Vrijdagavond zijn J. en ik met het vliegtuig naar Edinburgh vertrokken.
We hadden al een hotel geboekt (naast het Waverley Station!) omdat we vrij laat aankwamen. Dat was maar goed ook. Ik denk niet dat we blij waren geweest als we dan nog met onze tassen op zoek moesten naar een slaapplaats. We waren echter niet zó laat, dus we dachten dat we nog wel even naar de pub konden. Niet echt dus. Alles sloot zo'n beetje tussen 0.30 en 1.00 uur. En het laatste rondje was al geweest. Toen hebben we nog maar even in de hotelbar een pint Guinness gedronken.
7 april
De volgende ochtend konden we onze tassen zolang achter de balie van het hotel laten staan en hebben we eerst geïnformeerd naar de treinroute naar Loch Lomond en meteen kaartjes gekocht. Dat was nadat we met een omweg in het station waren terecht gekomen... Daarna wisten we wel waar we terecht konden voor een ontbijtje. Overigens scheen de zon al de hele tijd! Rond twaalf uur hebben we de trein gepakt richting Glasgow Queenstreet en daar moesten we overstappen op de trein naar Balloch. Van daaruit konden we met de bus naar het Youth Hostel.
We waren er vroeg in de middag en besloten meteen even naar het meer te lopen om een stukje te wandelen naar het dorpje Luss. Ondanks de toeristische beschrijving in het reisboek werd dit toch door een 'local' bij het busstation aangeraden. Ook zou het een wandeling zijn van ca. 20 minuten... Ten eerste konden we alleen maar langs de zeer drukke weg lopen en ten tweede waren we na bijna een uur lopen nog niet eens op de helft. We waren wel tussendoor een keertje, illegaal bleek later, weer richting het meer gelopen. Tot we een bordje tegen kwamen 'Private. No trespassing. Beware of the dogs.' Toen zijn we omgedraaid. En via het weiland met schapen die ons tamelijk onschuldig leken teruggegaan richting de weg.
Inmiddels was het al richting etenstijd aan het lopen. Onderweg nog een restaurant geprobeerd.
"Hi, do you want a table for two?"
"Yes, please."
"I'm sorry we're fully booked for this evening."
Schotse logica?
Uiteindelijk de bus gepakt richting Balloch, daar boodschappen gedaan voor twee dagen en toen in het hostel gekookt en gegeten. We hadden al besloten dat we de volgende ochtend op tijd richting Rowardennan zouden gaan, want daar in de buurt konden we vast beter wandelen (mooier én zonder uitlaatgassen) dan hier.
8 april
Het was nog even spannend of de bus wel zou rijden op eerste paasdag, maar dat deed ie. Toen stonden we om een uur of elf op het busstation van Balmaha. Ondanks de bijna overeenkomst met Bahamas toch een behoorlijk winderig gat en nog een behoorlijk eind van het youth hostel. En vandaag scheen de zon niet. We hebben op aanraden van de barvrouw geprobeerd te liften naar het hostel. Maar... of we zagen er onbetrouwbaar uit (het maakte niet uit of ik voorop stond of j.), of er was echt geen plek meer in de auto. Ik moet toegeven de meeste auto's waren vol. Waarschijnlijk gezellig met de familie op eerste paasdag op weg naar bos om te wandelen of andere familie om op de bank te gaan zitten. Niet anders dan Nederland dus. Toch maar een taxi besteld. Toen die kwam na ruim een half uur, waren er een vader en zoontje die met ons de taxi en kosten wilden delen, dus dat kwam mooi uit.
In het hostel nog bijna stennis geschopt omdat je officieel pas na 17 uur kon inchecken. En we onze tassen niet ergens konden laten en niet even wat brood konden maken voor lunch, terwijl we speciaal zo vroeg waren vertrokken om daar nog een beetje te kunnen wandelen etcetera. Gelukkig konden we ons inschrijven als gasten en mochten we onze tassen in de 'woonkamer' neerzetten en mochten we gebruik maken van de keuken. Na de lunch snel naar buiten om een stukje van de West Highland Way te lopen. Dat was erg mooi. Langs het meer, geen auto's en ook niet zo druk!

's Avonds hebben we gegeten en weer eens Guinness gedronken bij de restaurantbar één mile verderop. Er was ook nog een soort van one-mans-band, met tape en gitaar. Eén keer zette hij iets van Metallica in op zijn gitaar, maar toen sprong de tape weer op iets zoetsappigs van Eric Clapton. We zijn niet te lang blijven hangen want de volgende dag wilden we de Ben Lomond beklimmen.
9 april
Op een hoogte van bijna 700m hebben we verregend en bijna van de berg afwaaiend het voor gezien gelaten en zijn we aan de daling begonnen. Een aantal honderden meters lager kwamen opeens bosjes mensen ons tegemoet. J. en ik hebben proberen te voorspellen wie wel en niet de top zouden halen. Ook kwam een paar keer de zon door en werd het Loch toch nog een beetje fotogeniek.

Toen we van de berg af waren hebben we eerst lekker warm gedouched en een beetje lezend bijgekomen. Daarna een kleine whisky proeverij gedaan in de enige pub in de buurt. De volgorde was: Dahlwhinnie, Lagavulin (?.. sh*t kan het briefje waarop de barman had geschreven wat we hebben gedronken niet meer vinden en weet niet meer hoe de tweede heette...) & Highland Park. Toen in het hostel gekookt en gegeten. Oja, en we hadden een briefje opgehangen of iemand met ons de volgende ochtend de taxi wilden delen tot aan Balmaha. Maar instead kregen we een lift van Leigh (niet onaardige vent!) en zijn vrouw.
10 april
En de lift heeft ons zelfs tot onze volgende stop, Stirling, gebracht! Om tien uur de tassen in het hostel gedumpt en het stadje gaan verkennen. Eerst een kopje koffie met scone gegeten en vervolgens langsbuiten de stad omhoog gelopen (de backwalk). Vervolgens het kasteel bezocht en een foto gemaakt van het andere belangrijke monument in de buurt. Die van Wallace the Bruce, beter bekend als Braveheart.

En toen hadden we nog een hele middag voor ons. Dat hebben we grotendeels doorgebracht op het terrasje van een pub (jaja, de zon liet zich weer eens zien) en later in de pub. Weer een pubmaaltijd genuttigd en wat Guinness en zelfs geprobeerd mee te doen aan de pubquiz. Dat lukte al met al best aardig, gezien het accent waarmee de vragen werden gesteld. Voldaan in bed gerold. We hadden dit keer een dorm voor ons alleen en zelfs eentje met indormig toilet en douche!
11 april
Terug naar Edinburgh. We hadden de dag ervoor al treinkaartjes gekocht, dus we konden zo in de trein stappen. Na een uurtje reizen waren we weer in Edinburgh, waar we onze tassen bij een bewaarplek hebben achtergelaten. Toen de National Galleries of Scotland bezocht. Daar hadden we bleek toen ook onze tassen (GRATIS) kunnen neerleggen tot de tijd dat we de bus naar het vliegveld moesten halen...
Daarna nog een tentoonstelling in de Royal Scottish Academy bekeken. Op de weg naar de shuttle nog wat sandwiches en water gekocht en toen weer terug naar Nederland gevlogen. Waar we lekker luxe werden opgehaald door P. die ons ook al had gebracht overigens!


1 opmerking:
What? no comments yet? Komt van de jaloezie.
Een reactie posten