kano

We hadden afgesproken om 14 uur naar de film 'Howl's Moving Castle' te gaan. Maar het weer was zo mooi dat we liever niet binnen in een donkere zaal wilden zitten. Wat konden we dan wel gaan doen? Naar het strand rijden en ergens hangen, naar het bos rijden (nee! gezinnetjes...), gewoon op terrasje zitten... Hee, we kunnen ook wel gaan kano-en en dan naar de Veldkeuken bij Amelisweerd. Dus dat hebben we gedaan.

Mijn eerste keer in een kano. Ik ben dus geen kanotalent, maar gelukkig ben ik niet omgekieperd. En de taartjes (dadelwalnotentaart, worteltaart én een brownie) waren super en de perensap ook. De terugreis verliep voorspoediger, want stroom mee.


kano-en op de krommerijn

weer thuis

Ik ben de hele dag een beetje hyper geweest en best wel zenuwachtig. Vanaf vandaag zit ik namelijk weer in mijn eigen huis. Gewoon dat ik hier dus weer woon... Dat dit dus MIJN huis is.
Maar het zijn altijd zenuwen vooraf. Nu ik hier zo'n 6 uur ben, bevalt het me eigenlijk goed en ben ik meer tot rust gekomen. Nog niet helemaal, maar dat komt vast wel.

En ik kan weer foto's scannen en daarmee mijn blog updaten. Dus voor iedereen die nieuwsgierig is hoe blauw haar er nu eigenlijk uitziet...

blauwe lokken

laatste oppaspoes

Natuurlijk kan de laatste oppaspoes, die eigenlijk een kater is, niet ontbreken op mijn blog.
Hier issie dan: Azzie. Hij geeft heel graag kopjes en houdt ervan lekker op zijn rug te liggen in de zon, of in de buurt van de gaskachel...


Azrael aka Azzie

brussel

Ik was het heus niet vergeten dat ik naar Brussel ben geweest, maar ik was wel een beetje afgeleid door de perikelen rondom mijn oma.

Het was een erg spontane actie, want eigenlijk zouden we naar de film gaan, maar toen vroeg P. ineens of ik zin had om naar Brussel te gaan! Dat leek me wel gezellig. Dus... eten opgegeten, gepakt en naar Brussel gereden. Een hotelletje vlak bij de Grote Markt gevonden. Het was inmiddels al een uurtje of tien, dus we zijn even onze benen wezen strekken en hebben nog iets gedronken in een voormalige slagerij (heb ik dat goed onthouden?). En daarna goed gebruik gemaakt van het grote bed.

Heerlijk (uit)geslapen en P. heeft lekkere croissantjes met sap voor ontbijt gehaald. Daarna zijn we ergens koffie gaan drinken en hebben we meteen lunch ingeslagen. Het was heerlijk weer, dus dat gingen we later wel in het park nuttigen.

Eerst op naar de tentoonstellingen in het Palais des Beaux Arts van de Russische Avantgarde en van Tsaar tot keizer. Als je dacht dat je in het Rijksmuseum kan verdwalen, dan kan je dat daar zeker...

Daarna hebben we op een bankje in het park van onze lunch genoten. En hoewel er nog wel wat leuke tentoonstellingen cq musea te bezoeken waren, was het weer te mooi om nog langer binnen te zijn. We hebben de rest van de middag al romantisch slenterend doorgebracht. Nog lekkere chocolaatjes gekocht. En plannen gemaakt voor alle andere leuke steden die we nog kunnen (en gaan) bezoeken...

Aan het eind van de middag weer teruggereden. Zo wil ik wel vaker mijn weekend besteden!

oma

Gisteravond even bij mijn oma langsgegaan. Mijn ouders waren er al de hele dag. Ze was wel blij om me te zien, maar ze zag er erg moe uit. Ze heeft dus nu een koordje om haar nek met een of ander alarmknop voor het geval ze het benauwd krijgt. Dan komt de ambulance meteen eraan.

Die ochtend was de huisarts langsgeweest voor de griepprik en hij heeft even haar longen gecontroleerd. Het klonk allemaal goed zei hij. Nu moet er nog een afspraak gemaakt worden met de cardioloog voor een controle van haar hart.

Mijn ouders hadden nog gevraagd of ze zin had even te wandelen, maar dan moest ze zich helemaal opmaken en nette kleren aandoen enzo, daar had ze geen zin in zei ze. Volgens mij durft ze nu niet meer zo goed naar buiten.

Ik heb samen met mama gekookt en wat extra, zodat ze dat zaterdag makkelijk kan opwarmen.
Mama had al haar koelkast maar weer eens uitgeruimd (over datum potjes etc....) Na het eten wilde ze nog even douchen en of wij dan nog even bleven als ze ging douchen. Natuurlijk! Maar dan vraag ik me wel af of ze dan wel alleen durft te douchen.

Haar kinderen bellen haar elke ochtend om de beurt om te vragen hoe het gaat en of ze haar pilletjes wel heeft geslikt. Want daar heeft ze ook ineens een batterij van... Ik ga wel proberen wat vaker langs te gaan. Tis zo'n lieve schat.

sport..

Tis zo dat als ik dinsdag heb gesport ik daar woensdag met schermen nog een beetje spierpijn van heb. En deze keer hebben we de fleche gedaan. Dus die spierpijn zat wel een beetje dwars...

Na het schermen weer redelijk ouderwets lang blijven hangen in het sportcafé. Wel gezellig!

Morgen ga ik naar mijn oma. Ze is vorige week plotseling in het ziekenhuis opgenomen geweest en bleek vocht achter haar longen te hebben en een vergroot hart met een lekkende hartklep. Da's niet fijn. Vooral niet omdat mijn opa exact tien jaar geleden ook last had van vocht achter zijn longen en dat leek beter te gaan, maar drie maanden later was hij (op mijn verjaardag) toch overleden...

dance dance dance

Vanavond heb ik met vriendinnen afgesproken om te gaan dansen. Maar eerst zouden we gaan poolen. Daar is niets meer van gekomen. Wel trad er een 'hip' of moet ik zeggen 'vet' bandje op. Iets van een kruising tussen RATM en Brainpower. Weten wij ook weer wat er bij de jeugd speelt tegenwoordig...

Op naar de 'New Underground'. Tsja, tis dat je kwam om te dansen en soms zit er ook wel een nummer tussen waarop je niet stil kunt blijven staan; dus we hebben gedanst. En toen kwam er een of andere bijna ontklede vrouw op het podium die wat ging 'zingen'. Dat was echt te erg. Na een sigaretje in het cafégedeelte ben ik maar gevlogen.

weekend

Vrijdagavond ben ik met een vriend naar een klassiek concert in het Concertgebouw in Amsterdam geweest. Het was mijn verjaardagkado voor hem, want hij was nooit naar een klassiek concert geweest. Hij vond het erg mooi.
Daarna hebben nog in Eijlders gedronken en bijgepraat. Hij was naar NY geweest en was verliefd! En zij ook op hem. Het kostte me wel wat moeite, maar uiteindelijk mocht ik toch wat van haar sms'jes aan hem lezen. Hihi. Moet ie me maar niet zo nieuwsgierig maken.

Gisteren had ik een bruiloft van een ex-huisgenote. Met een beetje tegenzin ging ik erheen, maar uiteindelijk viel het allemaal wel weer mee. Gelukkig waren twee andere ex-huisgenoten er ook en hebben we lekker bijgekletst en geborreld.

Oude vrienden van 'de man' ;-) waren er ook en die kwamen we vroeger vaak genoeg tegen in het studentenuitgaanscircuit. Daar heb ik natuurlijk nog even mee gesproken. Er waren overigens opvallend veel zwangere vrouwen...

En ik heb een nieuwe pick up line erbij 'Zeg M. ben jij eigenlijk getrouwd?'
Vervolgens werd ik uitgenodigd nog even mee te gaan naar een kroeg, waar ze voetbal gingen kijken. DUH... As if.

's Avonds kwam een vriendin hier (hier = het huis van een andere vriendin; het laatste huis waar ik oppas) eten en daarna hebben we veel gepraat, nog meer gedronken en NOG meer gerookt.

Dus vanmorgen werd ik wel een beetje brak wakker. Zondag is toch al zo'n brakke dag. Over drie weken zit ik weer in mijn eigen huis, dan kan ik zondag tenminste nuttig gaan besteden. (schilderen, plintjes leggen, schuren etc.) Alhoewel.... lezen is ook best nuttig. Ik heb nog nooit zoveel gelezen als de afgelopen maanden, omdat ik toch niets anders te doen heb.

alledaags

Gisteren even getankt... 43,50 euro... Kan ik weer ca 430 km mee rijden. Ik heb wel heel zuinig gereden de laatste tijd, maar ik rijd dan ook een heel stuk op een provinciaalse weg.

Ik heb mijn abonnement bij T-mobile omgezet. Nu kan ik 300 sms'jes per maand versturen, gratis naar vaste nummers bellen, 150 minuten met andere T-mobile-gebruikers en 150 bij andere providers en dat kost me slechts 25 euro per maand.

Ik ben begonnen met lezen in 'Eragon' van Christopher Paolini. Ik heb zelfs even in de zon gelezen op het balkon! Het is een fantasy boek, eigenlijk lees ik daar niet veel van. Het gaat over een jongen (Eragon); hij vindt een steen en dat blijkt een drakenei te zijn. Als de draak uit het ei komt krijgt Eragon een band met haar (Saphira). Ze communiceren via hun gedachten. Eragon blijkt een Rider te zijn. Hij wordt bijgestaan door Brom, een storyteller uit het dorp waar hij vandaan komt, maar die meer is dan hij los wil laten.

Vandaag wilde ik gaan strijken, maar ik kan hier het strijkijzer niet vinden...

leesclub

Vanavond sinds echt heel lang geleden was onze leesclub weer bij elkaar. Dit keer in het nieuwe huis van Lex. Ik ben nog verkeerd gereden in Nieuwegein.... Fijn dorp (NOT).
Terug echter in één keer goed gereden!

Het boek was 'Extremely Loud & Incredibly Close' van Jonathan Safran Foer. Ik had het al in juni gelezen, toen ik op vakantie was en de rest ook ongeveer rond die tijd. Dus de meesten wisten eigenlijk niet meer helemaal precies hoe het boek was. In de tussentijd heb ik geloof ik alweer zes of zeven boeken gelezen. We waren het wel allemaal met elkaar eens dat het een heel mooi boek was. Grappig, verdrietig, aangrijpend, mooi geschreven met een eind waar alles op zijn plaats valt.

Maar natuurlijk is zo'n avondje niet alleen vanwege het boek. We zijn ex-collega's van elkaar en geen van ons werkt nog bij de boekhandel waar we elkaar hebben leren kennen. Dus we zijn nu weer bijgepraat. Voor de volgende keer lezen we 'De schaduw van de wind' van Carlos Ruiz Zafón.

a born writer is born scrofulous; his career is an accident dictated by physical or circumstantial disabilities

Het grote voordeel van alle woningen waarin ik tot nu heb gewoond is dat ze allemaal over internet beschikten. Zo ook weer het zoveelste huis, zodat ik mijn blog kan bijhouden voor al mijn 'trouwe lezers'.

En ik mag weer eens op twee katten passen. Ze heten Djoury en Redina en het zijn Maine Coons.
De Maine Coon is een van de grootste en oudste (huis)kattenrassen, gekenmerkt door een halflange vacht, brede manen en pluimpjes op de oren. Er zijn veel verhalen over de oorsprong van dit ras. Een popuplair broodje-aapverhaal is dat de Maine Coon een kruising zou zijn tussen een lynx en een wasbeer. Waarschijnlijk is de Maine Coon echter gewoon een afstammeling van een aantal Noorse boskatten die in New England beland zijn. (Wikipedia)

Het nadeel van dit huis is dat het in Lopik is, maar ik heb al kunnen regelen dat ik 1 a 2 dagen thuis mag werken. Morgenochtend maar eens zien hoe het gesteld is met de file richting Utrecht... Gelukkig kan ik hierna drie weken in het huis van een vriendin in Utrecht en daarna ben ik weer thuis. Da's dus nog 34 nachtjes. Als ik nu snel ga slapen, dan gaat het sneller.

Welterusten.

londen

'Goh, waar was jij de afgelopen 2 dagen?'
Nou... ik was in Londen & had a great time!

P. vond dat ik toch maar mee moest naar Londen. Als ik het tenminste niet erg vond om mezelf een deel van de tijd te vermaken. DUH.. alsof dat daar niet lukt.

Op dinsdagochtend vlogen we heen (allebei in een ander vliegtuig; terug ook trouwens). Iets na 9 uur landde ik op Gatwick, nam de trein naar Victoria station en omdat ik nog niet helemaal wakker was besloot ik wat te wandelen. Ik kwam uit bij Buckingham Palace waar iedereen zich al verdrongen had voor de wisseling van de wacht. Na een korte stroll door St James Park kocht ik een flesje water en via Green Park liep ik richting het Victoria&Albert Museum. Eenmaal binnen heb ik alleen de Aziatische Kunst bekeken, vooral de Japanse vond ik erg mooi. Via Hyde Park ben ik naar het hotel gelopen, waar P. al was. Snel gelunchd om de hoek en toen scheidden onze wegen zich wederom. Ik ben wat wezen shoppen op Oxford Street en hij had een cursus. Didn't envy P...

Wat mooie broeken gepast, maar niet gekocht; wel een boek: 'Finding myself' van Toby Litt. Het was supermooi weer, dus ik besloot wat te gaan lezen in Hyde Park. In het gras en de zon heb ik twee uurtjes weggelezen; niet in mijn net aangeschafte boek, maar in 'Dance dance dance' van Haruki Murakami. Daarna gezellig samen met P. bij een Thais restaurant gegeten tussen Regent Street en Bond Street.

Woensdagochtend ben ik naar het Design Museum geweest. Het ligt heel mooi langs de Thames in een gerestaureerde havenwijk. De tentoonstelling van Cedric Price viel nogal tegen, alleen wat blueprints en dan nog van maar enkele projecten. De tentoonstelling van Eileen Gray was een stuk interessanter, zij heeft wel wat mooie dingen gemaakt. Ze ging dan ook om met Robert Mallet-Stevens (van wie ik in Parijs een tentoonstelling had bekeken), Le Corbusier en werd geinspireerd door Bauhaus. Ze richtte zich voornamelijk op grafisch ontwerp en meubels. Twee huisontwerpen van haar zijn daadwerkelijk gebouwd (waar ze zelf in woonde). In het museumcafe een lekker bananancakeje met dubbele espresso genomen.

Vervolgens langs de Thames teruggewandeld naar het metrostation Tower Bridge. De metro naar het hotel genomen, waar we samen even hebben gelunchd enzo. Daarna zijn we naar de Wallace Collection gegaan. Dat was in de buurt, want 's avonds had P. een diner afspraak daar ergens. Ik heb de metro naar Trafalgar Square genomen om the National Gallery te gaan bezoeken, die was tot 21 uur open. Maar dat heb ik niet gehaald. Wel op de terugweg even snel bij een Gap naar binnen gelopen en toch maar die broek gekocht. Hij was ineens afgeprijsd ;-) en een bijpassend truitje.

In het hotel gegeten en in een heel warm bad gezeten, want ik had best spierpijn van het vele wandelen cq slenteren. En last van mijn knie.

De volgende ochtend toch geen ontbijt op de kamer gekregen van het hotel, ondanks dat je dat nog tot 3 am kan aangeven. Maar wel even snel een kopje koffie gedronken. Daar splitsten onze wegen wederom om terug naar Nederland te vliegen. Na een uur en drie kwartier vertraging vertrok het vliegtuig eindelijk.

Toen ik uit het vliegtuig stapte had ik ontzettend last van mijn knie, echt enorm! Dat zakte toen ik even wat had gelopen, maar voelde nog steeds niet goed. Eenmaal thuis in Amstelveen wat ijs erop gehouden; ik zit nu met gestrekt been en het voelt al een stuk beter. Rust dus.

shosta

Vanmorgen ben ik naar de Vierde symfonie van Shostakovitsj geweest, uitgevoerd door het Radio Filharmonisch Orkest olv Mark Wigglesworth in het Concertgebouw. 's-Morgens nog snel op internet gekeken hoe ik daar kon komen vanaf Amstelveen. Nou, dat was heel makkelijk: tram 5 stopt hier om de hoek en bij het concertgebouw voor de deur en het toegangskaartje was mijn vervoersbewijs.

In het programma staat over deze symfonie hetvolgende.
Sjosta begon met het schrijven van zijn Vierde symfonie in september 1935 toen hij op tournee was door Turkije. Hij voltooide dit werk in april 1936 en het zou door het Filharmonisch Orkest van Leningrad in premiere gaan. De repetities verliepen moeizaam, mede onder invloed van de officiele slechte kritiek die de componist kreeg. Sjosta besloot zijn symfonie na bezoek van de commisaris van de componistenbond en een vertegenwoordiger van de regering terug te trekken. Op 30 december 1961 werd een gereconstrueerde orkestversie voor het eerst gespeeld, vijfentwintig jaar na het ontstaan. Het werd een succes.

Ik vond het een mooi stuk, waarin ik zelfs een keer 'wakker' werd geschud door de afwisseling van lyrische snaren naar pauken en cymbalen. Grappig vond ik de vele conversaties tussendoor van de verschillende instrumenten. Ontroerend de afsluiting. Iedereen was onder de indruk, ruim 20 seconden na de laatste toon werd er geapplaudiseerd.

Erg hinderlijk vind ik telkens weer dat stomme gekuch in de stiltes tussen de delen. Als je kan wachten met hoesten tot dan, kun je toch ook wel wachten tot na afloop?! Volgens mij heb ik zelfs eens van iemand gehoord dat een pianist (of andere musicus) niet meer in Nederland wilde optreden vanwege deze nationale afwijking..

I can't get this stupid smile of my face..

:-)

wat ik eigenlijk wilde zeggen

Het is zo, dat ik soms dingen zeg die ik eigenlijk niet van plan was te zeggen. Terwijl het begin behoorlijk impulsief eruit floept, kan het eind ineens heel anders zijn. Ik realiseer me tijdens het praten ineens dat ik iets ga zeggen waarmee ik me te veel bloot geef. Of dat ik iets ga zeggen dat onverwachts grote consequenties kan gaan hebben. Of dat ik iemand heel erg ermee kan laten 'schrikken'. Of...

Dat klinkt behoorlijk alsof ik voor degene, tegen wie ik aan het praten ben, denk. Ik kan me herinneren dat ik een paar posts terug zeg dat je dat voor mij niet moet doen. Advies geven is nu eenmaal makkelijker dan het zelf opvolgen.
;-)

Wat ik dus eigenlijk wilde zeggen in Parijs was:
Kun je niet een baan nemen in Parijs? Hier zou ik best graag een poosje willen wonen. Beetje de stad leren kennen, leuke dingen doen, lekker voor je koken, eens kijken of ik een leuk baantje kan krijgen bij een museum of een cafeetje ofzo. Beetje mijn Frans ophalen...

En dat zou ik niet alleen zeggen van Parijs. Barcelona lijkt me ook leuk of Madrid of Rome of Londen of Berlijn of New York of Hong Kong of Shanghai of Sao Paolo of Tokyo...

hoos

Vandaag na mijn werk heb ik nog even afgesproken met Ju. Eerst even wat gedronken in de stad en daarna bij haar thuis gegeten.

's-Middags was het al begonnen met regenen, maar toen ik net terug naar Amstelveen reed goot het enorm en ik moest nog best een stukje rijden. Gelukkig was het niet heel druk op de snelweg en reed iedereen behoorlijk normaal. Ik was wel erg blij dat ik thuis was en nog heel. Ik had het wel koud gekregen ook al had ik de verwarming in de Ka aangezet, dus ik ben nog even onder een lekker hete douche gestapt. Nu lig ik onder de dekens.

Er stonden zes smsjes op mijn gsm (die was ik vanochtend vergeten; wat kun je daar een ontheemd gevoel van krijgen...) Eentje van mijn zus, die het heerlijk had in Zuid Frankrijk en vijf van P. die zich niet lekker voelde en nu koortsig ziek in Antwerpen is gebleven. Ik wou dat ik naar hem toe kon, maar het weer is echt te slecht en eerlijk gezegd voel ik me ook niet superfit. Dus ik moet ook maar gaan slapen. Morgen weer een dag. Eerst werken en 's-avonds met vrienden afgesproken.

foto

Ik was even thuis en heb de foto met mijn oma in mijn foto-album gezet.

!

Probeer niet voor mij te denken. I'm very capable of making decisions on my own. I'm a big girl.

i don't wanna be like other people are

Als mensen horen hoe ik nu leef (wat niet veel anders is dan hiervoor, alleen woon ik steeds op andere plekken) dan vinden ze dat 'knap' en snappen ze niet hoe ik dit vol kan houden. Ik weet wel hoe ik dit vol kan houden. Ik leef al maanden op verliefdheid en van dag tot dag. Van moment tot moment leven helpt me door te gaan. En de liefde... :-), die maakt alles zonnig.

Natuurlijk heb ik er wel eens genoeg van, vooral als ik moet pakken om naar een ander huis te verkassen en vooral als ik dan toch weer meer heb dan in mijn tas(sen) past... Maar het heeft ook wel wat. Ik herinner me een stukje tekst van een liedje van New Order:

I don't wanna be like other people are,
don't wanna own a key,
don't wanna wash my car.

Daar zit wel een kern van waarheid in en nu ben ik zo. Gek he, dat je wat je vroeger dacht te willen zijn nu ineens bent. Op een bepaalde manier ben ik heel gelukkig. Ik ben wie ik wil zijn.

Straks heb ik (weer) een eigen huis, een hypotheek in mijn eentje (als dat allemaal gaat lukken) en dan ben ik dezelfde die ik nu ben, maar ik zie er toch een beetje tegenop. Dat is pas vreemd, don't you think?

crypto's

Vandaag naar mijn oma geweest. Mijn ouders gingen ook, samen met twee tantes en een oom. (zusjes en broertje van mijn moeder) Alles was goed met oma en we hebben een beetje cryptogrammen gedaan, die had ik meegenomen. We hebben de scrypto van het NRC opgelost en die heb ik net ingestuurd. En de crypto van het U-blad ook, die zal ik morgen opsturen.

Mijn moeder heeft met mijn telefoontje een foto genomen van mij met mijn oma, die zal ik wel eens in mijn foto-album zetten zodra ik weer bij mijn eigen computer kan. (want daar heb ik een datakabel) Met stokjes een in elkaar gedraaide, zeer smakelijke maaltijd gegeten.

Na het eten hebben wel als echte indo's lekker een kretek gerookt. (niet iedereen rookt overigens) Mijn oma is echt heel grappig, elke keer denk ik weer dat ik vaker langs moet gaan en toch komt het er vaak niet van. Denk er gewoon niet aan. Dat vind ik wel slecht van mezelf eigenlijk.