lang niet meer zo genieten als in het begin. (Terwijl dat volgens mij alleen beter kan worden als je elkaar beter kent en weet wat de ander lekker vindt)

Ik denk dat het mede heel erg aan mezelf lag. Dat ik doordat ik zolang hoopte dat een relatie 'stand zou houden' me teveel heb vastgebeten in het rationele en mijn gevoel buiten spel heb gezet. Dit is ook de reden dat ik een affaire kon hebben, omdat ik toch op mijn ratio vaarde. Sex alleen voor de sex is echt mogelijk, maar in je 'eigen relatie' ontbreekt er dan toch iets.

En toen iemand mijn gevoel weer aansprak of althans mij zomaar heftig verliefd deed worden, realiseerde ik me ineens iets te missen. Hoewel eerdere verliefdheidjes over gingen en positief terug te buigen waren naar mijn relatie met B., lukte het me dit keer niet en werd ik met mijn neus op het feit gedrukt dat ik niet genoeg van B. hield om de relatie verder door te zetten of zelfs een poging te doen om deze te redden.

Nu weet ik nog niet wat de oorzaak was en ik zal het denk ik nooit precies weten. Dit soort vragen zullen altijd blijven en meestal onbeantwoord...

beer(tje)

Beer(tje) 

En dit is dus Beer. Je kunt een beetje aan zijn buik zien hoe groot hij is. Zou hij op mijn boek zitten, dan had je dat niet door ;-)

binky

Binky 

Dit is dan Binky. Hij zit hier op mijn boek 'Jonathan Strange & Mr. Norrell' van Susanna Clarke.

she's in parties

Ik ga vanavond toch niet naar peter murphy, maar wel dansen bij de helling. Tis een wavenight.. Tjsa, niet echt hele fijne muziek om op te dansen, maar wel jeugdsentiment. Hahaha.

Ik heb de laatste jaren alleen maar gedanst op dance of rock dus dat wordt vast wel even wennen. Of heel hard lachen.

Zwarte kleren heb ik ook al bijna niet, dus een spijkerbroek en een mod t-shirt moeten het maar doen. En geen zwart opgemaakte ogen of getoupeerd haar..

Zullen ze me nu toch binnen laten?

de parade

Eigenlijk wilden we naar de parade gaan, maar het was best wel niet zulk lekker weer. Ik weet niet of dit goed Nederlands is, maar het is wel waar.

Dus we hebben ergens anders afgesproken. Daar hebben we lekker gegeten en gekletst. Over vriendjes, vrienden, gevoelens, spijt. Of eigenlijk geen spijt, want wat als je vroeger eens een andere keus had gemaakt.. Had je dan dezelfde vrienden gehad, degenen aan wie je nu heel veel hebt en die je heel veel waard zijn? Dus GEEN spijt!

Meteen besloten overmorgen de jaren '80 dan maar lichtjes over te doen in Tivoli. Peter Murphy (BAUHAUS) treedt op en daarna dansen...

Yeah... spierpijn ;-)...(?)

blauw

Een avondje als deze nodigt uit tot het verven van je haar. Althans voor mij geldt dat, want mijn haar 'hoort' op sommige plaatsen blauw te zijn en blauw is geen makkelijke kleur. Dat moet je dus bijkleuren om de ongeveer 2 à 3 weken.

Dus dat ga ik maar even doen. Tijdens het inwerken lekker luisteren naar de nieuwste cd van The White Stripes en misschien nog wat hoofdstukken lezen in The Half-Blood Prince. Jawel zelfs ik heb er uiteindelijk aan toe gegeven. En het is best leuk om te lezen. Echt waar, Richard.. :-)

beertje & binky

Ik pas nu op twee poezen, Beertje en Binky. Beertje is ondanks zijn naam echt wel huge. Dus als ik ze te eten geef moet ik goed opletten dat Beer niet het restje van Binky op eet.

Beer heeft het zwaar, want volgens mij ben ik strenger dan zijn eigen baasje. Of zeg je dat niet van een kat.. Dan heeft Beer het extra zwaar, want ik heb tot nu alleen twee honden opgevoed. Waarvan eentje ik echt, namelijk vanaf dat hij zes weken was, heb opgevoed. De ander was al vier jaar 'onopgevoed' toen ik hem uit het asiel haalde.

Eigenlijk heb ik behoorlijk de neiging om met Beer te gaan lopen. Gewoon voor de nodige beweging... Voor Beer dus.

Als ik de kans krijg zal ik een leuke foto van Beer maken, dan kun je je er een voorstelling van maken.

canterbury

Eigenlijk zouden we anderhalve dag naar Engeland, maar uiteindelijk zijn we zaterdag vanuit huis 5 om 5.30 vertrokken richting Calais. De ferry deed er anderhalf uur over om naar Dover te varen en vandaar besloten we naar Canterbury te gaan. Ja zeker... van die Tales van Geoffrey C.

Here bygynneth the Book of the tales of Caunterbury.
Whan that Aprille, with hise shoures soote,
The droghte of March hath perced to the roote
And bathed every veyne in swich licour,
Of which vertu engendred is the flour;
Whan Zephirus eek with his swete breeth
Inspired hath in every holt and heeth
The tendre croppes, and the yonge sonne
Hath in the Ram his halfe cours yronne,
And smale foweles maken melodye,
That slepen al the nyght with open eye-
So priketh hem Nature in hir corages-
Thanne longen folk to goon on pilgrimages
And palmeres for to seken straunge strondes
To ferne halwes, kowthe in sondry londes;
And specially, from every shires ende
Of Engelond, to Caunturbury they wende,
The hooly blisful martir for the seke
That hem hath holpen, whan that they were seeke.
Bifil that in that seson, on a day,
In Southwerk at the Tabard as I lay,
Redy to wenden on my pilgrymage
To Caunterbury, with ful devout corage,
At nyght were come into that hostelrye
Wel nyne and twenty in a compaignye
Of sondry folk, by aventure yfalle
In felaweshipe, and pilgrimes were they alle,
That toward Caunterbury wolden ryde.

Wij reden gewoon in een auto, maar natuurlijk zijn we wel de kathedraal van binnen en buiten gaan bekijken. Thomas Beckett, de aartsbisschop van Canterbury was in die kerk voor het altaar in 1170 vermoord door vier ridders, waardoor het een pelgrimsoord is geworden.

Eerder hadden we al gelunchd, allebei echt een enorme beker met smoothie en een panini met tonijn en mozarella. Canterbury heeft een vrij klein centrum met van die leuke kleine oude Engelse huisjes.

De zon scheen en na wat wandelen ontstond bij ons de behoefte even ergens lekker te gaan zitten en een boekje te lezen ofzo (want natuurlijk heb ik daar wel even snel de nieuwste Harry P. gekocht!) Na een blik in de folders geworpen te hebben, besloten we naar het Walmer castle & garden in de buurt van Deal te gaan. Echter deze bleek toen we daar om 15.45 aankwamen om 16.00 uur te sluiten.

Niet getreurd, het strand was aan de overkant. Een kiezelstrand dat nog best lekker lag ook en wel zo lekker dat we er bijna (?) in slaap vielen. Toen we omringd raakten door zeevissers en de zon toch wel minder hard ging schijnen zijn we teruggereden naar Dover om een avondmaaltijd te nuttigen. Don't try it! Bijna alles (en dat was niet veel) was pas om 18.30 of later open. Bijna alles dus.

Na het eten met de ferry terug en om 2.30 in de nacht van zaterdag op zondag weer thuis geraakt.

azerty

Ik ben weer verhuisd. Nu heb ik de beschikking over een computer met een Frans toetsenbord. Het zogenaamde azerty-keyboard in plaats van een qwerty. Aangezien ik normaal blind type, is dit best even wennen. De volgende zin is daarvoor wel een handig voorbeeld:
The quick red fox jumps over the lazy brown dog.

Dat wordt blind op dit toetsenbord dus:
The auick red fox ju,ps over the lqwy brozn dog:

OK, een heleboel letters zitten op dezelfde plaats, maar de a al niet en die gebruik je best vaak. De leestekens zitten ook anders, net als de cijfers die boven de tekentjes zitten in plaats van eronder.

1234567890
wordt nu:
&é"'(§è!çà

denksport?

Gisteravond ben ik weer eens lekker naar de sportschool geweest. Fitnesscircuit; dat houdt in dat je het fietsen op een spinningfiets afwisselt met een rondje op een aantal fitnessapparaten. En daar word je best weer strak van... uiteindelijk.

En vandaag heb ik sinds het Slot Zuylentoernooi weer eens een beetje geschermd. Op gras dat wel, maar het was wel even lekkere afleiding. Me daarna over laten halen om nog wat te drinken op een terras, ook al was ik blut. Ben ik nog steeds though. Waarom klinkt though zoveel beter dan overigens? Zeg 't het maar hardop dan weet je waarom.

Nu moet ik gaan slapen, want morgen moet ik weer een hele dag werken. Ik ben alleen helemaal niet moe. Dat is niet waar. Ik ben best moe, maar ik heb geen zin om in bed te gaan liggen. Ik ben een beetje rusteloos. Mwah.. misschien is het dat ook niet helemaal. Ik wil iets doen zodat ik niet na kan gaan denken. Niet na hoef te denken over mijn leven, wat er gaat gebeuren, waarom en hoe en waarvoor.

Het ergste is dat nadenken daar niet stopt. Het gaat maar door en door en door. Tot je ongeveer uitkomt op het punt dat je een stofje bent in het HEELal en dat je leven een zucht is en dat je toch doodgaat en nooit verder bent gekomen dan .. tsja wat eigenlijk.

Op sommige momenten kun je dan nog de moed opbrengen om dit terug te redeneren naar 'Ik leef omdat IK leef en waarom zou ik daar dan niet het beste (leukste prettigste makkelijkste) van maken'.

Op sommige momenten lukt dat.