Gisteravond ben ik weer eens lekker naar de sportschool geweest. Fitnesscircuit; dat houdt in dat je het fietsen op een spinningfiets afwisselt met een rondje op een aantal fitnessapparaten. En daar word je best weer strak van... uiteindelijk.
En vandaag heb ik sinds het Slot Zuylentoernooi weer eens een beetje geschermd. Op gras dat wel, maar het was wel even lekkere afleiding. Me daarna over laten halen om nog wat te drinken op een terras, ook al was ik blut. Ben ik nog steeds though. Waarom klinkt though zoveel beter dan overigens? Zeg 't het maar hardop dan weet je waarom.
Nu moet ik gaan slapen, want morgen moet ik weer een hele dag werken. Ik ben alleen helemaal niet moe. Dat is niet waar. Ik ben best moe, maar ik heb geen zin om in bed te gaan liggen. Ik ben een beetje rusteloos. Mwah.. misschien is het dat ook niet helemaal. Ik wil iets doen zodat ik niet na kan gaan denken. Niet na hoef te denken over mijn leven, wat er gaat gebeuren, waarom en hoe en waarvoor.
Het ergste is dat nadenken daar niet stopt. Het gaat maar door en door en door. Tot je ongeveer uitkomt op het punt dat je een stofje bent in het HEELal en dat je leven een zucht is en dat je toch doodgaat en nooit verder bent gekomen dan .. tsja wat eigenlijk.
Op sommige momenten kun je dan nog de moed opbrengen om dit terug te redeneren naar 'Ik leef omdat IK leef en waarom zou ik daar dan niet het beste (leukste prettigste makkelijkste) van maken'.
Op sommige momenten lukt dat.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten