scheiden

Vandaag hadden B. en ik een gesprek met de mediator om dingen te regelen voor onze 'scheiding'. Ze heeft alles met ons doorgenomen en omdat we geregistreerd partners zijn hoeven we niet naar de rechtbank, maar moeten we een convenant van scheiding aan de gemeente doorgeven. In dat convenant moeten dan zaken worden geregeld als, voor wie is het huis, wat doen we met de inboedel, dat we af zien van allerlei zaken als alimentatie, pensioenverevening, verdeling van schulden en spaarbedragen, op welke termijn wordt dit allemaal geregeld, en per wanneer zijn we voor de belasting niet meer samen.

Dit drukt je natuurlijk wel even met de neus op de feiten. B. was vrij zakelijk tijdens het gesprek, maar achteraf werd het hem toch een beetje teveel. Het is ook niet niks als je na vijf jaar van alles te hebben geregeld voor een relatie waar je vertrouwen in had ineens dit teniet doet door zo'n papiertje op te stellen. Maar hij begreep ook wel dat we zo niet verder kunnen en dat hij verder moet met zijn leven (zonder mij).

Ik was erg blij dat het achter de rug was, maar ik voelde me niet persé vrolijk. Nu moeten we (zelf) onze spullen nog gaan verdelen. Dat gaat nog wel als het om boeken en cd's gaat, want die koop je toch meestal voor jezelf. Maar het gaat ook om 1 wasmachine, 1 bed etcetera.

Wat je niet kunt verdelen zijn herinneringen, maar op een of andere manier zijn deze toch 'veranderd'. Ik hoop (denk trouwens) dat ik de goede herinneringen zal houden en dat zijn er toch best wel veel. Gelukkig..