boris

Op mijn vorige blog heb ik het wel eens over hem gehad, mijn hondje Boris. Sinds ik echter overal en nergens woon, ben ik 'm steeds minder gaan zien. Anderhalve week geleden is hij verhuisd naar twee nieuwe baasjes. Het leek B. en mij onmogelijk Boris samen te houden en een van ons alleen kan ook niet goed voor hem zorgen. Destijds toen we hadden besloten dat we weer een hond wilden, hebben we het zo geregeld met werk, dat hij maximaal een halve dag alleen was (en 1x in de twee weken een dag).

Ik had het er al eens over gehad met een vriendin, die zelf ook een hond heeft. En herplaatsen was gewoon wel de beste oplossing voor Boris. Voor mij is het op dit moment nog niet heel tastbaar, omdat ik de hond toch al nauwelijks zag. Ik vond het altijd leuk hem te zien en Boris was altijd extreem blij als hij mij weer zag. Voor B. is het natuurlijk anders, Boris woonde daar nog de hele tijd. Elke ochtend maakte hij B. wakker en altijd wilde hij met hem spelen. Als je je even alleen voelt hoef je alleen maar een beetje tegen de hond aan te kletsen; je krijgt wat afleiding. Hij zal Boris nu wel dubbelop missen.

Dag Boris, ik hoop dat je het heel goed gaat krijgen bij je nieuwe baasjes!